مهمان بخش اول برنامه‌ی «مواجهه» محمد نعیمی‌پور، یکی از افراد دخیل در اشغال سفارت آمریکا بود.
او در دفتر انصاف نیوز مقابل جمعی از جوانان دهه هشتادی قرار گرفت و به سوالات آن‌ها درباره‌ی ۱۳ آبان پاسخ داد. هرچند که به نظر برخی مهمانان به سوالات آن‌ها پاسخی داده نشد.
فیلم قسمت نخست برنامه‌ی «مواجهه» را در کانال انصاف نیوز در یوتیوب [لینک] و آپارات [لینک] ببینید.
به مناسبت ۱۳ آبان، نشستی با حضور محمد نعیمی‌پور، از دانشجویانی که در سال ۱۳۵۸ در تسخیر سفارت آمریکا حضور داشتند، برگزار شد. دانشجویان در این نشست پرسش‌هایشان را درباره دلایل تسخیر سفارت و پیامدهای سیاسی و اجتماعی آن مطرح کردند.
فضای نشست محترمانه بود. همه دانشجویان فرصت پرسیدن داشتند و مهمان هم به پرسش‌ها پاسخ می‌داد. دانشجویان با رعایت احترام، از تصمیم‌های آن سال‌ها و اثرشان بر وضعیت امروز کشور پرسیدند.
یکی از محورهای اصلی، تأثیر این رویداد بر روابط خارجی ایران بود. دانشجویان پرسیدند با توجه به تحریم‌ها و تنش‌های چند دهه اخیر، آیا نعیمی‌پور و هم‌دوره‌ای‌هایش از آن تصمیم پشیمان نیستند و آیا می‌شود این اقدام را سرآغاز زنجیره‌ای از مشکلات در روابط ایران و آمریکا دانست؟
نعیمی‌پور در پاسخ گفت هدف اولیه دانشجویان تسخیر سفارت نبود. به گفته او، قرار بود تجمعی اعتراضی برگزار شود تا رسانه‌های خارجی به آن توجه کنند، اما هیجان و شرایط آن روزها کار را به جایی کشاند که تجمع از شکل اولیه‌اش خارج شد و به تسخیر سفارت انجامید. او تأکید کرد تصمیم دانشجویان بیشتر از فضای سیاسی و هیجان جمعی تأثیر گرفته بود تا از برنامه‌ای از پیش تعیین‌شده.
درباره نقش احزاب و شخصیت‌های سیاسی هم پرسش شد. نعیمی‌پور گفت این حرکت تحت رهبری حزب یا شخصیت سیاسی مشخصی انجام نشد. به گفته او، دانشجویانی از دانشگاه‌های مختلف، به‌ویژه دانشکده‌های مهندسی، در فضایی از همفکری و همکاری برای برگزاری تجمع برنامه‌ریزی کرده بودند و بیشتر آنان پیش‌تر فعالیت سیاسی سازمان‌یافته‌ای نداشتند.
او درباره فضای سیاسی پیش از انقلاب هم گفت که آن دوران را نمی‌توان فقط با دوگانه چپ و راست امروزی بررسی کرد. نعیمی‌پور در بخشی از سخنانش گفت که قدرت اصلی در بین مخالفان حکومت در پیش از انقلاب در دست جریان منتسب به امام بود، نه احزاب نزدیک به شوروی.
بخش دیگری از نشست به مهاجرت فرزندان برخی از حاضران در تسخیر سفارت به آمریکا اختصاص داشت. دانشجویان پرسیدند میان مواضع ضدآمریکایی این افراد در گذشته و زندگی فرزندانشان در آمریکا چه نسبتی وجود دارد. نعیمی‌پور تعبیر «آمریکاستیزی» را برای مواضع آن دوره نپذیرفت و گفت مخالفت سیاسی در یک مقطع تاریخی لزوماً به معنای دشمنی همیشگی با یک کشور نیست و او فرزندان مهاجرت‌کرده این افراد را نخبه خواند.
نعیمی‌پور سپس از نسل جدید خواست بیشتر درباره مسائل سیاسی مطالعه کند و فقط بر پایه عملکرد نسل‌های قبل قضاوت نکند. او از رواج اظهارنظرهای غیرتخصصی در سیاست، رسانه و روشنفکری انتقاد کرد و گفت هر کس باید در حوزه تخصص خودش حرف بزند.
دانشجویان همچنین پرسیدند چرا دانشجویان رشته‌های مهندسی در این واقعه حضور پررنگ‌تری داشتند و دانشجویان علوم سیاسی، حقوق و علوم انسانی، با آنکه با مسائل سیاسی آشناتر بودند، نقش کمتری ایفا کردند و آیا از پیامدهای احتمالی کار آگاه بودند. نعیمی‌پور بدون توضیح مشخصی درباره علت این تفاوت، فقط بر حضور بیشتر دانشجویان دانشکده‌های مهندسی در میان مبارزان آن دوره تأکید کرد.
در بخش پایانی، از او درباره جریان‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب پرسیدند. او با تأکید بر پرهیز از جهت‌گیری سیاسی این چنینی گفت جریان‌ها را باید با این معیار سنجید که چقدر می‌توانند خواسته‌های مردم را برآورده کنند.
انتهای پیام
