سعید رخافروز، فعال رسانهای، در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز، نوشت:
در استانی چون کهگیلویه و بویراحمد، مدیریت موفق تنها به بازدیدهای میدانی و جلسات اداری خلاصه نمیشود؛ آنچه میتواند گرههای مزمن توسعهنیافتگی را بگشاید، پیوند میان شناخت دقیق مسائل در میدان و توان تبدیل این شناخت به برنامه، اعتبار، تصمیم و اقدام اجرایی است. دکتر یدالله رحمانی از جمله مدیرانی است که این دو ویژگی را همزمان در خود دارد؛ هم اهل حضور در میدان است و هم از جنس مدیران برنامهوبودجهای که زبان توسعه را با اعداد، اولویتها و امکانسنجی واقعی درک میکنند.
رحمانی صرفاً یک مدیر اجرایی در معنای متعارف نیست؛ او مدیری است با پیشینهای روشن در حوزه برنامهریزی، بودجه، تخصیص منابع و آشنایی با سازوکارهای تصمیمسازی. همین ویژگی سبب شده است که نگاه او به مسائل استان، نگاهی صرفاً احساسی یا مقطعی نباشد، بلکه بر پایه محاسبه، اولویتبندی و تشخیص دقیق گلوگاههای توسعه استوار گردد. این امتیاز برای استانی که سالها با محدودیت منابع، انباشت مطالبات و پروژههای نیمهتمام دستبهگریبان است، یک مزیت تعیینکننده محسوب میشود.
بسیاری از مدیران ممکن است به میان مردم بروند، درد دلها را بشنوند و از نزدیک با مشکلات آشنا شوند؛ اما آنچه رحمانی را متمایز میکند، این است که او میداند هر مطالبه مردمی چگونه باید در مسیر اداری و اجرایی جای گیرد، چگونه باید برای آن ردیف، اولویت، پیگیری و تأمین اعتبار تعریف شود و چگونه میتوان خواستههای پراکنده را به نقشهای منسجم برای پیشرفت استان بدل کرد. این همان نقطهای است که تجربه برنامهوبودجهای او را به سرمایهای واقعی برای استان تبدیل کرده است.
در واقع، حضور میدانی رحمانی زمانی معنا و اثر بیشتری مییابد که بدانیم او فقط برای دیدن و شنیدن به میدان نمیرود؛ بلکه با ذهنی برنامهریز، رویکردی مبتنی بر داده و اشراف بر سازوکارهای مالی و اجرایی دولت در میدان حاضر میشود. او مسئله را صرفاً ثبت نمیکند، بلکه میکوشد آن را در چارچوب امکان اجرا، تأمین منابع و تقدم توسعهای تحلیل کند. این نوع مدیریت، برای استان محرومی که هر ریال اعتبار در آن باید هوشمندانه هزینه شود، یک ضرورت است، نه یک مزیت فرعی.
از همین منظر، مدیریت محلهمحور در نگاه رحمانی نیز صرفاً به معنای حضور نمادین در روستاها و مناطق کمبرخوردار نیست. او این الگو را با رویکرد برنامهای همراه کرده است؛ یعنی از نزدیک دیدن مشکلات محلات، بخشها و روستاها و سپس تبدیل آنها به اولویتهای قابل پیگیری در سطح بودجه، پروژه و تصمیم اجرایی. این همان مدلی است که میتواند میان خواسته مردم و سازوکار رسمی دولت پیوند برقرار کند و فاصله میان مطالبه و عمل را کاهش دهد.
امروز کهگیلویه و بویراحمد بیش از هر زمان دیگر به مدیری نیاز دارد که هم اقتضائات میدان را بفهمد و هم سازوکار تخصیص و جذب منابع را بشناسد. رحمانی بهواسطه پیشینه برنامهوبودجهای خود، بهخوبی میداند که توسعه صرفاً با شعار و نیت خوب پیش نمیرود؛ توسعه نیازمند طراحی، زمانبندی، اولویتبندی، دفاع از سهم استان و پیگیری مستمر در سطوح ملی است. این همان توانایی مهمی است که میتواند برای استان امتیاز بگیرد، پروژهها را از توقف خارج کند و مسیر توسعه را واقعیتر و عملیتر سازد.
به همین دلیل، حمایت از رحمانی فقط حمایت از یک مدیر اجرایی نیست؛ حمایت از مدیری است که میتواند همزمان صدای مردم را بشنود و زبان بودجه را بفهمد. در ساختار اداری کشور، این ترکیب بسیار حائز اهمیت است، زیرا بسیاری از مطالبات مناطق کمتربرخوردار دقیقاً در نقطهای متوقف میشود که از سطح درخواست عمومی باید به سطح چانهزنی فنی، دفاع کارشناسی و پیگیری بودجهای وارد شود. رحمانی در این بخش از یک مزیت جدی برخوردار است.
از این رو انتظار میرود دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور محترم، با نگاهی ویژه از این مدیر برنامهمحور، بودجهفهم و میدانی حمایت کند. این حمایت در حقیقت پشتیبانی از الگویی از حکمرانی است که در آن، حضور در میان مردم با توان برنامهریزی و قدرت پیشبرد اجرایی همراه میشود. کهگیلویه و بویراحمد برای عبور از تنگناهای مزمن خود، به چنین الگویی نیاز دارد و تداوم این مسیر، بدون پشتیبانی جدی دولت، دشوار خواهد بود.
در نهایت باید گفت، مزیت اصلی یدالله رحمانی در این است که او نه فقط یک مدیر میدانی است و نه صرفاً یک چهره برنامهوبودجهای؛ بلکه نقطه قوت او در جمعکردن این دو ساحت است. او هم مسائل را از نزدیک میبیند و هم راه تبدیل آنها به برنامه و اعتبار را میشناسد. برای استانی که تشنه توسعه متوازن، تصمیمگیری علمی و حمایت مؤثر ملی است، چنین مدیریتی باید تقویت شود.
انتهای پیام
