مهران تجلی در سایت کرمان امروز نوشت:
اشغال پیاده‌روهای شهر کرمان توسط خودروها و موتورسیکلت‌ها، عبور و مرور شهروندان را با دشواری مواجه کرده و امنیت عابران، به‌ویژه سالمندان، کودکان و افراد دارای معلولیت را به خطر می‌اندازد. ورود اجباری عابران به خیابان، ضرورت ساماندهی این فضاهای عمومی را دوچندان کرده است. اکنون این پرسش مطرح است که شهرداری و پلیس راهور چه برنامه‌ای برای برخورد با توقف‌های غیرمجاز، افزایش نظارت و بازگرداندن حق عبور ایمن به شهروندان دارند؟ و…
پیاده‌روها بخشی از فضای عمومی شهر هستند که باید امنیت و آسایش عابران پیاده را تأمین کنند؛ اما در برخی معابر شهری، توقف خودروها و موتورسیکلت‌ها در این فضاها، عبور و مرور شهروندان را با دشواری مواجه می‌کند. مشکلی که اگرچه ممکن است در نگاه نخست تخلفی ساده به نظر برسد، در عمل می‌تواند امنیت شهروندان، نظم شهری و حق استفاده برابر از فضاهای عمومی را تحت تأثیر قرار دهد.
در شهر کرمان نیز موضوع اشغال پیاده‌روها و تبدیل بخشی از مسیرهای عبور عابران به محل توقف وسایل نقلیه، مسئله‌ای است که نیازمند بررسی میدانی و پاسخ‌گویی دستگاه‌های مسئول است. در چنین شرایطی، این پرسش مطرح می‌شود که سهم عابران پیاده از پیاده‌روهای شهر چقدر است و چه برنامه‌ای برای جلوگیری از تداوم این وضعیت وجود دارد؟
یکی از مهم‌ترین پیامدهای اشغال پیاده‌روها، محدود شدن مسیر عبور شهروندان است. زمانی که خودرویی در مسیر حرکت عابران توقف می‌کند یا چند موتورسیکلت بخشی از پیاده‌رو را اشغال می‌کنند، شهروندان ناچار می‌شوند از فضای باقی‌مانده عبور کنند یا برای ادامه مسیر وارد خیابان شوند.
این وضعیت برای سالمندان، افراد دارای معلولیت، کودکان و والدینی که همراه با کالسکه کودک تردد می‌کنند، دشوارتر است. برای این گروه‌ها، عبور از مسیرهای مسدودشده تنها یک مزاحمت شهری نیست، بلکه می‌تواند به مانعی جدی در رفت‌وآمد روزمره تبدیل شود.
از سوی دیگر، ورود ناخواسته عابران به سواره‌رو، احتمال برخورد با وسایل نقلیه را افزایش می‌دهد؛ موضوعی که ضرورت توجه جدی‌تر به ایمنی پیاده‌روها را نشان می‌دهد.
ساماندهی وضعیت پیاده‌روها نیازمند همکاری مجموعه‌ای از دستگاه‌های مسئول است. شهرداری در زمینه مدیریت و نگهداری معابر شهری و ساماندهی فضای عمومی نقش دارد و پلیس راهور نیز در چارچوب قوانین، مسئولیت برخورد با تخلفات رانندگی و توقف غیرمجاز را بر عهده دارد.
با این حال، برخوردهای مقطعی به‌تنهایی نمی‌تواند راه‌حل پایدار این مشکل باشد. اگر در یک معبر، توقف وسایل نقلیه بارها تکرار می‌شود، لازم است علاوه بر اعمال قانون، علت‌های شکل‌گیری این وضعیت نیز بررسی شود.
کمبود فضای مناسب برای پارک موتورسیکلت‌ها، نبود پارکینگ کافی در برخی محدوده‌های پرتردد، ضعف نظارت مستمر و بی‌توجهی برخی رانندگان به حقوق عابران، از جمله عواملی هستند که باید در بررسی میدانی مورد توجه قرار گیرند. البته میزان تأثیر هر یک از این عوامل در معابر مختلف کرمان باید با مشاهده میدانی و دریافت اطلاعات از مسئولان مشخص شود.
یکی از پرسش‌های مهم در این زمینه، وضعیت فضاهای اختصاص‌یافته به توقف خودروها و موتورسیکلت‌هاست. در محدوده‌هایی که مراکز تجاری، اداری و خدماتی قرار دارند، افزایش رفت‌وآمد می‌تواند تقاضا برای توقف وسایل نقلیه را بالا ببرد؛ اما این مسئله نباید به قیمت از دست رفتن فضای امن عابران تمام شود.
شهرداری و دستگاه‌های مرتبط باید مشخص کنند که در معابر پرتردد چه ظرفیت‌هایی برای پارک وسایل نقلیه وجود دارد، چه برنامه‌ای برای ساماندهی موتورسیکلت‌ها در نظر گرفته شده و نظارت بر مسیرهای پیاده‌رو با چه سازوکاری انجام می‌شود.
همچنین انتشار اطلاعات روشن درباره شیوه ثبت گزارش‌های مردمی و پیگیری تخلفات می‌تواند به افزایش مشارکت شهروندان در حل این مشکل کمک کند.
کیفیت زندگی شهری تنها با ساخت خیابان‌های جدید یا توسعه زیرساخت‌های خودرویی سنجیده نمی‌شود. شهری که در آن عابر پیاده نتواند با آسودگی از پیاده‌رو عبور کند، در تحقق یکی از ابتدایی‌ترین نیازهای شهروندی با چالش روبه‌روست.
پیاده‌روها متعلق به همه شهروندان هستند و حفظ کارکرد آن‌ها به نظارت مستمر، اجرای قانون و همکاری مردم نیاز دارد. رانندگان باید بدانند که توقف در مسیر عبور عابران، حتی برای مدت کوتاه، می‌تواند رفت‌وآمد دیگران را مختل کند و مسئولان نیز باید برای جلوگیری از تکرار تخلفات، راهکارهای عملی و قابل ارزیابی ارائه دهند.
اکنون پرسش اصلی از مدیریت شهری و پلیس راهور این است: چه برنامه مشخصی برای آزادسازی پیاده‌روهای کرمان، برخورد با توقف‌های غیرمجاز و تضمین امنیت عابران پیاده وجود دارد؟
پاسخ روشن به این پرسش و اجرای راهکارهای مؤثر می‌تواند نخستین گام برای بازگرداندن پیاده‌روها به صاحبان اصلی آن‌ها، یعنی شهروندان، باشد.
انتهای پیام
