حضور «رامین سیدامامی» مشهور به «کینگرام» بر روی صحنه اجرای زنده در تهران، یکی از غیرمنتظرهترین اتفاقات فرهنگی سال ۱۴۰۵ را رقم زد. او که سالها خارج از ایران به فعالیت هنری و تولید پادکست مشغول بود، حالا در قلب پایتخت و با مجوز رسمی، سبک «پُستپانک» خود را به گوش مخاطبان داخلی رسانده است.
به گزارش انصاف نیوز، بازگشت رامین سیدامامی به ایران و برگزاری کنسرت توسط او، فراتر از یک اتفاق موسیقایی، با واکنشهای گستردهای در فضای رسانهای و مجازی همراه شده است. روزنامه «سازندگی» در گزارشی با تیتر «پُستپانک در تهران»، این اتفاق را نشانهای از تغییر در لایههای سیاستگذاری فرهنگی دانست. اما برای مخاطبانی که نام او را با پرونده جنجالی پدرش، مرحوم کاووس سیدامامی، گره زدهاند، این بازگشت ابعادی فراتر از موسیقی دارد.
شکستن مرزهای ممنوعه؟
رامین سیدامامی در حالی در تهران به اجرای برنامه پرداخت که در سالهای اخیر، یکی از چهرههای فعال در فضای هنری خارج از کشور بود. او در اولین شب اجرای خود خطاب به جمعیت گفت از اینکه دوباره میتواند در خیابانهای تهران راه برود و برای مردم خودش بخواند، حسی وصفناپذیر دارد. او همچنین گفت موسیقی همواره برای او راهی برای بقا و پیوند با ریشههایش بوده است.
واکنشها؛ از شوق تا تردید
برگزاری این کنسرت، طیف وسیعی از بازخوردها را به دنبال داشته است که میتوان آنها را در سه دسته کلی قرار داد:
- استقبال مخاطبان جوان: بسیاری از هواداران او در شبکههای اجتماعی، حضور او را یک پیروزی برای هنر مستقل میدانند. یکی از کاربران نوشت: «شنیدن صدای رام در تهران، مثل یک خواب دور بود که تعبیر شد؛ این یعنی هنوز روزنههایی برای تنفس هنر وجود دارد.»
- انتقاد جریانهای منتقد او: در مقابل، برخی رسانههای اصولگرا نسبت به صدور مجوز برای او اعتراض کردهاند. آنها با یادآوری فعالیتهای او در خارج از کشور، این اقدام وزارت ارشاد را «عقبنشینی» توصیف کردهاند. یکی از این منتقدان گفت مسئولان باید پاسخ دهند که چگونه فردی با این سابقه، اجازه پیدا کرده است تریبون رسمی داشته باشد.
- تردید در میان اپوزیسیون: بخشی از جریانهای خارج از کشور نیز با نگاهی بدبینانه به این بازگشت نگریستهاند. آنها ادعا میکنند که این حضور ممکن است بخشی از یک «پروژه عادیسازی» باشد. رامین سیدامامی در پاسخ به این ابهامات در فضای مجازی گفت انتخاب او همواره «ایران» بوده و ترجیح میدهد به جای قضاوت شدن، با موسیقیاش قضاوت شود.
او در پایان اجرای شب گذشته خود، بدون اشاره مستقیم به تلخیهای گذشته، تنها به این جمله بسنده کرد و گفت: «فقط موسیقی است که میماند.»
انتهای پیام
اسراییل را از در بیرون میکنی از پنجره میاد
جنگ و نگه داشتن مردم در خیبان با پخش ترانه بانوی لبنانی.. با مجوز برای خواننده هایی که فکرشم نمی کنی… با هر ترفندی که قبلا ممنوع و خط قرمز بود!
و اینترنت هم باید به روی مردم بسته باشه تا باعث انتقال ” پیام غیر همسو” نباشه!!!
البته ایشون در خارج از ایران آوازه خوبی ندارن گویا به خیلیا بدهکارن
تبریک به شما که با داشتن انواع سیمکارت غیر سفید به چاخانهاتون میتونید ادامه بدید.