حسین قتیب در یادداشتی تلگرامی در پاسخ به یادداشت محمد فاضلی درباره‌ی مباحث مربوط به سلاح هسته‌ای نوشت:
اندر حکایتِ دوختن دهان‌ها با نخِ احتیاط
پاسخی کوتاه به «جناب دکتر» محمد فاضلی
«تسلیحات تخمیه» بازی زبانی است؛ «همه در سکوت ساخته‌اند» ادعای تاریخی نادرست است؛ و «بساط بحث را جمع کنید» توصیه سیاسی از موضع محافل آشنای امنیتی. اولی ذوق می‌خواهد، دومی سند و سومی استدلال. ذوقِ اولی جای خالی آن دو را پُر نمی‌کند.
در نادرستی ادعای جنابتان همین بس که فرانسه در سال ۱۹۵۶، پیش از نخستین آزمایش هسته‌ای خود، در مجلس علناً درباره ضرورت ساخت سلاح اتمی بحث می‌کرد.
بی‌جی‌پی هند نیز در کارزار انتخاباتی ۱۹۹۸، پیش از آزمایش‌های همان سال، علناً وعده انتخاب گزینه تسلیح هسته‌ای را مطرح کرده بود. پس «در سکوت بُمبیدند» قافیه خوبی دارد، اما تاریخ دقیقی نیست؛ این سکوت، هم صورت‌جلسه دارد و هم وعده انتخاباتی!
محرمانگیِ جزئیات فنی با تعطیل‌کردن بحث درباره اصل سیاست فرق دارد؛ حفظ اسرار، مجوز جمع‌کردن بحث نیست. مردمی که هزینه تصمیم را می‌پردازند، حق دارند منطقش را بپرسند؛ این حق هم جزو اسرار نظامی نیست.
برای پاسخ‌دادن به معمای امنیت، باید استدلال‌ها را سنجید. دوختن دهان‌ها، حتی اگر با نخِ شعر و احتیاط باشد، چیزی به قدرت استدلال اضافه نمی‌کند.
انتهای پیام
