عظیم محمودآبادی، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز:
کسانی که در محافل خصوصی – چه در فضای مجازی و چه حقیقی – با نگاه نگارنده این سطور به سفر دکتر پزشکیان به آمریکا آشنا بودند میدانند که در زمره موافقان سفر ایشان به نیویورک و حضورشان در اجلاس سالانه سازمان ملل نبودم و مضرات آن را بیش از فوایدش میدانستم؛ «وَإِثْمُهُمَا أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا». (بقره، ۲۱۹)
اما وقتی سخنرانی مدبرانه و مقتدرانه ایشان را دیدم دو حس توامان را تجربه کردم؛ هم نگرانیای که از چند روز پیش از این سفر ذهنم را درگیر کرده بود رهایی یافتم و با خیال راحت نفسی کشیدم و هم راستش بیش از اینکه خوشحال شده باشم تعجب کردم. دلیل این تعجب نیز بر میگردد به شناختی که از دولت، اطرافیان و برخی از مشاوران ایشان داشتم. هر کلمهای که از زبان ایشان در سازمان ملل صادر میشد من در حیرت بیشتری فرو میرفتم که چطور از میان آن اتمسفری که در فضای کلی دولت میشناسم چنین سخنرانیای بیرون آمده است.
اما بعد از گذشت بیش از ۲۴ ساعت تقریبا جوابم را پیدا کردم. ظاهرا متن دیگری قرار بوده توسط ایشان در سازمان ملل ایراد شود اما رییسجمهور با شنیدن سخنان سخیف ترامپ تصمیم به تغییر مواضع و لحن میگیرد و به بیان سخنانی دیگر میپردازند که به نظر میرسد بیش از هر چیز برآمده از ذائقه شخصی ایشان بود تا گروه مشاوران و معاونان و … .
آری دکتر پزشکیان در یکی از حساسترین لحظات مسئولیت خود تصمیم گرفت به جای رییس دولت یا نمایندگی طیف خاصی از ملت، «رییسِ جمهورِ» جمهوری اسلامی ایران باشد.
به گمان نگارنده این سطور، دکتر پزشکیان با این سخنان همزمان توانست اصلیترین شعار انتخاباتی خود را تا حدود زیادی جامه عمل بپوشاند. او با «وفاق»ی که در برابر دشمنان ایران، میان دولت و «خیابان» به نمایش گذاشت توانست حتی زبان برخی از رجال سیاسی در اردوگاه رقیبش را به ستایش از خود باز کند.
پزشکیان برخلاف آن رییسجهور اسبق – که با اظهارات گاه و بیگاه و بیمبنا و مناسبتش در صدد خالی کردن دل مردم و ایجاد ترس و نگرانی برای مردمی است که در میانه بزرگترین جنگ تاریخ ایران قرار دارند – چشم در چشم جهانیان دوخت و با صدایی که در عموم رسانههای دنیا طنین انداخت گفت: «برای دفاع از خود، از جنگ نمیترسیم».
شجاعت، از صفات پسندیدهای است برای حاکمان که برخی ظاهرا از آن بویی نبردهاند و حتی در زمانهای که سالها است مسئولیتشان پایان یافته همچنان گویا برای خود رسالتی قائلاند که در میان مردم ترس و یاس بیافرینند. اما دکتر پزشکیان با شهامتی قابل ستایش، آن سیره مذموم را برای نمایندگی ملت ایران ندارد و در میان سران کشورهای جهان سخنانی را گفت که سزاوار جایگاهش بود و به قول حکیم طوس: «که از شهریاران دلیری سزد».
انتهای پیام
