محمد صلاح، ستاره تیم ملی مصر، در نیمه نخست دیدار برابر ایران نتوانست نمایش همیشگی خود را ارائه دهد و یکی از کماثرترین بازیکنان تیمش بود.
دلیل اصلی این اتفاق، برنامه دفاعی موفق تیم ملی ایران برای مهار کاپیتان مصریها بود؛ برنامهای که یادآور عملکرد شاگردان قلعهنویی مقابل روملو لوکاکو در دیدار با بلژیک بود.
مدافعان ایران از همان دقایق ابتدایی اجازه ندادند صلاح در نوک خط حمله صاحب توپ شود. آنها با پوشش نفر به نفر و بستن فضاهای پشت خط دفاع، ارتباط این ستاره با هافبکهای مصر را قطع کردند.
همین موضوع باعث شد صلاح بارها از محوطه جریمه فاصله بگیرد و برای دریافت توپ تا میانه میدان عقب بیاید؛ اتفاقی که از خطرناک بودن او در یکسوم هجومی زمین به شکل محسوسی کاست.
وقتی صلاح از منطقه اصلی خود خارج شد، نقش «ترزگه» در حملات مصر پررنگتر شد. مصریها تلاش کردند با استفاده از ترزگه و ارسال توپ به کنارهها، فشار هجومی خود را حفظ کنند، اما دفاع منسجم ایران اجازه نداد این تغییر تاکتیکی به برتری کامل مصر تبدیل شود.
اگرچه مصر مالکیت توپ بیشتری در اختیار داشت و در دقیقه چهارم نیز به گل رسید، اما ایران با حفظ نظم دفاعی و اجرای دقیق برنامه مهار صلاح، مهمترین مهره حریف را از جریان مسابقه خارج کرد. در ادامه نیز ایران در دقیقه ۱۵ با گل رامین رضاییان بازی را به تساوی کشاند.
عملکرد خط دفاعی ایران در نیمه نخست نشان داد کادر فنی شناخت دقیقی از سبک بازی محمد صلاح داشته است. وادار کردن او به بازی در میانه میدان، مهمترین موفقیت تاکتیکی ایران در ۴۵ دقیقه نخست بود؛ تصمیمی که باعث شد خطرناکترین بازیکن مصر نتواند مانند همیشه در نزدیکی دروازه ایران تعیینکننده ظاهر شود.
انتهای پیام
