امیرعلی ابراهیمی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «آققلا؛ گره راهبردی ترانزیت ایران / بررسی ابعاد اقتصادی، امنیتی و ژئوپلیتیکی حمله به پل راهآهن آققلا» نوشت:
حمله به پل راهآهن آققلا، فارغ از میزان خسارت فیزیکی واردشده، بار دیگر اهمیت زیرساختهای حملونقل جمهوری اسلامی ایران را در معادلات منطقهای و بینالمللی برجسته کرد. این رخداد را نمیتوان صرفاً یک حادثه عمرانی یا امنیتی تلقی کرد؛ بلکه باید آن را در چارچوب رقابتهای ژئوپلیتیکی، کریدورهای بینالمللی ترانزیت و جایگاه ایران در زنجیره تأمین منطقه مورد ارزیابی قرار داد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) مدعی شده است که در این عملیات، زیرساختهایی را هدف قرار داده که از دیدگاه این نهاد در پشتیبانی لجستیکی و جابهجایی تجهیزات نقش داشتهاند. در مقابل، مقامات جمهوری اسلامی ایران تأکید کردهاند که پل راهآهن آققلا بخشی از زیرساختهای حملونقل عمومی کشور است که در جابهجایی مسافر، حمل کالا و توسعه مبادلات تجاری با کشورهای همسایه مورد استفاده قرار میگیردصرفنظر از روایتهای مطرحشده از سوی طرفین، اهمیت این پل بیش از آنکه در ماهیت فیزیکی آن خلاصه شود، به جایگاه آن در شبکه حملونقل ریلی ایران و نقش آن در کریدورهای بینالمللی بازمیگردد.
آققلا؛ حلقه اتصال ایران به اوراسیا
شهرستان آققلا در استان گلستان و در نزدیکی مرز ریلی اینچهبرون قرار گرفته است؛ مرزی که مهمترین گذرگاه ریلی ایران به ترکمنستان، قزاقستان، روسیه و سایر کشورهای آسیای مرکزی محسوب میشود.
این مسیر یکی از شریانهای اصلی ارتباط ریلی ایران با شمال اوراسیاست و بخش قابل توجهی از مبادلات تجاری، ترانزیتی و صادراتی کشور از طریق این محور انجام میشود. به همین دلیل، آققلا صرفاً یک ایستگاه یا پل راهآهن نیست، بلکه یکی از گرههای کلیدی شبکه لجستیکی ایران به شمار میرود و نقشی مهم در اتصال اقتصاد ایران به بازارهای شمالی و شرقی ایفا میکند.
پیامدهای اقتصادی
از منظر اقتصادی، هرگونه اختلال در این محور میتواند پیامدهایی فراتر از محدوده استان گلستان داشته باشد. طی سالهای اخیر، با گسترش همکاریهای اقتصادی میان ایران و روسیه و افزایش مبادلات با کشورهای عضو اتحادیه اقتصادی اوراسیا، اهمیت مسیر ریلی شمال کشور بیش از گذشته افزایش یافته است.
کاهش ظرفیت حملونقل، افزایش هزینههای لجستیکی، طولانی شدن زمان تحویل کالا و افزایش هزینه بیمه بار از جمله پیامدهایی است که میتواند بر رقابتپذیری صادرات ایران در بازارهای منطقهای اثرگذار باشد. همچنین در صورت استمرار اختلال، بخشی از بارهای ترانزیتی ممکن است به سمت مسیرهای جایگزین هدایت شود؛ موضوعی که میتواند درآمدهای ترانزیتی کشور را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
از سوی دیگر، این مسیر تنها در تجارت خارجی نقش ندارد، بلکه انتقال کالاهای اساسی، مواد اولیه صنایع، محصولات معدنی، فولاد، سیمان، فرآوردههای پتروشیمی و محصولات کشاورزی نیز تا حد زیادی به ظرفیت این شبکه وابسته است. از این رو، حفظ پایداری چنین زیرساختهایی برای استمرار فعالیت بخش تولید و حفظ زنجیره تأمین کشور اهمیت ویژهای دارد.
اهمیت ژئوپلیتیکی
در سالهای اخیر، جمهوری اسلامی ایران تلاش کرده است جایگاه خود را به عنوان یکی از محورهای اصلی ترانزیت کالا میان جنوب، شمال و شرق آسیا تثبیت کند. قرار گرفتن آققلا در مسیر اتصال بنادر جنوبی ایران به آسیای مرکزی و روسیه، این منطقه را به بخشی از کریدورهای مهم بینالمللی از جمله کریدور شمال–جنوب (INSTC) تبدیل کرده است.
اهمیت این کریدور تنها به تجارت ایران محدود نمیشود، بلکه بخشی از رقابت ژئوپلیتیکی میان مسیرهای ترانزیتی منطقه را نیز شکل میدهد. در چنین شرایطی، هرگونه آسیب به زیرساختهای این محور میتواند علاوه بر آثار اقتصادی، بر جایگاه رقابتی ایران در معادلات حملونقل بینالمللی اثرگذار باشد؛ زیرا کشورهای منطقه همواره در حال توسعه مسیرهای جایگزین برای انتقال کالا هستند و پایداری زیرساختها یکی از مهمترین شاخصهای انتخاب مسیر توسط شرکتهای حملونقل بینالمللی محسوب میشود.
ابعاد امنیتی و راهبردی
در ادبیات نظامی، زیرساختهای لجستیکی همواره از مهمترین مؤلفههای پشتیبانی محسوب میشوند. راهآهنها، پلها، بنادر و مراکز لجستیکی به دلیل نقش تعیینکننده در جابهجایی تجهیزات، کالا و نیرو، در بسیاری از منازعات به عنوان اهداف راهبردی مورد توجه قرار میگیرند.
در مقابل، کشورها با ایجاد مسیرهای جایگزین، افزایش تابآوری شبکه حملونقل، توسعه زیرساختهای پشتیبان و تسریع در بازسازی، تلاش میکنند آثار چنین تهدیداتی را به حداقل برسانند. تجربه بسیاری از کشورها نشان داده است که سرعت بازسازی زیرساختهای حیاتی، نقش تعیینکنندهای در کاهش خسارات اقتصادی و حفظ اعتماد شرکای تجاری دارد.
تأثیر بر سرمایهگذاری و تجارت منطقهای
امنیت زیرساختهای حملونقل یکی از عوامل مهم در تصمیمگیری سرمایهگذاران و شرکتهای بینالمللی است. هرگونه اختلال در مسیرهای اصلی ترانزیتی میتواند موجب افزایش هزینههای حملونقل، بیمه و تأمین مالی پروژههای زیرساختی شود و در بلندمدت بر جذابیت سرمایهگذاری در حوزه لجستیک اثر بگذارد.
از سوی دیگر، کشورهای آسیای مرکزی برای دسترسی به آبهای آزاد به مسیرهای مطمئن و پایدار نیاز دارند. از این رو، استمرار فعالیت کریدورهای عبوری از ایران، نهتنها برای اقتصاد داخلی، بلکه برای حفظ نقش منطقهای کشور در زنجیره تجارت بینالمللی نیز اهمیت راهبردی دارد.
جمعبندی و نتیجهگیری
پل راهآهن آققلا را نمیتوان صرفاً یک سازه عمرانی دانست؛ این پل بخشی از شبکهای است که اقتصاد، ترانزیت، امنیت و ژئوپلیتیک ایران را به یکدیگر پیوند میدهد. از این منظر، هرگونه آسیب به چنین زیرساختهایی، افزون بر خسارات فیزیکی، میتواند پیامدهایی در حوزه تجارت خارجی، درآمدهای ترانزیتی، سرمایهگذاری، زنجیره تأمین و جایگاه منطقهای ایران به همراه داشته باشد.
در نهایت، آنچه بیش از هر عامل دیگری در کاهش آثار چنین رویدادهایی اهمیت دارد، حفظ پایداری شبکه حملونقل، توسعه مسیرهای جایگزین، افزایش تابآوری زیرساختها و بازسازی سریع شریانهای ارتباطی است؛ عواملی که نقش تعیینکنندهای در استمرار جریان تجارت و تثبیت جایگاه ایران در کریدورهای بینالمللی خواهند داشت.
انتهای پیام
