حجت الاسلام هادی سروش، استاد حوزه، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
مردم شریف ایران در تاریخ کشور خود در اکثر موارد با حضور مقتدرانه و بجا و سنجیده توانسته اند وطن و آیین دینی خود را از شرِ شروران منطقه و جهان حفظ کنند.
این سعی بلیغ در جایی به ثمر نشست و دشمن دژخیم و قدّار را به عقب واداشت که حرکت این مردم بزرگ بر اساس الگوهای مجاهدانه در پرتو روشهای اخلاقی و عقلانی بوده است.
امروز ؛ کشور با پشت سر گذاشتن بخش مهمی از تهدیدات دشمن آمریکایی و صهیونی نغمه پیروزی دارد اما نباید از کید و فریب دشمن در درون صف هموطنان غفلت نکرد که چه بسا غفلت میتواند شرائط سختی را رقم زند!
از ناگواریها در صحنه افتخارآفرینِ حضورِ مردمی ، پیداشدنِ سروکله افرادِ تندرو و بی ملاحظه است که کمتر به فرصتها و چالشها نظر دارند و با اتخاذ روش های تند و زبان خشِن و تریبون پرسروصدا ؛ بخشی از جامعه را از حد تعادل خارج میکنند!
این روش مذموم سیاسی ؛ اگر ادامه یابد، باعث نفوذ دشمن شده و دیری نمیپاید که ناخواسته دشمن را به خواستههایش میرساند! و پشیمانی و بر سر عقل آمدن ؛ بعد از دست رفتن فرصتها و پیدایش آسیبها بی فایده است.
امام علی (ع) فرمودند: «سختترین پشیمانی و بیشترین سرزنش دامنگیر کسی میشود که شتابکار و بیفکر است و وقتی کار از کار گذشت تازه به سر عقل میآید.»
ما در طول انقلاب از اهانت و توهین در تریبون ها و تصلب و تسلط بر اذهان سادهانگار؛ بهرهای نبردهایم ، بلکه ضرر هم کردهایم!
تلخیِ امواج خروشان تخریب و توهین در دهه ۶۰ بر روح و روان و پیکر شهیدآیت الله بهشتی هنوز در ذائقه ها هنوز باقی است!
تخریب کنندگان مسئولین فعلی و قبلی بپذیرند؛حذف رقیب با ابزار تهاجم تبلیغاتی، قدرتِ ماندگاری برایشان نمیآورد وخیلی زود به آن چیزی که در قدرت از آن هراس داشتند و آن عقب ماندنِ از دیگران بود ، به آن وارد میشوند، و این حقیقت را اگر امروز نپذیرند فردا بالجبر خواهد پذیرفت.
توهین کنندگان و حریم شکنان ، از مُحق دیدن خود ، و خائن دیدنِ رقیب دست بردارند که در امور دقیق حکمرانی و کشورداری نمیتوان حق و باطل را بر اساس اوهام و توهمات رقم زد.
در صحنه سیاسی، چه در عرصه میدان و چه در رسانه ؛ حمله به رقیب و فشارآوردن برای اثباتِ سلیقه خود ، اعلام نظریه و گفتگو نیست ، بلکه سوق دادن گروهی از مردم با سمت و سوی خاص است که طبعا بخش دیگر مردم همراه نیستند و ایجاد روزنهی ورود دشمن برای برنامه ریزی براندازی است !
بجاست اگر برنامه ریزان و مجریان تندروی با توصیه به راه اخلاق و عقلانیتِ حکمرانی ؛ بازگشت ندارند ؛ باید پذیرای مسئولیت رفتار خود بوده و پاسخگو باشند.
بدیهی است ؛ همانطوریکه دشمن روی ادوات نظامی ، تعداد پیاده نظام ، کیفیت حملات و .. بررسی جدی و موشکافانه و سپس برنامه ریزی دارد ، روی شعارها و تخریبها و هجمه های تفرقه افکنانه داخلی تمرکز دارد تا بتواند سوء استفاده کند!
ما از این سنخ رفتار نه تنها بهرهای نبردهایم ، بلکه آسیبهای فراوان خوردهایم!
به نیکی رهبر شهید انقلاب راه خود را نشان داد تا کسی مرموزانه تندرویها و تخریبها را به حساب حمایت از ولایت فقیه جا نزند، ایشان که بارها معترض به این تندرویها بود ، در یکی از بیاناتشان فرمودند: کسانی که راه میافتند و شعار میدهند ، اگر واقعاً حزب اللهی و مؤمن هستند بدانند که این کارها به ضرر کشور و خلاف شرع است و اگر هم اعتنایی به این حرفها ندارند که حسابشان جداست.
آنچه توهین کنندگان باید بدانند ؛
اول ؛ توهین با انتقاد متفاوت است . اقدام به توهین به مسئولان در خیابان و ادبیات هتاکانه و آتش کشیدن تصویر افرادِ داخل در خانواده نظام، نقد نیست و جهادتبینی هم نیست.
دوم ؛ حرکت ها و گویشهای فاقد ادب و اخلاق ، رقیب آنان و بلکه جامعه را به بُغض وا میدارد.
سوم ؛ وقتی حرمت شکنی و تخریب رواج پیدا کند ، آنچه در حُکمرانی ، حُکمِ “متن” را دارد مانند؛ ناکام گذاشتنِ دشمن و رسیدگی به امور کشور و رفاه مردم ، به حاشیه رفته و حاشیهها مانند ؛ جناحگرایی ، شخصیتپرستی ، دوقطبی کردن جامعه ؛ به جای متن مینشیند ! و در نتیجه ضرورتهای نظام و مطالبات جامعه از اولویت خارج میشود.
چهارم ؛ دشمن ذلیل راه تنفس پیدامیکند و طمع به حریم کشور میکند.
پنجم ؛ رواجِ ادبیات توهین آمیز راه گفتگو و خردورزی در بحرانها را مسدود می کند.
پایان و سخنی ماندگار ؛
امام صادق (ع) فرمودند: «دریغ و پشیمانى و افسوس از آن کسى است که از مشاهدات و تجربیات خود بهرهاى نگیرد».
انتهای پیام
