لیلا مقیمی در سایت اصفهان زیبا نوشت: «اصفهان زیبا؛ هزینههای درمان بیماری سر به فلک کشیده و کمر بیماران را خم کرده است؛ هزینههایی که بهویژه در بیمارستانهای خصوصی بسیار چشمگیر است و هر کسی از پس آن بر نمیآید.
بیماران بیمارستانهای خصوصی این روزها از هزینههای درمان در مراکز خصوصی گلایه دارند و میگویند علاوه بر خدمات، هزینه اقامتکیفی (هتلینگ) بیمارستانهای خصوصی بالاست و این موضوع رنجی به رنجهای آنها اضافه کرده است.
این هزینهها آنقدر بالاست که هر بیماری از پس پرداخت آن برنمیآید و آنهایی هم که برای مداوا راهی این مراکز میشوند، باید صابون هزینههای بالا را به تن خود بمالند و رقمهای نجومی پرداخت کنند.
بیماری که به دلیل عفونت آپاندیس در بیمارستان {… } سه هفته بستری بوده، میگوید وقتی پا به این مراکز میگذاری، اولین چیزی که از بیمار میخواهند پول است؛ یعنی ابتدا باید هزینه را پرداخت کنی تا بستری و عمل شوی و درمانت ادامه پیدا کند. این بیمار میگوید هزینه شب تخت بیمارستان حدود ۳۵ میلیون تومان بوده است؛ هزینهای که سه هفته آن بسیار چشمگیر و بالاست!
او میگوید که ابتدا در یکی از بیمارستانهای دولتی بستری بوده که اتفاقا رسیدگیهایش هم خوب بوده، اما به دلایلی امکان جراحی در آنجا برایش فراهم نبوده است: «هزینههای درمان یکطرف و هزینههای اقامتکیفی هم از طرف دیگر واقعا بالاست و حتی اگر آدم وضع مالی خوبی هم داشته باشد، نمیتواند از پس آن برآید. به دلیل بالابودن هزینهها غذا را حذف کردم؛ چون قیمت آن نیز بالابود و باید عدد سنگینی بابتش پرداخت میکردم.»
دریافتیهای نجومی
بیمارستانهای خصوصی نسبت به مراکز دولتی امکانات و تجهیزات بیشتری دارند؛ اما هزینههای بالای آنها سرسامآور است.
بیمار دیگری که چند ماه پیش در یکی از بیمارستانهای خصوصی جراحی انجام داده است هم میگوید: «پزشک به من گفته بود عملت سرپایی است و بعدازظهر مرخص خواهی شد؛ اما این اتفاق نیفتاد و به دلیل طولکشیدن جراحی، شب بستری شدم.
هزینه شب تخت بیمارستان حدود ۲۵ میلیون تومان بود که خدمات خاصی هم بابتش دریافت نکردم؛ بهغیراز یک پک صبحانه. بهمحض ورود به بیمارستان هم کیفی به آدم میدهند که لباس عمل و لیوان و… در آن است و یک میلیون تومان هم بابت آن باید پرداخت کرد. حدود ساعت ۴ صبح هم مرخص شدم!»
بیمار دیگری هم میگوید برای بستری در یکی از بیمارستانهای خصوصی ۲۵ میلیون فقط هزینه شب تخت پرداخت کرده است؛ هزینهای که به آن باید پرداختیهایی که بابت دریافت خدمات و دارو و… از جیب میرود را نیز اضافه کرد. هزینهزایمان در بیمارستانهای خصوصی نیز بالاست.
زن جوانی که بهتازگی در یکی از مراکز خصوصی زایمان کرده است هم میگوید که حدود ۷۰ میلیون تومان به بیمارستان پرداخت کرده است: «پزشک هم که زیرمیزی خودش را جداگانه دریافت میکند.»
هزینههای بالای درمان این روزها رنجی مضاعف بر رنج بیماران شده است؛ این هزینهها حالا اگر بیمار بخواهد راهی بیمارستانهای خصوصی شود، چندین برابر خواهد شد؛ البته کوروش شمیمی، رئیس هیئتمدیره انجمن بیمارستانهای خصوصی در این باره و در گفتوگو با رسانهها نظر دیگری دارد؛ آنجا که میگوید: «اقتصاد بیمارستانهای خصوصی وخیم و رو به سقوط است، بسیاری از بیمارستانها دیگر توان ادامه فعالیت ندارند و بهزودی تعدادی از آنها از چرخه خدمت خارج میشوند، از طرفی مردم هم توان مراجعه ندارند و مراجعات مردم ۵۰ درصد کاهشیافته است. در این شرایط بیمارستانهای خصوصی دیگر نمیتوانند ادامه بدهند و اقتصاد آنها نمیچرخد. قیمت لوازم و تجهیزات مصرفی پزشکی کاملا از کنترل خارج شده و تهیه این لوازم برای بیمارستانها بسیار سخت شده است.»
به گفته رئیس هیئتمدیره انجمن بیمارستانهای خصوصی نه بیمارستانها توان تهیه این اقلام را دارند و نه کسی در وزارت بهداشت و نه هیچ سازمان دیگری قیمت را کنترل میکند. قیمت لوازم خدماتی نیز همینطور است؛ بهعنوانمثال قیمت یک کیت بهداشتی برای مریض واقعا عجیبوغریب بالا رفته است و از کنترل خارج شده است.
به گفته او، در این شرایط بیمارستانهای خصوصی با تعهدی که پزشکان دارند فعلا به کار خود ادامه میدهند؛ ولی وضعیت رو به سقوط است. ادامه این وضعیت ممکن نیست و بهزودی تعدادی از بیمارستانهای خصوصی از چرخه خدمت خارج میشود. در مرحله اول تعدادی از بیمارستانهای کوچکتر و ضعیفتر و در مرحله بعد تعداد بیشتری از بیمارستانها از چرخه خدمت خارج میشوند.
از طرف دیگر مردم هم توان پرداخت هزینههای بیمارستانهای خصوصی را ندارند. به همین علت برای درمان مراجعه نمیکنند و در مرحلهای به بیمارستان مراجعه میکنند که ناچار شدهاند. این مسئله لطمههای جبرانناپذیری به بهداشت و درمان مردم زده است. همزمان از نظر دارو و ملزومات پزشکی نیز در مضیقه هستیم. قیمتها سرسامآور شده
است.
این مسئول در بخش دیگری از اظهارات خود ادامه میدهد: « این یک واقعیت تلخ است که بسیاری از مردم به علت هزینههای بالای خدمات درمانی مراجعه نمیکنند و مریضتر میشوند. این سیکل معیوبی است که در حوزه بهداشت و درمان مردم شکلگرفته است. در این شرایط مراجعات مردم به بیمارستانهای خصوصی از حدود ۵ ماه گذشته حداقل ۵۰ درصد کاهشیافته است و با کمتر از ۵۰ درصد ظرفیت خود فعالیت میکنند. »
هزینههای کمرشکن بیمارستانهای خصوصی
هزینههای بالای درمان در مراکز خصوصی و عدم پوششدهی بیمهها اما باعث گلایه بیماران شده است.
فاطمه محمدبیگی، نماینده مجلس و نایبرئیس کمیسیون بهداشت در این باره به «اصفهان زیبا» میگوید: «بخشی از هزینههای دریافتی از سوی بیمارستانهای خصوصی مربوط به خدماتی است که آنجا به بیمار ارائه میشود و بخش دیگر، متعلق به هزینههای اقامتکیفی. این موضوع باعث شده تا هزینهکرد مردم از جیب در بیمارستانهای خصوصی بالا باشد. همچنین بیمارستانها طلب زیادی از بیمهها دارند ؛ همین سبب شده است تا بیمههای پایه موردتوجه بیمارستانهای خصوصی قرار نگیرند و مردم به ناچار هزینههای بالایی پرداخت کنند؛ به رغم اینکه حق بیمه میدهند! بیمههای مکمل هم همه خدمات پزشکی را پوشش نمیدهند.»
به گفته محمدبیگی، تغییر و عدم ثبات در پرداخت بیمهها توسط بیمهگرها باعث شده بیمارستانها تمایلی به قرارداد بستن یا تمدید آن نداشته باشند: «پدیده زیرمیزی(بسیار کم) هم وجود دارد که البته یک مورد آن هم زیاد است. طبیعتا باید برخورد قاطع با این پدیده صورت بگیرد. ما در یک ماه گذشته، جلسهای با معاون وزیر بهداشت داشتیم و از وزارتخانه خواستیم این موضوع را رسیدگی کنند. این مدت به پایان رسیده و در مجلس طرح مقابله با زیرمیزی و اصلاح رابطه مالی پزشک و بیمار در حال بررسی است. امیدواریم اگر خلأ قانونی در این باره وجود دارد، بتوانیم کمک کنیم تا هم بیماران درمانشان را پیگیری کنند و هم کرامت جامعه پزشکی حفظ شود.»
تعرفهها باید واقعی شوند
این نماینده مجلس ادامه میدهد: « جامعه پزشکی هم از گرانی و تورم بینصیب نماندهاند . از سوی دیگر، بحث واقعیکردن تعرفهها معمولا سالانه با مخالفت روبهرو میشود و همین باعث میشود تا پزشکان هزینههای بسیاری را متقبل شوند.»
اینگونه که او میگوید: «از این منظر این هزینهها باید جبران و تسهیلات به آنها ارائه شود تا بتوانند مطب خود را اداره کنند. در سالهای اخیر حمایت از پزشکان گرفته و هزینههای زیادی به آنها تحمیل شده؛ به طوی که شاهد زیاندهی مراکز درمانی هستیم. البته نباید دود این موضوع به چشم بیمار برود. سازمانهای بیمهگر، شبکه بودجهای و دولت باید از جامعه پزشکی حمایت کنند. حکمرانی نظام سلامت باید به سمت یکپارچگی و قطع رابطه مالی پزشک و بیمار پیش رود. وقتی سهم سلامت بهجای ۸ درصد، ۴ درصد از GDP باشد، این چالشهابه وجود خواهند آمد. »
به گفته محمدبیگی، باید نظارت میدانی بر حوزه درمان جدی گرفته و موارد لحاظ شود و اگر تخلفی صورت گرفت، برخورد قاطع صورت گیرد. اگر پرونده الکترونیک سلامت تشکیل شود و به سمت یکپارچگی حوزه الکترونیک حرکت کنیم، هزینهها شفاف میشوند.
به گفته این نماینده مجلس و نایبرئیس کمیسیون بهداشت با تکمیل پرونده هم بیماران از پرداخت هزینههای اضافی درمان نجات پیدا میکنند و هم حوزه سلامت از بار هزینههای القایی و اضافه . نمیتوانم بگویم در این حوزه مافیا وجود دارد، به نظر میرسد بیشتر عدم حمایت از جامعه پزشکی باعث شده است تا این روند به وجود آید و هزینههای درمان افزایش یابد.»
انتهای پیام
