حمیدنجف، روزنامه نگار در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «بخش خصوصی؛ قهرمانان گمنام آبادانی ایران» نوشت:
هر بار که یک آزادراه، سد، نیروگاه، پالایشگاه، بندر، فرودگاه، خط راهآهن یا یک پروژه بزرگ ملی به بهرهبرداری میرسد، دوربینها به سمت مدیران دولتی میچرخد و تریبونها در اختیار مسئولانی قرار میگیرد که از موفقیت پروژه سخن میگویند. اما کمتر کسی از ابرشرکتهای خصوصی، پیمانکاران و کارآفرینانی یاد میکند که سالها سرمایه، تخصص، اعتبار و آبروی خود را برای ساخت آن پروژه به میدان آوردهاند.
واقعیت این است که بودجه کشور متعلق به مردم است. دولت امانتدار این سرمایه ملی و مسئول سیاستگذاری و نظارت است، اما آنچه کشور را آباد میکند، اندیشه، سرمایه و جسارت کسانی است که پروژهها را میسازند. این سازندگان، فرزندان همین مردم هستند که در سختترین شرایط اقتصادی، چرخ توسعه ایران را متوقف نکردهاند.
با این حال، سالهاست یک رویه نادرست تکرار میشود؛ افتتاح یک پروژه به تدریج به معنای مصادره زحمات سازندگان آن شده است. روبان را مدیران قیچی میکنند، اما نام کسانی که سالها برای ساخت آن تلاش کردهاند، یا دیده نمیشود یا در حاشیه قرار میگیرد.
اگر قرار است از بخش خصوصی حمایت شود، این حمایت باید از شعار به عمل تبدیل شود. آقای دکتر پزشکیان میتواند با چند اقدام ساده اما ماندگار، این نگاه را اصلاح کند.
نخست، در تمام پروژههای ملی و عمرانی، نام شرکتها و مجموعههای سازنده به عنوان مجریان اصلی به طور رسمی ثبت و معرفی شود و هیچ مراسم افتتاحی بدون قدردانی از آنان برگزار نشود.
دوم، صدا و سیما و رسانههای کشور، همانگونه که از افتتاح پروژهها گزارش تهیه میکنند، سازندگان و کارآفرینان بزرگ را نیز به مردم معرفی کنند. جامعه باید بداند چه کسانی در حال ساختن آزادراهها، پلها، بنادر، فرودگاهها، نیروگاهها و دیگر زیرساختهای ایران هستند. این کار تبلیغ یک شرکت نیست؛ ترویج فرهنگ تولید، سرمایهگذاری و کارآفرینی است.
سوم، از تجربه مدیران موفق بخش خصوصی در سطوح عالی تصمیمگیری کشور استفاده شود. کسانی که سالها پروژههای بزرگ ملی را مدیریت کردهاند، بهتر از هر کس دیگری با موانع تولید و سرمایهگذاری آشنا هستند و میتوانند در مدیریت اجرایی کشور نقشآفرین باشند. حمایت از بخش خصوصی تنها با سخنرانی محقق نمیشود؛ باید به این نگاه پایان داد که سازندگان فقط مجری باشند و دیگران صاحب تمام افتخارات.
البته باید از مدیران دولتی سالم و کارآمد که شرکتهای صاحب صلاحیت را انتخاب میکنند و بر حسن اجرای پروژهها نظارت دارند نیز قدردانی کرد، اما این قدردانی نباید به قیمت نادیده گرفتن بخش خصوصی تمام شود. موفقیت یک طرح ملی حاصل همکاری دولت و بخش خصوصی است و هر کدام باید به اندازه سهم خود دیده شوند.
کشوری که قهرمانان اقتصادی خود را نشناسد، نسل جوان را نیز از کارآفرینی و تولید دور خواهد کرد. هیچ جامعهای بدون احترام به سازندگان خود به توسعه پایدار نرسیده است.
آقای پزشکیان، حمایت از بخش خصوصی یعنی دیده شدن سازندگان واقعی ایران؛ یعنی پایان دادن به فرهنگی که افتخار ساخت را از کارآفرین میگیرد و تنها روبان افتتاح را به نام مدیران دولتی ثبت میکند.
مدیران دولتی میآیند و میروند، اما آزادراهها، نیروگاهها، پلها و کارخانهها میمانند؛ تاریخ باید نام کسانی را ثبت کند که آنها را ساختهاند، نه فقط کسانی که روبان افتتاحشان را قیچی کردهاند.
