رحمان بیات در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «تقدیم به شهدایی که فرشته بودند» نوشت:
وقتی خبر شهادت ۱۴ تن از نیروهای گردان تخریب و خنثیسازی سپاه انصارالمهدی استان زنجان را در غروب جمعه، ۱۱ اردیبهشت شنیدم، چنان بغض کردم که نفهمیدم نماز مغرب و عشا را چطور خواندم. شاید بهترین تعبیر را حضرت آیتالله جوادیآملی به کار بردند که در پیامی خطاب به رزمندگان اسلام و بهویژه کسانی که پای لانچرها هستند، فرمودند: «شما فرشتهاید.» حقیقتاً این شهدا فرشته بودند و هستند.
نمیدانم کسانی که محرک و مشوق حمله دشمن صهیونیستی و آمریکایی به ایران اسلامی بودند و با شهادت رهبر معظم انقلاب و دانشآموزان بیگناه مدرسه «میناب» اظهار خوشحالی کردند، آیا واقعاً انسان هستند یا شیطانهایی در لباس انسان؟ تصور و پذیرش این موضوع که انسانی به معنای واقعی تا این حد سنگدل و عقدهای باشد، غیرممکن است؛ مگر اینکه آنان را مصداق آن روایت مشهور از امام صادق (علیهالسلام) بدانیم که فرمودند: «خداوند در وجود انسان دو استعداد به ودیعه گذاشته است: یکی استعداد صعودی تا از فرشته بالاتر رود و دیگر استعداد نزولی برای پستتر شدن از حیوان.»
البته روایت مذکور به شکل دیگری نیز از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است: خداوند عقل را برای فرشتگان بدون شهوت و برای حیوانات شهوت را بدون عقل قرار داد؛ اما برای بنیآدم، هم عقل و هم شهوت را قرار داد. پس هر کس از انسانها عقلش بر شهوتش پیروز شود، از فرشتگان برتر است و هر کس شهوتش بر عقلش غلبه کند، از حیوانات پستتر است.
روشن است که در اینجا سخن از «انسان و انسانیت» است، نه از فرشتگان و ملائکه. انسانی که خداوند از روح خود در کالبدش دمیده است. پس مخاطب سخن امام صادق (ع) در این روایت، امثال ترامپ یا نتانیاهو نیستند؛ زیرا آنها عین شیطان در لباس انساناند و نباید از آنها انتظار انسانیت داشت. اما مخاطب سخن صادق آل محمد (ص) چه کسانی هستند؟
شهید مطهری در کتاب «انسان کامل»، برخی ویژگیهای انسان کامل را تشریح میکند و میگوید که یک انسان فارغ از دین و مذهب، دارای این ویژگیهاست؛ از جمله اینکه از درد دیگران احساس درد میکند. حال، ادعای مسلمانی کنید اما از رنج جنگ و شهادت هموطنانتان خوشحال شوید! نمیدانم چه نامی سزاوار چنین کسانی است، اما آنچه روشن است، این است که «وزوزِ شیطان» با آنها چنان کرده که روح انسانیت در وجودشان بهکلی مرده و از حیوان هم پستتر شدهاند. مخاطب این روایت، کسانی هستند که از هلاکت تروریستهای صهیونیستی و آمریکایی متأثر میشوند، اما از شهادت رزمندگان اسلام و مردم بیگناه خوشحالی میکنند.
سخن پایانی اینکه فارغ از اینکه مدافع نظام باشیم یا منتقد آن، جنگ تحمیلی اخیر محک خوبی است تا حداقل عیار انسانیت خود را بسنجیم. از خود بپرسیم که این ۱۴ رزمنده جانبرکف، در حالی پس از گذشت ۲۰ روز از آتشبس به شهادت رسیدند که با وجود احتمال خطرِ انفجار سلاحهای دشمن، برای نجات هموطنان به دل خطر میزدند تا سلاحها را خنثی کنند. اما در مقابل، کسانی را در نظر بگیرید که به بهانه جنگ و محاصره دریایی دشمن، حلقه محاصره را بر زندگی مردم تنگتر میکنند و با احتکار یا افزایش خودسرانه قیمتها، سعی دارند از این شرایط نهایت سوءاستفاده را ببرند.
به نظر شما، چه تفاوتی است میان کسانی که پای لانچرها «پودر» شدند و مثل این ۱۴ فرشته برای نجات هموطنان جان خود را فدا کردند، با کسانی که از این شهادتها اظهار خوشحالی میکنند یا با کسانی که با احتکار و گرانفروشی بر زندگی مردم فشار میآورند…؟ سخن را بیش از این ادامه نمیدهم و نتیجهگیری و قضاوت را به شما واگذار میکنم؛ و یاد شهدا را گرامی میدارم.
انتهای پیام
