رسانههای اوگاندا در گزارشهای خود از درگذشت «اویو نیمیبا کابامبا ایگورو روکیدی چهارم»، پادشاه تورو، از پایان نزدیک به سه دهه سلطنت پادشاهی خبر دادهاند که از سهسالگی بر تخت نشست و تا ۳۴ سالگی پادشاه ماند.
پادشاه تورو شامگاه پنجشنبه ۲۷ اوت در ۳۴ سالگی درگذشت. دفتر نخستوزیر پادشاهی تورو اعلام کرد او حدود ساعت ۱۰ شب جان باخته است. پیش از اعلام خبر مرگ، این پادشاه در وضعیت وخیم قرار داشت.
روزنامهی Daily Monitor در گزارشی با اشاره به واکنش مردم در فورت پورتال، مرکز پادشاهی تورو، نوشت مرگ او موجی از اندوه را در منطقه به دنبال داشته است. برای بخش بزرگی از مردم تورو، او تنها پادشاهی بود که در طول زندگی خود میشناختند؛ چرا که او در سال ۱۹۹۵ و پس از مرگ پدرش، پاتریک متیو کابویو اولیمی سوم، در حالی که تنها سه سال داشت به سلطنت رسید.
New Vision نیز در گزارشی درباره زندگی او، بر سن بسیار پایین او هنگام رسیدن به سلطنت تأکید کرده است. اویو پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۹۵ تاجگذاری کرد و در آن زمان به عنوان جوانترین پادشاه جهان شناخته میشد. او در طول سالهای بعد از کودکی عبور کرد و در برابر نگاه عمومی، به تدریج مسئولیتهای پادشاهی را بر عهده گرفت.
Nile Post نیز در گزارشهای خود علاوه بر اعلام مرگ پادشاه، بر موضوع جانشینی تمرکز کرده است. بر اساس اعلام پادشاهی تورو، اویو پسری از خود به جا گذاشته که وارث تاجوتخت خواهد بود؛ هرچند هویت این شاهزاده قرار است در زمان مناسب و مطابق سنتهای پادشاهی اعلام شود.
رسانههای اوگاندا همچنین به واکنش دیگر خاندانهای سلطنتی این کشور پرداختهاند. پادشاهی بوگاندا، مرگ اویو را ضایعهای برای تورو و سراسر اوگاندا توصیف کرده و کاتیکیرو چارلز پیتر مایگا، نخستوزیر بوگاندا، از او به عنوان «برادر کوچکتر» کاباکای بوگاندا یاد کرده است. اویو در سهسالگی و هنگام آغاز سلطنت، از جمله تحت سرپرستی کاباکای بوگاندا قرار داشت.
در همین حال، Daily Monitor گزارش داده است که پس از اعلام مرگ پادشاه، تدابیر امنیتی در اطراف کاخ تورو افزایش یافته و دسترسی به محوطهی سلطنتی برای مدتی محدود شده است. همزمان، مقامهای پادشاهی در حال آمادهسازی مقدمات خاکسپاری و آغاز روندهای سنتی مربوط به انتقال سلطنت هستند.
مرگ اویو در حالی رخ داده که او نزدیک به ۳۱ سال بر تورو حکومت کرد؛ سلطنتی که از سهسالگی آغاز شد و اکنون با مرگ او در ۳۴ سالگی به پایان رسیده است.
انتهای پیام
