مهرداد خدیر، نویسنده و روزنامهنگار، در گفتوگویی با انصاف نیوز با بررسی نسبت سیاسی و تاریخی رهبر شهید، آیتالله خامنهای، و آیتالله هاشمی رفسنجانی، این دو را از چهرههای محوری انقلاب اسلامی و دو بال اثرگذار نظام پس از امام توصیف کرد.
او گفت: مسیر همکاری، همگرایی و سپس تفاوت برخی دیدگاههای آنان، بر روند تحولات سیاسی ایران تأثیر عمیقی گذاشته است اما رابطهی عاطفی این دو با یکدیگر تا پایان ادامه داشت.
آقای خدیر دربارهی شباهتها و تفاوتهای رهبر شهید و مرحوم اکبر هاشمی رفسنجانی گفت: هر دو از چهرههای اثرگذار و نزدیک به امام خمینی(ره) بودند و در کنار دیگر روحانیون فعال نهضت، از حلقه اصلی یاران ایشان به شمار میرفتند. پس از شهادت آیتالله مطهری و آیتالله بهشتی، از سال ۱۳۶۰ به بعد این دو شخصیت نقش محوری در اداره نظام پیدا کردند و عملاً دوشادوش یکدیگر حرکت میکردند.
او با اشاره به ویژگیهای شخصیتی این دو چهره گفت: آیتالله خامنهای به واسطه توانایی در فن بیان، نگاه فرهنگی و تأثیرپذیری از اندیشههای دکتر شریعتی شناخته میشدند، در حالی که آیتالله هاشمی رفسنجانی بیش از هر چیز با رویکرد توسعهگرا، سازندگی و عمران کشور شناخته میشد.
خدیر ادامه داد: پس از انتخاب آیتالله خامنهای به رهبری، دولت نخست هاشمی با حمایت کامل ایشان پیش رفت، اما در دولت دوم، با پررنگ شدن سیاستهای تعدیل اقتصادی، افزایش تورم و رخدادهایی مانند اعتراضات اسلامشهر، رهبر انقلاب نسبت به برخی سیاستهای دولت انتقاد داشتند و به تدریج میان دیدگاههای اقتصادی دو طرف فاصلههایی ایجاد شد.
او با اشاره به تحولات سیاسی دهه هفتاد گفت: پس از انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶، اگرچه رهبر انقلاب جمله معروف «هیچکس برای من هاشمی نمیشود» را بیان کردند، اما به مرور نزدیکی فکری گذشته کاهش یافت. تلاش هاشمی برای بازگشت به مجلس ششم نیز به نتیجه نرسید و در سالهای بعد، بهویژه با روی کار آمدن محمود احمدینژاد، فاصله دیدگاههای سیاسی میان آیتالله خامنهای و آیتالله هاشمی بیشتر شد؛ هرچند این فاصله هرگز به معنای قطع روابط شخصی و عاطفی میان آنان نبود.
این روزنامهنگار کاندیداتوری هاشمی رفسنجانی در انتخابات سال ۱۳۸۴ را «خطای استراتژیک» او دانست و گفت :اگر هاشمی نامزد نمیشد، دوقطبی «هاشمی ـ احمدینژاد» شکل نمیگرفت و جایگاه سیاسی او نیز آسیب نمیدید.
او در ادامه گفت: تفاوت نگاه آیت الله خامنه ای و هاشمی رفسنجانی بیشتر در بحث نوع تعامل و رابطه با آمریکا بود که از نظر آقای خامنه ای چون تعارض ذاتی است قابل حل نیست ولی به معنی اجتناب از مدیریت تنش نیست. آقای هاشمی اما گویا این تعارض را نه ذاتی که عَرَضی می دانستند که قابل ترمیم است.
این روزنامهنگار ادامه داد: با این حال آقای خامنه ای به جز آن یک مورد که گفتند نظرشان به نظر رئیس جمهور وقت نزدیکتر است در بقیه موارد به گونه ای موضع نمی گرفتند که از بیرون به اختلاف نظر جدی تعبیر شود.
حتی وقتی رییس جمهور بودند و هاشمی رییس مجلس و در آستانه سفر به نیویورک برای سازمان ملل وقتی یکی از مشاوران از پالس مثبت هاشمی در سفر به کشوری آسیایی سخن میگوید و این که سخنان ایشان در راستای آن خواهد بود یا متفاوت؛ پاسخ می دهند: سکه دو رو دارد. یک رو را آقای هاشمی در آن سفر توضیح داد و روی دیگر را من در نیویورک خواهم گفت. این البته خاطره آقای مهندس مادرشاهی از مشاوران ایشان در زمان ریاست جمهوری است که به تازگی مرکز اسناد در مجموعه تاریخ شفاهی منتشر کرده و جای دیگر ندیده بودم.
خدیر در پایان گفت: در سالهای اخیر جریانهایی با ادعای پیروی از رهبر انقلاب، فضایی را شکل دادند که نسبتی با نگاه توسعهگرای هاشمی نداشت. با این حال، روابط عاطفی میان این دو شخصیت تا پایان حفظ شد؛ چنانکه آیتالله خامنهای بر پیکر هاشمی رفسنجانی نماز اقامه کردند و هاشمی نیز همواره وفاداری خود را نسبت به رهبر انقلاب ابراز میکرد.
انتهای پیام
