امیر صمدیانی، رئیس کارخانه شرکت فولاد گستر فجر خوارزمی، میگوید: بحران امروز صنعت تنها به گرانی مواد اولیه و مشکلات اقتصادی محدود نمیشود؛ بلکه کمبود نیروی کار، به یکی از جدیترین دغدغههای تولیدکنندگان بدل شده است. بسیاری از واحدهای صنعتی، با وجود پرداخت حقوق و مزایای مناسب، همچنان برای جذب کارگر و نیروی فنی با مشکل مواجهاند و این وضعیت، تولید را در شرایط جنگی و رکود اقتصادی شکنندهتر کرده است.
صمدیانی در گفتوگویی با انصاف نیوز با اشاره به وضعیت شهرکهای صنعتی میگوید: بخشی از واحدهای تولیدی در حق کارگران کملطفی کردهاند؛ از پرداخت ناقص مزایا و بیمه گرفته تا بیتوجهی به حقوق نیروی انسانی. اما در مقابل، واحدهایی نیز وجود دارند که با وجود رعایت کامل حقوق و مزایا، همچنان با بحران کمبود کارگر روبهرو هستند. نیروی انسانی مهمترین سرمایه صنعت است و حتی از ماشینآلات و تجهیزات نیز ارزش بیشتری دارد، زیرا کارگری که در یک مجموعه آموزش دیده و مهارت کسب کرده، سرمایه واقعی کارفرما محسوب میشود.
او توضیح میدهد کارخانه فولادگستر فجر خوارزمی در سالهای گذشته با وجود پرداخت کامل حقوق، بیمه و مزایا، همچنان با کمبود نیروی انسانی مواجه بوده است؛ مسئلهای که باعث شده شیفتهای کاری کارخانه از سه شیفت به دو شیفت ۱۲ ساعته کاهش پیدا کند.
صمدیانی میگوید: امروز حتی برای جذب نیروی ساده نیز تقاضای کافی وجود ندارد مثلا ما خواهان کارگرانی با مبلغ حقوق بیش از ۴۰ میلیون در ماه هستیم اما کسی رغبتی نشان نمیدهد و این موضوع در حالی رخ میدهد که بسیاری از رسانهها همچنان از بیکاری گسترده سخن میگویند.
رئیس این کارخانه درباره میزان دریافتی کارگران میگوید: حداقل حقوق وزارت کار پاسخگوی واقعیت بازار کار نیست و بسیاری از کارگران برای تأمین زندگی خود ناچارند اضافهکاریهای طولانی داشته باشند. به گفته او، کارگری که دارای دو فرزند باشد، با حدود ۸۰ تا ۹۰ ساعت اضافهکاری، دریافتیای بین ۳۵ تا ۳۷ میلیون تومان خواهد داشت و در برخی موارد درآمد نیروهای فنی به ۴۲ تا ۴۵ میلیون تومان نیز میرسد.
صمدیانی در ادامه تأکید میکند که در سالهای اخیر، افزایش شدید هزینههای زندگی و اجاره مسکن باعث مهاجرت معکوس برخی کارگران به شهرهای خود شده است. بسیاری از واحدهای صنعتی برای حفظ نیروهایشان ناچار شدهاند امکاناتی مانند خوابگاه، غذای گرم و سرویس ایابوذهاب فراهم کنند؛ امکانی که اکنون در بخش بزرگی از شهرکهای صنعتی رایج شده است.
او درباره استفاده از نیروی کار اتباع نیز میگوید: برخلاف تصور عمومی، کارگران افغان و دیگر اتباع خارجی با دستمزد پایین کار نمیکنند و حتی در برخی موارد خواستههای مالی بالاتری دارند.
صمدیانی تأکید میکند ترجیح مجموعه او همواره استفاده از نیروی کار ایرانی بوده، اما زمانی که نیروی ایرانی برای کار مراجعه نمیکند، کارخانهها ناچار به استفاده از اتباع میشوند.
این تولیدکننده با اشاره به شرایط جنگی و بحران اقتصادی اخیر میگوید: جنگهای اخیر، بهویژه جنگ ۴۰ روزه، بازار مواد اولیه را به شدت متلاطم کرده است. او توضیح میدهد قیمت برخی مواد اولیه فولادسازی، مانند سیلیکون منگنز، طی مدت کوتاهی از حدود ۲۰۰ هزار تومان به نزدیک ۴۰۰ هزار تومان رسیده و تولیدکنندگان با افزایش بیسابقه هزینهها روبهرو شدهاند.
صمدیانی می گوید: دولت میتواند با حمایت هدفمند از واحدهای قانونمدار، بخشی از فشار موجود را کاهش دهد. او میگوید کارخانههایی که سالها بیمه، مالیات و هزینههای خود را منظم پرداخت کردهاند، نباید در شرایط بحرانی همانند واحدهای بدحساب دیده شوند و دولت میتواند برای این واحدها تسهیلات و فرصتهای حمایتی ویژه در نظر بگیرد.
او همچنین به جوانان توصیه میکند با واقعبینی بیشتری وارد بازار کار شوند و انتظار نداشته باشند صرف داشتن مدرک دانشگاهی، بلافاصله در موقعیتهای مدیریتی قرار بگیرند. به گفته صمدیانی، فاصله میان آموزش دانشگاهی و فضای واقعی تولید بسیار زیاد است و مسیر پیشرفت در صنعت، نیازمند تجربه، صبر و طی کردن تدریجی مراحل کاری است.
رئیس کارخانه فولادگستر فجر خوارزمی در پایان هشدار میدهد ادامه وضعیت بیثبات کنونی، هم در حوزه اقتصاد و هم فضای نه جنگ و نه صلح، میتواند تولید را با بحرانهای جدیتری روبهرو کند. او میگوید: امروز هنوز مواد اولیه در بازار یافت میشود، اما قیمتها به شدت افزایش یافته و اگر این روند ادامه پیدا کند، تولیدکنندگان ناچار خواهند شد برای ادامه فعالیت، تصمیمات سختتری اتخاذ کنند.
انتهای پیام
