حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامهی کیهان، در یادداشتی با عنوان «قالیبافی که ما میشناسیم» دربارهی محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، نوشت و ضمن تأکید بر سابقهی او در مسئولیتهای مختلف، نسبت به آنچه «تغییر پایگاه اجتماعی» آقای قالیباف و تلاش جریانهای غربگرا برای نزدیک نشان دادن مواضع او به خود خواند، هشدار داد.
آقای شریعتمداری در ابتدای یادداشت خود خطاب به قالیباف نوشت که از ارادت دیرینهاش به او آگاه است و تأکید کرد آنچه نوشته، حاصل «تجربهای از گذشته نهچندان دور و دلشورهای از تکرار آن» است. او همچنین با اشاره به داستان حضرت سلیمان(ع) و هدهد، بر اهمیت انتقال برخی اخبار و هشدارها از سوی افراد تأکید کرد.
مدیرمسئول کیهان سپس به سوابق قالیباف در دوران جنگ، نیروی انتظامی، شهرداری تهران و مجلس اشاره کرد و او را «فرمانده فداکار لشکر در دوران دفاع مقدس، خلبان بیباک نظامی و تجاری، فرمانده مقتدر نیروی انتظامی، شهردار موفق تهران بزرگ و رئیس مجلس شورای اسلامی» توصیف کرد.
شریعتمداری در ادامه نوشت که برخی شواهد نشان میدهد یک جریان غربگرا و شماری از مدعیان اصلاحات، «تغییر پایگاه اجتماعی» قالیباف را دنبال میکنند. او مدعی شد که این جریانها با تقطیع یا تحریف برخی مواضع رئیس مجلس و سپس تعریف و تمجید از آنها، تلاش دارند پایگاه اجتماعی او را تغییریافته نشان دهند و ارادت نیروهای انقلابی به او را مخدوش کنند.
او در همین زمینه از قالیباف خواست برای جلوگیری از برداشتهای نادرست، بر مواضع انقلابی خود تأکید و تصریح بیشتری داشته باشد.
شریعتمداری در پایان یادداشت خود توضیح داد که میتوانست این مطالب را به صورت محرمانه و خصوصی برای قالیباف ارسال کند، اما انتشار آن را به دو دلیل ضروری دانسته است؛ نخست برای هشدار درباره این «ترفند» و دوم برای تأکید بر آنچه «شخصیت برجسته و انقلابی» قالیباف خواند.
پس از انتشار این یادداشت، محمدباقر قالیباف در نامهای خطاب به شریعتمداری به آن پاسخ داد و از «خیرخواهی، دغدغهمندی و تذکر برادرانه» مدیرمسئول کیهان تشکر کرد.
رئیس مجلس در این نامه، شریعتمداری را از «فرماندهان جنگ نرم» و «پیشتازان دفاع از انقلاب اسلامی» توصیف کرد و نوشت که تذکر او را نه از سر تقابل، بلکه از جانب «برادری دینی و انقلابی و کارآزموده در عرصه قلم» تلقی میکند.
قالیباف در ادامه خود را «سربازی کوچک از خیل مجاهدان انقلاب» معرفی کرد و نوشت که سرمایه اصلی خود را نه در مناصب و عناوین، بلکه در عهدی میداند که با امام خمینی، رهبر انقلاب، مردم ایران و شهدا بسته است.
او درباره مسئولیت مذاکره با دشمن نیز نوشت که این مسئولیت برای او «امتیاز» نیست، بلکه «امتحانی سنگین و امانتی خطیر» است و از مردم خواست برای عاقبتبهخیری او دعا کنند.
قالیباف سپس درباره نگاه خود به مذاکره توضیح داد: «مذاکره هنگامی معنا مییابد که ابزار پیشبرد منافع ملی، احقاق حقوق ملت، رفع ظلم و تثبیت دستاوردهای مقاومت باشد.»
رئیس مجلس تأکید کرد که گفتوگو در صورت ضرورت را بخشی از میدان مبارزه و مقاومت میداند و آن را جایگزین مقاومت یا نشانهی عقبنشینی از آن تلقی نمیکند.
او همچنین با اشاره به مواضع امام و رهبر شهید درباره اداره کشور و تعامل با جهان، بر ضرورت حفظ «عزت، حکمت و مصلحت» در مذاکره تأکید کرد.
قالیباف در بخش دیگری از نامه، در پاسخ به نگرانی مطرحشده درباره نزدیکی احتمالی مواضعش به جریانهای غربگرا، گفت که از نخستین روزهای انقلاب مرز خود را با «غربگرایی، فتنهگری، انحراف، تحریف خط امام و هر جریانی که حل مسائل کشور را در گرو رضایت بیگانگان میبیند» حفظ کرده است.
او در عین حال تأکید کرد که هر اقدام عقلانی از موضع انقلابی، هر گفتوگوی مقتدرانه و هر تلاش برای گرفتن حق ملت از دشمن نباید به اشتباه در چارچوب «سازش و انفعال» تعریف شود.
رئیس مجلس همچنین نوشت که دشمن تلاش میکند میان نیروهای انقلاب سوءتفاهم و اختلاف ایجاد کند و سرمایه همدلی آنان را فرسوده سازد.
قالیباف در ادامه با اشاره به مسئولیت تیم مذاکرهکننده گفت که در مقطع کنونی «شانه از زیر بار مسئولیت مذاکره با دشمن خالی کردن و به کمین نشستن تا هر دستاورد تیم مذاکرهکننده را خیانت نامیدن» را عافیتطلبی میداند.
او تأکید کرد که باید با استفاده از ابزارهای قدرت و حفاظت از آنها، برای تثبیت دستاوردهای جنگ و عبور کشور از آنچه «بلایای خطیر» خواند، تلاش کرد.
رئیس مجلس در بخش پایانی نامه نیز ضمن اعلام مرزبندی با غربگرایی، با «تندروی، بیانضباطی در گفتار و عمل، عدم رعایت تقوای سیاسی، خالصسازی از مردم و ولایتپذیری گزینشی» مرزبندی کرد و «عقلانیت انقلابی» را از ارکان نگاه خود دانست.
قالیباف در پایان با تأکید بر ضرورت «مردمباوری، خداباوری و خودباوری» نوشت که هسته سخت انقلاب را باید «۹۰ میلیون» دانست و افزود که «آنچه تضمین اصلی برای سعادت ما است تبعیت کامل از ولی فقیه است.»
او نامه خود را با امضای «سرباز انقلاب، محمدباقر قالیباف» به پایان رساند.
انتهای پیام
