«توافق موقت و محدود» در راه است؟

دوره تازه‌ی مذاکرات ایران و آمریکا درباره‌ی پرونده‌ی هسته‌ای در مکانی متعلق به عمان در ژنو سوئیس برگزار شد.

این مذاکره‌ی حدود سه ساعته به واسطه‌ی عمان برگزار شده بود و ویتکاف و عراقچی رهبری تیم مذاکرات ایران و آمریکا را بر عهده داشتند.

عراقچی و تیم فنی او روز گذشته با رافائل گروسی، مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دیدار و گفت‌وگو داشته‌اند که برخی آن را گفت‌وگویی مهم دانسته‌اند.

علی لاریجانی، دبیر شعام در روزهای اخیر تاکید داشته که ایران آماده‌ی همکاری کامل با آژانس برای نظارت بر فعالیت‌های هسته‌ای است.

رسانه‌ها خبر دادند که ایرانی‌ها به همراه  یک تیم فنی هسته‌ای وارد این دور مذاکرات شده‌ بودند.

شنیده‌ها حاکی از آن است که دو دور اخیر مذاکرات جدی‌تر و رو به جلوتر از مذاکرات پیش از جنگ ۱۲ روزه بوده است.

خبرگزاری دولت از توافق بر سر کلیات خبر داده است.

عباس عراقچی پس از این دور مذاکرات گفت: در این دور از مذاکرات بحث‌های کاملا جدی مطرح شد و فضای سازنده‌تری وجود داشت و توانستیم بر یک‌سری اصول راهنما موافقت کلی پیداکنیم که از این به بعد براساس آن اصول حرکت می‌کنیم و وارد متن توافق احتمالی می‌شویم.

او ادامه داد: بحث‌های جدی مطرح شد و فضای سازنده‌تری وجود داشت، ایده‌های جدی مطرح شد و این ایده‌ها به صورت جدی مورد بحث قرار گرفت؛ از این به بعد براساس اصول راهنما مذاکرات را بر مبنای مسیر شروع شده پیگری می‌کنیم.

سارا معصومی، خبرنگار حوزه‌ی دیپلماسی، در صفحه‌ی مجازی خود نوشت:

دومین دور مذاکره ایران_آمریکا در ژنو به پایان رسید.

به نظر می‌رسد دو طرف هنوز فاصله معناداری تا توافق نهایی دارند.

در چنین فضایی و با توجه به تجربه ادوار پیش از جنگ، شاید بتوان به «توافق موقت و محدود» به عنوان ایستگاهی برای مدیریت تنش و بسترسازی برای توافق نهایی جدی‌تر فکر کرد.

مصطفی نجفی، تحلیلگر مسائل بین‌الملل، در ایکس نوشت:

چند نکته مهم از دور دوم مذاکرات ایران و امریکا در ژنو

۱. خوشبینی تیم مذاکره‌کننده ایرانی در قبال مذاکرات قابل‌ملاحظه و روبه‌رشد است که می‌توان در اظهارات عباس عراقچی آن را مشاهده کرد.
توافق بر اصول راهنما اساس این خوشبینی است.

۲. این توافق کلی درباره دو موضوع است: غنی‌سازی و تحریم که دو گره اصلی مذاکرات است. در واقع، توافق درباره اینکه روی چه چیزی مذاکره بشود و کدام موضوع از دستورکار خارج شود. در واقع، توافق بر روی این دو موضوع می تواند بدین معنا باشد که امریکا پذیرفته خطوط قرمز ایران از جمله موشکی را مطرح نکند و در عوض هم پذیرفته که درباره رفع تحریم مذاکره کند. من درباره این تردیدهایی دارم!

۳. حضور گروسی در ژنو احتمالا نشان می‌دهد که ایران برای اعتمادسازی حاضر است موازی با مذاکرات، میزانی از بازرسی و نظارت را بپذیرد.

۴. با توجه به این مواضع، مذاکرات هنوز وارد جزئیات ملموس نشده که بدان معناست مذاکرات شاید روی ریل قرار گرفته اما هنوز به حرکت در نیامده است!

انتهای پیام