سرویس سیاسی، انصاف نیوز: مجید تفرشی طرح مقابله با نفوذ را نوعی از خودزنی خواند که موافق با امیال دشمنان کشور، باقی مانده مدافعان مستقل ایران را هم سرخورده یا پشیمان می‌کند.
تفرشی، نگرانی از نفوذ خارجی را بدیهی خواند و گفت: بین دو پدیده جاسوسی و نفوذ تفاوت وجود دارد، گرچه هم‌پوشانی دارد اما دو مقوله مجزاست. جاسوسی یعنی فروش اسناد طبقه‌بندی‌شده که در دسترس همگان نیست، به دشمن خارجی اما نفوذ، اقدامی بلندمدت است برای تغییر دیدگاه و رویکردها.
او ادامه داد: طرحی که در مجلس توسط عده‌ای از نمایندگان تهیه شده به نظر من از چند غلط و نادانی رایج رنج می‌برد؛ یکی این‌که اساسا پدیده نفوذ را نمی‌شناسند و سطحی به آن نگاه می‌کنند و نوعا با جاسوسی یک‌سان می‌دانندش.
مشکل دوم طرح این است که هر ارتباط بین‌المللی را یک چالش علیه کشور می‌دانند و نه یک فرصت.
مشکل سوم هم این است که اساسا هیچ دانش به روز و واقعی از مقوله دیپلماسی عمومی ندارند و اگر هم داشته باشند، مانند آقای احمدی‌نژاد آن را کاری دولتی تلقی می‌کنند و نه کاری که توسط مردم عادی انجام می‌شود.
فیلم این گفت‌وگو را در کانال انصاف نیوز در یوتیوب [لینک] و آپارات [لینک] ببینید.
تفرشی گفت: این طرح، قاعدتا با کسانی کار ندارد که با کشور قطع ارتباط کرده‌اند؛ با گروه‌هایی مثل سازمان مجاهدین خلق، سلطنت‌طلبان، جدایی‌طلبان و تجزیه‌طلب‌ها یا آن‌ها که آشکارا با امریکا و اسرائیل همکاری دارند، کاری ندارند.
آن‌چه از صفر تا صد این طرح برمی‌آید این است که با افرادی سروکار دارد که به درجات مختلف با ایران در ارتباط و تعامل هستند. بنابراین طرح مجلس کسانی را نشانه گرفته که علی‌رغم همه فشارها هنوز ارتباط خود را با ایران را حفظ کرده‌اند.
این تاریخ‌دان ادامه داد: سال ۸۸ قانونی تصویب شد که در یک لیست بلندبالا و طولانی همکاری با بسیاری از سازمان‌ها و نهادهای خارج از کشور را جرم‌انگاری و ممنوع کرده بود اما هیچ‌وقت اجرا نشد نه چون دستگاه‌های امنیتی ایران بی‌عرضه بودند. اجرا نشد چون بسیار گله‌گشاد و کش‌دار بود.
تفرشی گفت: مشکل ما این است که قوانینی آنی برای مشکلات آنی تصویب می‌کنیم، بعد که مشکل حل می‌شود آن مصوبه خودش می‌شود مشکل.
او با ذکر مثال‌هایی درباره ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه‌ها در دهه ۱۳۶۰، حصر رهبران جنبش سبز و قانون راهبردی مجلس در واکنش به خروج امریکا از برجام، گفت: سال‌هاست زمینه‌های تصویب این قوانین از بین رفته و خود قانون به مشکل تبدیل شده است.
این استاد دانشگاه درباره نارسایی‌های طرح مقابله با نفوذ، به شرایط خود اشاره کرد و گفت: طبق طرحی که دارد بررسی می‌شود من باید هر کنش بین‌المللی خود را اعم از حضور در تیک‌تنک‌ها یا کنفرانس‌ها، لابی‌گری به نفع ایران، نوشتن مقاله و… به اطلاع مقامات امنیتی ایران برسانم.
از آن‌سو قانونی در بریتانیا تصویب شده که هر گونه تماسی با نهادهای امنیتی و نظامی ایران جرم شناخته شده است. به نظر قانون‌گذار، من باید در ایران به زندان بروم یا در انگلستان؟
تفرشی نتیجه طرح مجلس را سرخوردگی کسانی دانست که هنوز از ایران دفاع می‌کنند و دوست ندارند مزدور دشمنان کشورشان باشند.
آقای تفرشی به پرسش خبرنگار انصاف نیوز که چرا طراحان مقابله با نفوذ را به نشناختن دیپلماسی عمومی متهم می‌کند، پاسخ داد: بن‌مایه دیپلماسی عمومی این است که کنش‌گرانی سوا و ورا و فرا دولت‌ها، برای کشورشان کاری انجام می‌دهند، بدون این‌که رسمی و حکومتی باشند.
او اضافه کرد: کار دیپلماسی عمومی این است که در ۴ لایه سیاست‌مداران و سیاست‌ورزان، نخبگان، رسانه‌ها و به تبع آن افکار عمومی جهان، فتح قلوب و اذهان می‌کند برای برندینگ، چهره‌سازی، ترمیم یا تغییر چهره کشورش. این کار از دولت‌ها برنمی‌آید، بخش نخبگانی باید انجامش دهد.
با این قانون، عملا جلوی همه این‌ها گرفته می‌شود. الزام من به تماس با نهادهای امنیتی ایران، عملا استقلال مرا از بین می‌برد و دیگر این کارایی را نخواهم داشت.
تفرشی در پایان درباره این پاسخ احتمالی نمایندگان مدافع طرح «که نقدها درست است اما جلوی نفوذ را می‌گیریم» گفت: این یعنی همه مردان را کور کنیم تا جلوی چشم‌چرانی‌شان را بگیریم. طرحی که دارد تصویب می‌شود مدافعان مستقل ایران را خلع‌سلاح و سرخورده می‌کند و غیر از این، دستاوردی نخواهد داشت.
انتهای پیام
