بحران نبود باتری سمعک برای ناشنوایان در قزوین | مددجویان در انتظار دستورالعمل جدید

قزوین در حالی با بحران تأمین باتری سمعک برای ناشنوایان و کم‌شنوایان مواجه است که به گفته مدیران مراکز مثبت زندگی، این کالای حیاتی حدود یک سال است از سوی بهزیستی تأمین نشده و مددجویان، زیر فشار افزایش شدید قیمت‌ها، همچنان در انتظار ابلاغ دستورالعمل جدید برای دریافت حمایت هستند؛ وضعیتی که نبود اطلاع‌رسانی و پاسخگویی روشن از سوی متولیان امر، بر نگرانی خانواده‌ها افزوده است.

به گزارش پایگاه خبری عصر قزوین؛ قطع توزیع باتری سمعک توسط مراکز مثبت‌زندگی در قزوین، زندگی ناشنوایان را به سکوت کشانده است. در حالی که گلایه‌های ناشنوایان و کم‌شنوایان از عدم تحویل این کالای حیاتی توسط مراکز مثبت زندگی افزایش یافته، مدیران این مراکز تأکید می‌کنند که با توقف خرید متمرکز دولتی و جهش قیمت‌ها همچنان خبری از دستورالعمل‌های حمایتی جدید نیست.

یکسال است باتری سمعک برای مددجویان قزوینی تأمین نمی‌شود

مدیر یکی از مراکز مثبت زندگی در قزوین با تأیید گلایه ناشنوایان مبنی بر عدم تحویل باتری سمعک گفت: متأسفانه از یک سال گذشته تاکنون، هیچ‌گونه باتری سمعکی برای ناشنوایان در سطح استان از سوی سازمان بهزیستی تأمین نشده است.

وی در ادامه افزود: «در حال حاضر تنها باتری‌های ویژه برای افرادی که کاشت حلزون انجام داده‌اند در دسترس است، اما در خصوص سایر سمعک‌ها به ما اعلام کرده‌اند که این باتری‌ها دیگر توسط سازمان خریداری نمی‌شود و متأسفانه دستورالعمل فعلی این است که مددجویان باید تا اطلاع ثانوی خودشان نسبت به تهیه باتری اقدام کنند تا ببینیم در آینده چه تمهیدی برای این موضوع منظور می‌شود.

نه باتری هست، نه پاسخگو

مدیر یک مرکز دیگر از مراکز مثبت زندگی نیز با اشاره به بن‌بست اداری موجود در این حوزه، گفت: مراجعه مددجویان به اداره کل بهزیستی نیز کمکی به حل این بحران نمی‌کند؛ چرا که در نهایت مددجویان دوباره به همین مراکز مثبت ارجاع داده می‌شوند و پاسخ ما نیز همان است که پیش‌تر گفته‌ایم.

وی با اشاره به فشار سنگین مالی بر خانواده‌ها، افزود: «آخرین بار در آبان سال ۱۴۰۴ بود که باتری‌های سمعک در اختیار ما قرار گرفت و میان مددجویان توزیع شد؛ اما اکنون در حالی که قیمت هر یک از این باتری‌ها به حدود یک میلیون تومان رسیده است، هیچ تأمین جدیدی صورت نمی‌گیرد و بار مالی آن به تنهایی بر دوش خانواده‌هاست.

در انتظار ابلاغیه

مدیر سومین مرکز مثبت زندگی در استان قزوین، ضمن ابراز نگرانی عمیق از وضعیت پیش‌آمده، تأکید کرد: ما نیز از این شرایط بسیار متأسفیم؛ چرا که سمعک تنها پل ارتباطی کودکان ناشنوا با دنیای پیرامون است و نبود آن، زندگی روزمره و روند رشد این افراد را به‌طور جدی مختل می‌کند.

وی با اشاره به سوابق مشابه در تأمین اقلام توانبخشی، افزود: پیش‌تر نیز در دوره‌هایی تأمین برخی لوازم توانبخشی با وقفه مواجه شد، اما در نهایت دستورالعمل پرداخت کمک‌هزینه برای آن صادر شد. اکنون نیز تنها راهکار، انتظار برای صدور دستورالعمل جدید است. درحال حاضر برای باتری سمعک دستورالعملی نیامده اما به محض ابلاغ، ما آمادگی داریم تا بلافاصله اسامی مددجویان واجد شرایط را برای دریافت حمایت‌های لازم به اداره کل ارسال کنیم.

پاسخگویی، حلقه مفقوده سازمان بهزیستی

عدم تأمین یکساله باتری سمعک در سکوت و بدون اطلاع‌رسانی آن هم در استانی با بیش از ۵ هزار فرد دارای آسیب شنوایی، هم شکاف میان اولویت‌های حمایتی سازمان بهزیستی و واقعیت‌های ملموس زندگی مددجویان را نشان می‌دهد و هم گواهی می‌دهد که بهزیستی با عدم اطلاع‌رسانی در این خصوص، خود را ملزم به پاسخگویی به جامعه هدف نیز نمی‌داند. حمایت‌ها به هر دلیلی ممکن است به تعوبق بیفتد اما پاسخگو بودن یک اصل همیشگی است که از یک سازمان اجتماعی مانند بهزیستی بیشتر از سایر نهادها انتظار می‌رود و مددجویان برای پیگیری مشکلات خود پس از یکسال نباید دست به دامان رسانه‌ها شوند.

از طرف دیگر قطع برخی کالاها و اقلام حیاتی همچون باتری سمعک که مستقیماً با توانایی ارتباطی، سلامت روان و حضور فرد در جامعه پیوند خورده است هیچ توجیه ساختاری و اخلاقی ندارد و مدیریت منفعلانه و رها کردن مددجویان در وضعیت تورم افسارگسیخته فعلی، کارکرد حمایتی این سازمان را تا حد یک نهاد صرفاً اداری و ثبت‌کننده آمار تقلیل داده است.

شنیدن، نیاز زیستی است، نه کالای لوکس

در نهایت، شنیدن برای یک فرد کم‌شنوا یا ناشنوا نه یک «امکان لوکس»، بلکه ابتدایی‌ترین نیاز زیستی و اجتماعی است که متوقف شدن آن به معنای انزوای اجباری و عقب‌ماندگی از آموزش و زندگی روزمره خواهد بود. انتظار یک‌ساله خانواده‌ها برای صدور یک دستورالعمل ساده، نشان می‌دهد که زنجیره تصمیم‌گیری در بهزیستی احتمالا دچار کندی و عدم درک فوریت‌های توانبخشی است.

اداره کل بهزیستی استان قزوین باید بلافاصله با تخصیص اعتبارات اضطراری یا صدور فوری دستورالعمل پرداخت کمک‌هزینه، این گره اداری را باز کنند؛ چرا که هر روز تأخیر در اتخاذ این تصمیم، به بهای خاموش شدن پل‌های ارتباطی صدها کودک و مددجوی ناشنوا در استان تمام می‌شود.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *