عباس موسایی، فعال سیاسی اصلاحطلب، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
معاون سیاسی وزیر کشور که در کسوت ِ سخنگوی این وزارتخانه سخن می گفت، در شرایطی که رئیس جمهور و اعضای تیم مذاکره کننده، مورد هجمه ناجوانمردانه جریانات ِ افراطی قرار گرفته اند، بی التفات به آنچه در زیر ِ پوست ِ سیاست در این کشور می گذرد، از اینکه افراطیون، تندرو خطاب می شوند، بر آشفته و این موضوع را بر خلاف ِ تنوع و تضارب آراء ارزیابی کرده است.
سایر ِ مواضع ایشان، چنان نامعطوف به ناوضعیت ِ کشور به وقت اکنون و ریشه ها و علل و اسباب آن و وظایف ِ متولیان ِ سیاست داخلی و رسالت های وزارت داخله و منطق ِ موقعیت ِ کنونی است که پرداختن بدان، عِرض خود بردن و زحمت ِ مخاطب افزودن است. اما اینکه متولی ِ سیاست داخلی، اینچنین نامعطوف به مولفه های برسازنده سیاست و امنیت ملی، تخریب گری های عده ای معلوم الحال علیه رئیس جمهور و مهمترین تصمیم ایشان که با اجماع سازی در درون نظام، بدان رسیده است را در ذیل ِ افراطی گری ندانسته و آن را صرفاً بیان نظرات ِ ایشان قلمداد کند، فقط از ذهنیت و روایتی انفعالی، سیاست نشناس، نامعطوف به مصالح ملی، ناوفادار به گفتمان ِ برسازنده ٔ دولت و بی دغدغه نسبت به انسجام و یکپارچگی ملی بر می آید.
سیاست داخلی، آنگاه که نامعطوف به زیر ساحت های گوناگون برسازنده ٔ سیاست در کشور بوده و به جای ادراکی روزآمد، دقیق و عمیق از آنچه سیاست را می سازد، سیاست را به تعاملات، معاملات و معادلات افراد و اقطاب، تقلیل دهد و با چشم پوشی بر مطالبات اکثریت ملت، مصلحت کشور، ملت و حاکمیت، علائق و سلائق گوناگون و دقایق گفتمانی و پویایی، سیالیت و دینامیسم سیاست، صرفاً اظهار نظر اقلیتی خود نظام پندار را در ذیل ِ تضارب آراء ببیند و مطالبات اکثریت ملت در خوشحالی از پایان دادن به جنگ را نبیند، مصداق بارز بر شاخ نشستن و بن بریدن است.
پرداختن به ضعف ِ مفرط ِ این حوزه، قصور و تقصیرهای فراوان در تعمیق شکاف ِ ملت و حاکمیت و دولت و حامیان و تنها گذاشتن ِ رئیس جمهور محترم، مجالی دیگر می طلبد. آنچه اما امروز بر همگان، بالاخص اعضای دولت در سطوح مختلف فرض است، حمایت از تصمیم ِ شجاعانه و مسئولانه رئیس جمهور محترم که همزمان مستظهر به حمایت اکثریت ملت و حاکمیت است، می باشد. دولتمردان در سطوح مختلف باید موضع ِ تاریخی دولت را تقویت کرده و رئیس جمهوری را که در کسوت ِ مصلحت ِ کشور و ملت ایران ظاهر شده است حمایت کرده و حداقل زمینه ساز ِ تخریب گری علیه ایشان را فراهم نیاورند.
آنچه معاون سیاسی وزیر کشور را بر آن داشته است تا افراطیون ِ تخریب گر و تقاضا کنندگان اعدام رئیس جمهور و شعار دهندگان علیه تیم مذاکره کننده را در ذیل ِ اظهار نظر توصیف کند، هر چه باشد، در ذیل ِ سیاست شناسی و مصلحت ملت و انسجام ملی نیست!
این رویکرد استحاله ای، انفعالی، خطرناک و ضد سیاست، به مسلخ بردن ِ سیاست و زمینه سازی برای ناسیاست است. آنچه ایشان تضارب آراء می نامد، در حالی که عامدانه و معطوف به مصلحت شخصی بر نظر اکثریت ملت و چگونگی فرصت سازی برای ظهور و بروز آن چشم پوشی می کند، تأیید افراطی گری و منازعه ، تحت عنوان ِ اعتقاد به آزادی بیان است.
انتهای پیام
