متن کامل سخنرانی آیت الله ایازی، دبیرکل مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، در جلسهی این تشکل حوزوی با رئیسجمهور پزشکیان در پی میآید:
بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین
جناب آقای دکتر پزشکیان
ابتدا لازم میدانم از تلاشهای جنابعالی و همکارانتان در روزهای دشوار جنگ صمیمانه قدردانی کنم. مدیریت بحران، حفظ آرامش جامعه، تأمین کالاهای اساسی، ساماندهی نیازهای مردم و جلوگیری از اختلال در چرخه زندگی کشور، مسئولیتی سنگین بود که دولت در آن شرایط بر عهده داشت. بیتردید هر اندازه که مردم در روزهای سخت، دغدغه کمتری نسبت به امنیت غذایی، دارو و مایحتاج ضروری داشتند، حاصل تلاش شبانهروزی مدیران و کارکنان دستگاههای اجرایی بود و این خدمات شایسته سپاس و قدردانی است.
نکته دوم، حمایت از رویکرد عقلانی جنابعالی در پیگیری مسیر مذاکره و تنشزدایی است. مذاکره نه نشانه ضعف، بلکه یکی از ابزارهای شناختهشده عقلانیت سیاسی برای حفظ منافع ملی، کاهش هزینهها و تأمین امنیت و رفاه مردم است.
در طول تاریخ، هیچ جامعهای بدون گفتوگو و تعامل نتوانسته است بحرانهای بزرگ خود را پشت سر بگذارد. از این رو، تصمیم نظام و تیم مذاکرهکننده برای پیگیری راهحلهای دیپلماتیک، تصمیمی مبتنی بر مصلحت کشور است و شایسته حمایت همه دلسوزان ایران.
واقعیت آن است که برخلاف فضاسازیهایی که گاه در برخی رسانهها و تریبونها دیده میشود، بخش قابل توجهی از علما، روحانیان و اندیشمندان با اصل مذاکره و تعامل سازنده با جهان مخالفتی ندارند و آن را راهکاری عقلایی برای کاهش فشارها و حفظ مصالح کشور میدانند. آنچه گاه به عنوان مخالفت عمومی مطرح میشود، بیشتر صدای گروهی پرهیاهو است که به دلیل برخورداری از امکانات رسانهای، صدای بلندتری دارند؛ اما این صدا، الزاماً بازتابدهنده دیدگاه اکثریت نخبگان و روحانیت نیست.
امروز کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند برنامهای جامع برای استفاده از همه ظرفیتهای ملی است. هیچ دولتی، هر اندازه توانمند باشد، بدون همراهی مردم، نخبگان، دانشگاهیان، کارآفرینان، فعالان اقتصادی، نیروهای فرهنگی و سرمایههای اجتماعی، قادر به عبور از مشکلات نخواهد بود. مهمترین سرمایه هر حکومت، اعتماد عمومی است و این سرمایه جز با احترام به کرامت مردم، شنیدن صدای آنان و مشارکت دادن همه جریانهای دلسوز کشور بازسازی نمیشود.
از این رو، پیشنهاد میشود دولت با نگاهی فراگیر، زمینه آشتی ملی، کاهش شکافهای اجتماعی و سیاسی و تقویت سرمایه اجتماعی را فراهم سازد. عفو عمومی در چارچوب قانون، کاهش رویکردهای حذفی، دعوت از همه ایرانیان، بهویژه نخبگان و متخصصان داخل و خارج از کشور، و بهرهگیری از کسانی که در روزهای سخت در کنار ایران ایستادند، میتواند پیام روشنی از همبستگی ملی و اعتمادسازی باشد. رعایت شأن و منزلت ایرانیان، احترام به آرای مردم و پذیرش تنوع دیدگاهها، خود بزرگترین دعوت به مشارکت و همکاری برای ساختن آینده کشور است.
نکته مهم دیگر، گفتوگوی صادقانه با مردم درباره واقعیتهای اقتصادی کشور است. مردم ایران شایسته آن هستند که از ریشه مشکلات آگاه باشند. درست است که اقتصاد کشور سالها با کسری بودجه، ناترازیهای مالی، مشکلات ساختاری و محدودیتهای ناشی از تحریم روبهرو بوده است، اما جنگ اخیر نیز هزینههای جدیدی بر کشور تحمیل کرده و بخشی از دشواریهای اقتصادی و افزایش قیمتها را تشدید نموده است. اگر این واقعیتها با زبانی روشن، مستند و صادقانه برای مردم تبیین شود، هم زمینه مشارکت بیشتر آنان در عبور از مشکلات فراهم میشود و هم کسانی که بدون ارائه راهحل، صرفاً با مذاکره و تعامل مخالفت میکنند، ناگزیر خواهند بود درباره راهکارهای عملی خود نیز پاسخگو باشند.
در این میان، نقش دستگاه اطلاعرسانی دولت بسیار تعیینکننده است. مردم نیازمند اطلاعرسانی دقیق، مستمر و شفافاند. سکوت یا اطلاعرسانی ناقص، زمینه را برای شایعات، بیاعتمادی و سوءاستفاده مخالفان فراهم میکند. دولت باید با گفتوگویی صادقانه، مستمر و اقناعی، مردم را در جریان واقعیتها، برنامهها، دشواریها و دستاوردهای خود قرار دهد و آنان را شریک مسیر اصلاح و پیشرفت کشور بداند.
امید است با تداوم رویکرد عقلانی، تقویت همبستگی ملی، بهرهگیری از همه ظرفیتهای انسانی و اجتماعی و استمرار دیپلماسی فعال، بتوان گامهای مؤثری در جهت کاهش مشکلات اقتصادی، رفع تحریمها، بازسازی اعتماد عمومی و تأمین آیندهای امنتر، آبادتر و امیدوارکنندهتر برای ایران برداشت.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.
انتهای پیام
