محمد شیبانی در یادداشتی نوشت:
آدم بر خیز، که پسرم با جامهای لبریزتر از آغاز شقایق و فرجام گل سوری، از زمین عصیانگر بازگشته.
جبرئیل، بلادرنگ تمامی فرشتگان فردوس را به استقبال فرزند احمد مختار (ص) فرا بخوان و خود جلوتر از بقیه به استقبالشان روانه شو.
حمزه برخیز، عموزادهات از اُحُدی بزرگتر از اُحُد بازگشته؛ در اُحُدی به وسعت جغرافیای کهنسال زمین.
عماریاسر برخیز، اینک شهیدی به فاصلهٔ قاب قوسین او ادنی بازگشته. باورت میشود حتی طفلی دلربا که دو بهار به خود ندیده، چو قاصدک بیتاب، با او به آسمان آمده باشد؟! و حتی تنی چند از اهل بیتش نیز به ادب مشایعت، اینک همراهش آمده باشند؟!
آری، دیار پارسیان، چو سورهٔ بقره و پور ابوالحسن (ع)، به بسماللهالرحمنالرحیم این سورهٔ فاخر و با صلابت ماند.
و شقیترین قلبهای لبریز از حقد و حقارت، خالق قتل بسماللهالرحمنالرحیم شدهاند. آیا جنایتی به این هولناکی را بشریت، وجدان، زمان و تاریخ از یاد خواهد برد؟! هرگز، هرگز و هرگز.
این خونِ فرزند حسین مظلوم، تا همیشه تاریخ زنده خواهد بود. چه ستم نابخشودنی و چه جنایت هولناکی که جهان نظارهگر شده.
به راستی اشبهالناس به حضرت احمد و اشجعالناس به صفدر کرار، آهنگ آسمان کرده از زمین لبریز از دروغ، سرب داغ، ترس و مصلحت؛ بزرگمردی که یکتنه بر همه این سیاهیها تاخته و برای عزت قرآن و اسلام سر خم نکرده و در کمال اختیار، سوی شهادت و آسمان رهسپار شده.
و تو ای دنیای بدکاره، آیا جایی برای پنهان کردن و توجیه کردن درندگانت داری؟!
آری، هژبر و لیث بزرگمردی از دودمان تمامی پیامآوران راستگو و بیادعا، با خون پاکش، شمشیر به فرق باطل زده و اینک چون آفتابی بیغروب بر تارک تاریخ، زمان، وجدان، برای ابد ماندگار شده.
بزرگمردی که خویش بیبدیل خویش را فدای ایران کرد تا ایران با عزت، سعادتمند باقی بماند.
قلم هرگز جفا نخواهد کرد که نعلین آب و آفتاب آل محمد را با بسیاری از سردمداران ممالک اسلامی در کفهٔ قیاس گذارد؛ سیاهکردارانی که خفتآورترین پستیها را پذیرا شدند و همپالهٔ بیشرمزادگان.
شرافت ذاتی و فاخر پور حسین ابن علی (ع)، هرگز اجازه نداد که با یزیدزادگان باب سخن و همکلامی باز کند.
آفتاب آل محمد کجا و ددان درکات اسفل کجا؟!
ای عاشورای هزارهٔ سوم مسیح و ای طلیعهٔ ظهور سپیدهٔ آل محمد (ع)، سلام تمامی انبیا، امامان، کروبیان بر جانِ قدسی تو باد.
یا اهل السموات، جامهٔ نیلی پوشید در غم از دست دادن بهار قرآنِ محمد مصطفی.
یا جوهر و سرمایهٔ تمامی انبیا، سلام تمامی انبیای مرسل، کروبیان، امامان، شهدا، صدیقین، صالحان، رنجبران و آزادگان بر جسم و جان شریفتان الی یوم یبعثون.
انتهای پیام