کییر استارمر با یکی از بزرگترین پیروزیهای تاریخ حزب کارگر به قدرت رسید، اما تنها دو سال بعد مجبور به کنارهگیری شد؛ سرنوشتی که به نوشته رویترز، بیش از هر چیز نشان میدهد پیروزی در انتخابات لزوماً به معنای داشتن یک پروژه سیاسی موفق نیست.
به گزارش انصاف نیوز به نقل از رویترز، استارمر در سال ۲۰۲۴ پس از سالها آشفتگی سیاسی در بریتانیا، با وعده ثبات و مدیریت کارآمد قدرت را به دست گرفت. اما دولت او هرگز نتوانست تصویری روشن از آینده کشور ارائه کند. بسیاری از اعضای حزب کارگر و رأیدهندگان به این جمعبندی رسیدند که نخستوزیر اگرچه عملگراست، اما فاقد یک ایده بزرگ و چشمانداز مشخص برای بریتانیاست.
رویترز به نقل از چهرههای حزب کارگر مینویسد مشکل اصلی استارمر نداشتن «چراغ راهنما» بود؛ موضوعی که باعث شد دولت او میان فشار جناحهای مختلف، گروههای ذینفوذ و مطالبات افکار عمومی سرگردان بماند.
این ضعف بهتدریج در عملکرد دولت نیز نمایان شد. وعدههای اقتصادی به نتیجه نرسید، رشد اقتصادی کمتر از انتظار بود، بحران مهاجرت ادامه یافت و مشکلات نظام سلامت همچنان پابرجا ماند. هرچند دولت از برخی دستاوردها سخن میگفت، اما نتوانست افکار عمومی را قانع کند که این اقدامات بخشی از یک برنامه بزرگتر برای تغییر کشور هستند.
یکی از مشاوران سابق استارمر به رویترز گفته است مشکل اصلی این بود که دولت هیچگاه «مقصد» خود را برای مردم توضیح نداد؛ در نتیجه رأیدهندگان نمیتوانستند تصمیمات و سیاستهای دولت را در قالب یک روایت منسجم درک کنند.
در نهایت، نگرانی از قدرتگیری روزافزون حزب راستگرای «رفورم» به رهبری نایجل فاراژ، بخش بزرگی از حزب کارگر را به این نتیجه رساند که ادامه رهبری استارمر میتواند شانس پیروزی در انتخابات آینده را کاهش دهد.
رویترز نتیجه میگیرد که سقوط استارمر یک درس مهم برای سیاستمداران دارد: مدیریت روزمره و عملگرایی، هرچند برای پیروزی انتخاباتی ضروری است، اما بدون یک چشمانداز روشن و روایتی قانعکننده از آینده، نمیتواند حمایت سیاسی را برای مدت طولانی حفظ کند. استارمر توانست قدرت را به دست آورد، اما نتوانست به مردم نشان دهد بریتانیای مورد نظر او چه شکلی خواهد بود؛ و همین شاید مهمترین دلیل سقوطش بود.
انتهای پیام
