در روزگار پرتلاطم چگونه خردمندانه زندگی کنیم؟

کانال تلگرامی ترجمان نوشت:

کریستن فرنچ، ناتیلوس — بیش از یک دهه است که گروهی از استادان دانشگاه هاروارد درسی دربارۀ خرد و ابعاد دینی، اخلاقی و زیبایی‌شناختی آن به دانشجویان مقطع کارشناسی ارائه می‌کنند. این چهار استاد، که در حوزه‌های علمی متفاوتی فعالیت دارند، با هم دوستی نزدیکی دارند: مایکل پوئت، تاریخ‌نگار ادیان؛ آرتور کلاینمن، پزشک و انسان‌شناس پزشکی؛ استفانی پاولسل، الهی‌دان و پژوهشگر ادبیات؛ و دیوید کاراسکو، تاریخ‌نگار و انسان‌شناس.

این استادان سال‌هاست در کلاس درس و در گفت‌وگوهایشان بیرون از دانشگاه به این می‌اندیشند که دانش و تجربۀ هر یک از آن‌ها چه کمکی به فهم معنای خرد و هنر خوب زیستن می‌کند؛ به‌ویژه در روزگار فعلی. حاصل این تلاش‌ها کتابی است با عنوان «تمرین خرد: پنج جست‌وجو». آن‌ها در این کتاب، علاوه بر طرح دیدگاه‌هایی که با دانشجویانشان در میان گذاشته‌اند، از آموخته‌های خود در سال‌های تدریس نیز می‌گویند. فصل‌های کتاب به موضوعاتی چون مراقبت از دیگران، تنهایی، خودشناسی و تعالی می‌پردازند.

به گفتۀ آرتور کلاینمن «ارسطو سه نوع معرفت یا خرد را از یکدیگر متمایز می‌کرد. نخست “اپیستمه” بود؛ یعنی شناخت و دانستن امور. دوم “تخنه” یا مهارت بود که در انجام‌دادن کارها اهمیت زیادی دارد. اما از نظر او مهم‌ترین نوع دانش، معرفت عملی دربارۀ چگونه زندگی‌کردن بود که او آن را “فرونسیس” می‌نامید. تعریف من از خرد همین نوع سوم است که اَشکال گوناگونی دارد و هر کسی به شیوۀ خودش از آن بهره می‌‌گیرد».

از نظر استفانی پاولسل «استعاره جست‌وجو نشان می‌دهد که خردورزی تمرینی پیوسته و مادام‌العمر است. معمولاً در روایت‌های مربوط به جست‌وجو، راه می‌افتید به این امید که سرانجام به مقصدی برسید؛ اما در عمل، جست‌وجو عموماً ادامه پیدا می‌کند، شکلش عوض می‌شود، غافلگیرتان می‌کند و شما را به جاهایی می‌رساند که انتظارش را نداشته‌اید. خرد هم در نظر ما همین گونه است؛ در شرایط مختلف برای مواجهه با مسائل مختلف به تمرین‌های متفاوتی نیاز داریم».

بیشتر مسیرهایی که این کتاب برای جست‌وجوی خرد ترسیم می‌کند سرانجام به مراقبت از دیگران و برقراری رابطه‌ای بهتر با آن‌ها می‌رسد. حتی پاولسل در بحث از خلوت‌گزینی نشان می‌دهد که تنها ماندن، اگر آگاهانه و به‌اختیار انتخاب شود، می‌تواند فرصتی برای شناختن صدای درونی و شنیدن صدای اصیل دیگران باشد. از این منظر، خلوت نه گسستن از دیگران، بلکه راهی برای انسانی‌ترشدن و نزدیک‌ترشدن به آن‌هاست.

آنچه خواندید برگرفته از مطلب «The Quest for Wisdom in Turbulent Times» نوشتۀ کریستن فرنچ است که در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ در ناتیلوس منتشر شده است.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *