در فاصلهی چند روز، تهران به مقصد چند رفتوآمد مهم دیپلماتیک در منطقه تبدیل شده است؛ رفتوآمدهایی که حالا با اعلام سفر نخستوزیر و وزیر خارجه قطر به ایران، ابعاد تازهای پیدا کرده است.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه، اعلام کرده است شیخ محمد بن عبدالرحمن آلثانی، نخستوزیر و وزیر امور خارجه قطر، روز پنجشنبه به تهران سفر میکند. به گفتهی او، این سفر در چارچوب رایزنیهای مستمر دو کشور برای گسترش روابط دوجانبه و تقویت صلح و امنیت منطقه انجام خواهد شد.
بقائی همچنین با اشاره به تلاشهای قطر در ماههای اخیر برای جلوگیری از تشدید تنشها، گفته است نخستوزیر قطر در دیدار با مقامهای ایرانی دربارهی ادامهی تلاشها و ابتکارات میانجیگرایانهی دوحه و دیگر تحولات منطقه گفتوگو خواهد کرد.
این سفر در شرایطی انجام میشود که طی روزهای گذشته نیز تهران میزبان عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، و بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، بوده است. همزمانی این رفتوآمدها، توجهها را به تلاشهای دیپلماتیک کشورهای منطقه برای کاهش تنش و باز کردن مسیر گفتوگوها جلب کرده است.
در همین چارچوب، ایران و عمان پس از رایزنیهای اخیر خود در تهران، در بیانیهای مشترک از گفتوگو دربارهی یک چارچوب مرحلهبندیشده برای ازسرگیری دریانوردی ایمن در تنگه هرمز خبر دادند. این چارچوب شامل پیشنهاد ایجاد یک کریدور موقت مشترک دریانوردی و همکاری برای پاکسازی تنگه از مینهاست.
از سوی دیگر، قطر نیز در روزهای اخیر بر ادامهی تلاشهای خود برای احیای گفتوگو میان ایران و آمریکا تأکید کرده است. مقامهای قطری گفتهاند رایزنیها برای جلوگیری از تشدید تنش و فراهم کردن زمینهی بازگشت به مذاکرات ادامه دارد.
اکنون سفر نخستوزیر قطر میتواند فصل تازهای از این رایزنیها را رقم بزند؛ بهویژه آنکه دوحه در سالهای گذشته نیز در پروندههای حساس منطقهای نقش میانجی را بر عهده داشته است.
آنچه در این چند روز در تهران جریان دارد، دستکم از منظر دیپلماتیک، نشانهای از فعال شدن کانالهای گفتوگو در منطقه است. حضور همزمان پاکستان، عمان و قطر در این روند میتواند امیدها برای کاهش تنش، رسیدن به تفاهم دربارهی تنگه هرمز و باز شدن مسیر مذاکرات گستردهتر را افزایش دهد.
فعلاً هیچ توافق نهایی دربارهی همهی مسائل حاصل نشده است، اما استمرار این رفتوآمدها و شکل گرفتن گفتوگوهای چندجانبه میتواند نشانهای امیدوارکننده از تلاش منطقه برای عبور از وضعیت پرتنش کنونی باشد.
انتهای پیام
