محمد توکلی، انصاف نیوز:
آقای یاشار سلطانی در گفتوگوی تازه از نگاه خودش دربارهی سازوکار فروش نفت ایران دست به افشاگری زده است.
آنچه او دربارهی دستهای پیدا و پنهان فروش نفت در شرایط تحریم میگوید حرف چندان تازهای ندارد و پیشتر از او دیگرانی هم به تصریح یا اشاره از آن گفتهاند. از سالهای دورتر و ماجرای بابک زنجانی تا این روزها و قصهی تراستیها.
اینکه چنین سازوکاری فسادزا است و قرار گرفتن افراد در چنین مسیری معمولا برای رضای خدا و صرفا گرهگشایی از فروش نفت در شرایط تحریم نیست هم به نظر بدیهی میآید و کشف پیچیدهای نیست.
اینکه کسر قابل توجهی از این جماعتِ نفتفروش برای حفظ منافع خود همهی تلاش خود را میکنند تا بر سر راه رفع تحریم مانعتراشی کنند و در صورت لزوم بر تحولات حوزهی سیاست داخلی هم اثرگذار باشند قاعدهی کارهای این چنینی است.
اما آنچه به عنوان «کشف تازهی» آقای سلطانی به خورد مخاطب داده میشود این است که در دولت روحانی ماجرای فروش نفت از امر تخصصی در حوزهی وزارت نفت به مسئلهای امنیتی در شعام تبدیل شد و به قول او این «نطفهی نحس» شکل گرفت.
اگر به تازگی از سوئیس به ایران بازگشته باشیم و از آنچه در ایرانِ تحریمزده میگذرد بی خبر باشیم آنچه یاشار سلطانی میگوید سخن دقیق و درستی به نظر میآید اما تا آنجایی که باخبریم ایشان تازه نرسیدهاند و باخبرند!
دلیل آن تصمیم کاملا واضح و مشخص است:
۱. در وضعتی تحریم نفتی راهی جز فروش آن به شیوههای این چنینی نیست و فروش نفت از این مسیر هم لاجرم با فساد و رانت گستردهای همراه میشود.
۲. مسیر منطقی داشتن اراده و برنامه برای رفع این تحریم است اما تا آن زمان چه باید کرد؟ فروش نفت را متوقف کنند و وضعیتی فلاکتبارتر از امروز رقم بزنند؟!
۳. در شرایطی که به هر دلیلی امکان اینکه رفع تحریم نفتی در دستور کار قرار بگیرد، نیست دو راه پیش روی دولت قرار داشت و دارد. نخست آنکه مانند دوران احمدینژاد چهرههای ارشدی در دولت مجوز فروش نفت را برای افرادی صادر کنند و یا راه دیگر، با توجه به ماجرای بابک زنجانی تصمیمگیری در این باره بر عهدهی نظام گذاشته شود و قاعدتا مسئولیت آن نیز بر عهدهی ارکان آن خواهد بود.
هنگامی که تصمیمگیر در انتخاب بین این دو گزینه ناگزیر شود راهی که احتمال فساد را کاهش میدهد تغییر مرجع صدور مجوز از جایی در حیاط خلوت دولت به جایی است که تمامی ارکان نظام، از سه قوه تا نهادهای امنیتی و … در آن نمایندهای داشته باشند.
آنچه گفته شد البته با نادیده گرفتن نسبت احتمالی میان انتشار این گفتهها و مناقشهی میان هلدینگ خلیج فارس و وزارت نفت است. بهویژه آنکه در هفتههای اخیر دربارهی ورود برخی چهرههای رسانهای به این مناقشه و تلاش برای اثرگذاری به نفع این یا آن طرف، ادعاهایی مطرح شده و حتی دربارهی دریافت پول از سوی برخی اهالی رسانه برای ورود به این دعوا و روایتسازی به نفع یکی از طرفین سخن گفته شده است.
اگر این مصاحبه نیز در چنین چارچوبی تعریف شده باشد، آنگاه «افشاگری» بهانه است و نمیتوان آن را جدا از زمینهی این مناقشه و منافع طرفهای درگیر در آن ارزیابی کرد.
انتهای پیام
