تیم ملی ایران با وجود امیدواری تا آخرین دقایق مرحله گروهی، در نهایت از صعود به مرحله بعد جام جهانی ۲۰۲۶ بازماند.
شاگردان امیر قلعهنویی برای قرار گرفتن در بین بهترین تیمهای سوم تنها به رخ دادن یکی از سه سناریو نیاز داشتند؛ پیروزی غنا، شکست نخوردن ازبکستان یا برنده شدن یکی از دو تیم اتریش و الجزایر. اما در پایان، هیچیک از این سه اتفاق رخ نداد تا رؤیای صعود تاریخی ایران به پایان برسد.
این حذف در حالی رقم خورد که تیم ملی در طول سه مسابقه خود بدشانسی کمنظیری را تجربه کرد. هر سه گل ایران در این جام با دخالت کمکداور ویدئویی و به دلیل آفسایدهای میلیمتری مردود اعلام شد؛ تصمیمهایی که اگر حتی یکی از آنها به گل تبدیل میشد، شاید ایران بدون نیاز به نتایج سایر تیمها راهی مرحله حذفی میشد.
پیش از آغاز جام جهانی، با توجه به افزایش تعداد تیمهای حاضر از ۳۲ به ۴۸ تیم و همچنین قرعه نسبتاً مناسب ایران، بسیاری این دوره را بهترین فرصت تاریخ فوتبال ایران برای صعود از مرحله گروهی میدانستند. با این حال، این فرصت نیز از دست رفت و انتظار برای ثبت نخستین صعود تاریخی ادامه پیدا کرد.
امیر قلعهنویی که با انتقادهایی درباره میانگین سنی بالای تیم وارد مسابقات شده بود، حالا بیش از هر زمان دیگری زیر فشار قرار دارد. حذف سردار آزمون از فهرست نهایی به دلیل حواشی سیاسی و همچنین انتخاب سیستم دفاعی در دیدار برابر نیوزیلند از جمله تصمیماتی بود که در طول جام مورد انتقاد کارشناسان قرار گرفت و بسیاری معتقدند همان مسابقه، نقطهای بود که ایران فرصت اصلی خود برای صعود را از دست داد.
اکنون باید دید پس از این ناکامی، فدراسیون فوتبال به همکاری با امیر قلعهنویی ادامه خواهد داد یا تیم ملی با سرمربی جدید وارد مسیر آمادهسازی برای رقابتهای آینده میشود. در عین حال، احتمال دارد کادر فنی شرایط خاص میزبانی در آمریکا، سفرهای طولانی و وضعیت جنگی کشور را از عوامل تأثیرگذار بر عملکرد تیم در این جام عنوان کند.
انتهای پیام
