محمدامین کریمان، کارشناس امنیت سایبری، امین صبحی فعال رسانهای و حامد بیدی، مدیرعامل کارزار مهمان میزگرد اینترنت تا اینترانت در انصاف نیوز بودند و هرکدام از منظر تجربهی خود به قطع اینترنت نگاه و تحلیل کردند.
اولین سوال میزگرد از مهمانها این بود که چه توجیهی در موضوع قطع اینترنت شنیدهاند؟ و آیا این توجیه برایشان قابل قبول بوده یا خیر؟
امین صبحی، فعال رسانهای قطع اینترنت در مواقع بحرانی را طبیعی میدانست که در کشورهای مختلف چین، هند، فرانسه، روسیه و کره جنوبی و… در مواقع بحران اجرا شده.
با این حال او چند مسئله مشخص داشت یکی اینکه چرا تصمیمگیران تکلیف مردم را در این موضوع مشخص نمیکنند و هر روز یک حرفی میزنند؟! دیگری اینکه این همه هزینهای که برای اینترنت ملی شد چرا به حد کافی در چنین شرایطی کارساز نشد؟! و دیگر اینکه اگر مسئلهی اینترنت امنیتیست فروش اینترنت پرو دیگر چه توجیهی دارد؟!
حامد بیدی، مدیرعامل کارزار در پاسخ به آن سوال و در پاسخ به گفتههای صبحی با قاطعیت گفت «هیچ جای دنیا اینطور نیست. در جنگیترین شرایط هم در هیچ کجای دنیا قطعی ۷۰ روزهی اینترنت را نداشتهایم.»
بیدی دربارهی اینکه آیا توجیه امنیتی از سوی مردم پذیرفته شده یا خیر نیز به تعداد بالای کارزارهایی که برای وصل شدن اینترنت ایجاد شده اشاره کرد. به گفتهی او از ابتدای جنگ تا به حال بیش از ۱۵۰ کارزار با بیش از ۶۰۰هزار امضا در این موضوع ایجاد شده است.
بیدی بر این باور بود که وضعیت آرمانی از نظر تصمیمگیران کشور قطع کامل اینترنت بینالملل است. او گفت که اینترنت طبقاتی هم برای تسهیل این امر است.
صبحی با این پیشبینی یا تحلیل بیدی موافق نبود و بنظر او قطع کامل اینترنت بینالملل بصورت دائمی در کشور ممکن نبود.
محمدامین کریمان بعنوان کارشناس امنیت سایبری دربارهی توجیه امنیتی گفت که حملات سایبری اصلا در فضایی ساخته میشوند که حتی در شبکههای کاملا ایزوله نیز بتوانند فعالیت کنند.
کریمان گفت در جنگهای سایبری که همواره با آن درگیر هستیم قطع کردن اینترنت اصلا چارهساز نیست اما از این روش در دنیا استفاده میشود. او مثال شبکه بانکی را زد و توضیح داد که اگر یک شبکهای در کشور آسیبپذیر است باید همان شبکه را ایزوله کرد نه اینکه اینترنت ۹۰ میلیون ایرانی را قطع کرد.
کریمان گفت که قطع اینترنت کودک سیستانی که از طریق آن آموزش و مهارت میبیند بخاطر آسیبپذیری یک شبکه منطقی نیست.
او توضیح داد در که در حملات سایبری پیشرفته حتی اگر اقدامی مثل قطع کردن اینترنت برای جلوگیری یا پیشرفت آن کنید بیاثر است چون چند گام بعدی را هم از پیش تدارک دیدهاند طوریکه حتی با یک پیامک هم فعال شود.
صبحی در پاسخ گفت با قبول این ضعفهایی که در فضای سایبری و مباحث فنی داریم و اینکه نمیتوانیم دفاع خوبی کنیم تنها راهی که برایمان باقی میماند این است که اینترنت بینالملل را قطع کنیم.
محمدامین کریمان در پاسخ به صبحی گفت که قطعی اینترنت در ساعت صفر حملهی سایبری یا فیزیکی معمول است برای اینکه آسیب را کمتر کنند اما بعد از آن پروتکل و پروسهی خاصی را در نظر میگیرند تا بخشهای آلوده را جدا کنند. برای این پروسه هم زمان خاصی معین میکنند و اعلام میکنند که چه زمانی اینترنت به حالت عادی برمیگردد.
این کارشناس اظهار تاسف کرد که هیچ برنامهی مشخصی برای بازگشت به حالت قبلی اعلام نمیشود و متاسفانه هر بار قطعی اینترنت وضعیت را چند گام به عقب برده!
او قطع اینترنت برای جلوگیری از خروج کلاندادههای کشور را نیز رد کرد و گفت: نوشدارو بعد از مرگ سهراب. طی این سالها آنچه میخواستهاند را بردهاند.
حامد بیدی گفت که ما با با جریان خطرناکی مواجهیم که پوشش امنیت ملی علیه امنیت ملی اقدام میکند. از جملهی این اقدامات به سیاست فیلترینگ اشاره کرد. او توضیح داد که فیلترشکنها سبب میشوند که ترافیک روزمره مردم روی سرورهای ناشناس خارجی برود و رفتار ایرانیها رصد شود و IPها نیز کور شوند.
او به بیاعتمادی، خشم عمومی و مهاجرت نیز بعنوان نتایج قطع اینترنت اشاره کرد و مجموعهی آنچه باعث این شرایط میشود را ضدامنیت ملی میدانست.
امین صبحی در نوبت صحبت خود باز هم مبهم بودن وضعیت گلایه کرد: بالاخره چه کسی مسئول قطع اینترنت است؟ آقای رئیسجمهور میگوید چند روز دیگر وصل میشود بعد به معاون اول ماموریت میدهد و در نهایت هم گشایشی ایجاد نمیشود. در نهایت هم دست خود دولت است. دست شعام است.
بیدی در مورد مسئولیت دولت در مورد قطع اینترنت نقد داشت و گفت: مثل این است که بگوییم رئیس مجلس فلانیست پس نظر مجلس نظر رئیس است! شما بهتر از من میدانید که بخشی از تصمیم گیران، نگاهشان امنیتی و نظامیست.
بحث دیگری که از جانب خبرنگار انصاف نیوز مطرح شد این بود که تصور گروهی از مردم این است که دلیل قطعی اینترنت نه دلایل امنیتی بلکه برای محدود کردن فضای حرف زدنِ مردم عادی و برای جلوگیری از تکرار حرفهایی مانند آنچه صادق زیباکلام یا عباس عبدی گفت، باشد.
صبحی صریحا با این فرض مخالفت کرد اما بیدی کاملا موافق بود. او گفت که اصلا توجیه امنیتی را برای قطعی اینترنت نمیپذیرد و مسئلهی قطع اینترنت را اتفاقا آزادی بیان میداند. او توضیح داد که ایدئال تصمیمگیران کشور صداوسیما و مطبوعات دههی ۶۰ است که با اشارهای میشود کنترل یا خاموشان کرد اما اینترنت اینطور نیست.
بیدی اضافه کرد که دلیل برخورد با اینترنت شبکههای اجتماعی و پیامرسانها بوده است. او گفت که وقتی برخوردها و محدودیتها به ایموجی پیامرسانها، بخش کامنت سایتهای خبری داخلی، چت دیوار، محتوای کارزارها و… میرسد دیگر مشخص است که مسئله چیست!
محمدامین کریمان در نوبت صحبت خود از این گفت که اساسا قطع اینترنت شدنی نیست و سیاستهای محدودکنندهی آن در دنیای امروز چندان دوامی نخواهند آورد.
او در پایان از نگرانی خود نیز گفت. کریمان میگفت ما در دههی حساس جهش هوش مصنوعی هستیم و این قطعیها مانع بسیار بزرگی برای کار متخصصان داخلی در این حوزه هستند.
کریمان این شرایط را قماری بر سر آیندهی نسلهای بعدی میدانست. این درحالیست که اگر از این بازهی زمانی به خوبی استفاده کنیم شاید بتوان فاصلهی تکنولوژی که با دیگر کشورها داریم را بتوانیم جبران کنیم.
انتهای پیام
