غلامرضا بنی اسدی، روزنامهنگار، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
رجائی عزیز است و باهنر گرامی. شهادت آن دو را در قابی نشانده که قلبها را متوجه خویش میکنند. باید به آنان بسان خط سرمشق اول دفتر نگریست و به تمرین سبک مدیریتی آنان روزگاری بهتر برای مردم رقم زد.
با این همه باید گفت که گرامیداشتِ «هفته دولت» فقط برای تجلیل از خود شهیدان رجائی و باهنر نیست، بلکه تکریمِ از منهج خدمت صادقانه و بیمنت است.
رجائی نام همه دولتهای جمهوری اسلامی است. هر کدام در اندازه خویش و به وسع خدمت بیمنت خود رجائیاند. هرکدام – البته – مطابق کارکرد صواب خویش، یک نمرهای میگیرند. ضعفها و خطاها نیز نمره را فرومیکاهد.
اما باید به این مهم توجه داشت که در عین وجوب احترام نقد، تخریبِ دولت جمهوری اسلامی حالا رئیسجمهور هر نامی که داشته باشد، تخریب برج و باروی نظام و یاد و یادگار شهید رجائی است.
آنان که نام رجائی و باهنر را با احترام میبرند باید به حرمت نهادن به نهاد دولت در جمهوری اسلامی هم توجه داشته باشند.
اما دریغا که همواره نهادهای انتخابی که با رای «جمهورِ» مردم انتخاب میشوند در «جمهوری اسلامی» بیهراس مواخذه، بهشدت مورد هجوم قرار میگیرند.
واقعا جای این پرسش است که چرا روسای جمهور نه بعد از دوره مسئولیت که حتی حین دوران خدمت، این همه مورد حمله و تخریبِ کسانی قرار میگیرند که خود را انقلابیترین میخوانند؟
کسی هم از اینان نمیپرسد که چرا به رای و انتخاب مردم این همه توهین میکنند؟ آیا رای مردم «حقالناس» نیست که کسی برای دفاع از این حق، جلوی دهان تندگویان را بگیرد؟
آیا این که به جای فرد مطلوبشان، مطلوب دیگران با رای مردم مسئولیت یافته است، به آنان مجوز میدهد که در توهین و تخریب و تحریف منتخب مردم، این همه حریص باشند؟
نمیخواهد به اخلاق دینی متخلق باشد، التزام به قواعد عرفی انتخابات هم حکم میکند ادب رفتار با مردم و منتخبشان را رعایت کنند.
با اکثریت ملت، همدل نمیشوند، نشوند اما در راه مشترک ناگزیر باید یک سری قواعد زیست ملی را رعایت کنند.
الحمدلله در باره نهادهای انتخابی همیشه نه در که دروازه انتقاد باز است. به ویژه وقتی از جریانات خالصساز نباشند.
اینان اگر خیرخواه ملک و ملتاند، باید در جایگاه انتقاد، آن را مشتاق اصلاح و توفیق خدمتگذاران ببینیم.
چیزی که کمتر در ادبیات برخیها به چشم میخورد اما تا چشم کار میکند، کلمات سنگ و پارهآجر میشوند نه برای ساختن که برای شکستن سرِ دولتیان.
نمیخواهم مدام این کلمات سیاه را بخوانم اما این را حتما باید گفت که اگر خواهان روزهای روشن برای ایران و ایرانی هستید، اگر شمعی برنمیافروزید، سنگ هم به فانوسهای خسته نزنید.
تکریم رجائی و باهنر، تعظیم در برابر رای مردم است. پذیرش قواعد رقابت و همراهی با منتخب مردم است.
تربیتیافتگان مکتب نبوی و مذهب جعفری به رعایت اخلاق دینی و ادب سیاسی سزاوارتَرند.
انتهای پیام
