مصطفی هاشمی طبا در آرمان ملی نوشت: این روزها برخی از سیاستمداران از لزوم تغییر در سیاستورزی سخن به میان میآورند. حال باید دید تغییراتی که مدنظر است چیست؟ به نظر میرسد باید بررسی کرد که اولویتهای ایران درحال حاضر چیست؟ احتمالا در نظر دارند اقداماتی در سطح و روبنایی انجام دهند تا شاید شرایط جامعه به نوعی به سمت آرامش بیشتر حرکت کند اما اگر چنین تغییراتی در نظر دارند، اطلاع داشته باشند که شهروندان به خوبی از حقوق خود اطلاع دارند و در شرایط فعلی مسائل و چالشهای اصلی کشور در جای خود قرار دارند و با برخی مدیران فعلی نمیتوان امیدی به بهبود شرایط داشت. برای نمونه وزارت راه و شهرسازی اگر در دست مدیران کارکشتهتر و با تجربهتر بود و با بخشهای مختلف زیر مجموعه این وزارتخانه اعم از هوایی، دریایی، زمینی، ساخت مسکن وغیره آشنا بودند، میتوانستیم امیدی به بهبود شرایط داشته باشیم. از این جهت اگر تغییرات و آنچه اصلاح حکمرانی اعلام کردهاند در همین سطح بوده است، بهطور یقین تغییر مثبتی صورت نگرفته است. همچنین در بانک مرکزی نیز تغییراتی ایجاد شده است و استدلالهای رئیس کل بانک مرکزی در مورد کنترل بازار ارز نشان میدهد که همان روشهای قدیمی کنترل بازار در نظر است. از این منظر با تغییرهای شکلی صورت گرفته نباید توقع داشته باشیم که تغییرات ماهوی صورت گیرد. در چنین شرایطی و با این تغییرات در شکل نمیتوان رضایتی در جامعه ایجاد کرد و به عبارت بهتر ایجاد رضایت در کل جامعه غیرممکن است. مسائل مهمی وجود دارد که تحرکی برای حل ریشهای آن مشاهده نمیشود. در حال حاضر مساله مهم مساله ایران است. ایران باید مصون از تعرض بیگانه باشد و وحدت ایران باید به صورت کامل حفظ شود. از سوی دیگر مسائل ایران در آب و خاک و کشاورزی است و دولت باید این اولویتها را با صداقت با مردم در میان بگذارد. در این صورت مردم حاضر به همکاری هستند. این همکاری نیز به رغم این است که رضایتی حاصل نشده و مردم همچنان ناراضی هستند زیرا مردم خواستار حفظ تمامیت و یکپارچه ایرانند و در این صورت ایران حفظ خواهد شد و ایرانی رشد خواهد یافت. اگر مردم آیندهای روشن را پیش روی ایران مشاهده کنند، راضی خواهند ماند و با دولت همکاری خواهند کرد اما در حال حاضر مردم از شرایط فعلی ناراضی هستند و درک میکنند که امروز مساله ایران بسیار جدی است. نارضایتیها طبیعتا اقتصادی است اما نارضایتیهای دیگری هم وجود دارد برخی نارضایتیهای سیاسی را مطرح میکنند و برخی اصلاحاتی را در نظر دارند، بودن ایران به شیوه میمون و مبارک است. یعنی ایرانی باشد که هم خارج از موقعیت تهدید قرار گیرد و هم اینکه با کشورهای دیگر رابطه مناسب داشته باشد و هم اینکه از درون مسائل سرزمینی خود را حل کرده و بر پایداری خود بیفزاید. از این منظر ایجاد تغییرات سطحی در حال حاضر مشکلی را حل نمیکند بلکه تغییرات باید در سطحی صورت گیرد که مردم دورنمایی خوب از ایران داشته باشند. گام اول این است که در برنامه هفتم توسعه با توسل به قوانین و مقررات آیندهای روشن را برای مردم به تصویر بکشیم و اینکه چگونه میخواهیم به آن برنامههای دست یابیم. در این صورت مردم راضی خواهند شد و از ایجاد تغییرات استقبال هم خواهند کرد.
انتهای پیام
