ماجرای عادل فردوسی‌پور از نگاهی دیگر | مهدی هژبری

مهدی هژبری، روزنامه‌نگار ورزشی، در گفت‌وگو با انصاف نیوز با اشاره به حواشی اخیر پیرامون عادل فردوسی‌پور و فیلتر شدن سایت او تأکید کرد که اگر محدودیتی وجود دارد باید برای همه رسانه‌ها و چهره‌ها یکسان اعمال شود و شهرت یا سابقه تلویزیونی نباید موجب استثنا شدن افراد از قواعد رسانه‌ای شود.

آقای هژبری در واکنش به صحبت‌های اخیر عادل فردوسی‌پور و موضوع فیلتر شدن سایت ۳۶۰ گفت: از منظر احساسی، ویدیوی منتشرشده از فردوسی‌پور می‌تواند برای مخاطب تأثیرگذار باشد و بسیاری با آن همدلی کنند، اما مسئله اصلی از نگاه حرفه‌ای و رسانه‌ای، اجرای برابر قانون است.

او با بیان اینکه همه رسانه‌ها و پلتفرم‌ها باید تابع قواعد یکسان باشند، توضیح داد: اگر مصاحبه با فردی مانند علیرضا فغانی برای یک رسانه ممنوع است، این ممنوعیت باید برای همه رسانه‌ها اعمال شود. به گفته او، نمی‌توان از یک رسانه خواست به دلیل عبور یک چهره از خط قرمزها از انتشار مصاحبه خودداری کند، اما هم‌زمان به رسانه‌ای دیگر اجازه همان اقدام داده شود.

هژبری برای توضیح دیدگاهش از مثال چراغ قرمز استفاده کرد و گفت: اگر عبور از چراغ قرمز تخلف است، تخلف برای همه یکسان است؛ نمی‌شود فردی به دلیل شهرت یا سابقه‌اش از مجازات معاف شود و دیگران مجبور به رعایت قانون باشند.

این روزنامه‌نگار ورزشی در عین حال تأکید کرد که جایگاه حرفه‌ای عادل فردوسی‌پور را انکار نمی‌کند. او گفت: فردوسی‌پور یکی از گزارشگران شاخص فوتبال ایران بوده و با مطالعه، تلفظ صحیح نام بازیکنان خارجی و استانداردسازی شیوه گزارشگری، نقش مهمی در ارتقای این حرفه داشته است. به اعتقاد هژبری، انکار این تأثیر «بی‌انصافی» است.

با این حال، او میان تخصص گزارشگری و درست بودن همه مواضع تفکیک قائل شد و گفت: گزارشگر خوب بودن به این معنا نیست که هر موضع رسانه‌ای یا تحلیلی فرد نیز لزوماً درست باشد.

هژبری بخش مهمی از انتقاد خود را متوجه آنچه رفتار دوگانه می‌نامد کرد. او یادآور شد که فردوسی‌پور در دوران حضور کارلوس کی‌روش در تیم ملی، از حامیان جدی او بود و حتی پس از جام جهانی ۲۰۱۴ از تمدید قرارداد کی‌روش دفاع می‌کرد. به گفته او، در آن دوره کمتر شاهد انتقاد جدی فردوسی‌پور از انتخاب‌های فنی یا نتایج تیم ملی بودیم.

او گفت: امروز همان فرد در جایگاه منتقد سرمربی فعلی تیم ملی قرار گرفته و پرسش این است که چرا معیار نقد در دوره‌های مختلف یکسان نبوده است. هژبری معتقد است که روزنامه‌نگار باید این‌سوی میز و آن‌سوی میز موضعی منسجم داشته باشد.

این روزنامه‌نگار همچنین به تجربه شخصی خود اشاره کرد و گفت که بیش از سه دهه در رسانه‌های ورزشی فعالیت کرده و همواره در رسانه‌های خصوصی کار کرده است. او تأکید کرد که حق انتقاد و اظهار نظر را برای همه روزنامه‌نگاران قائل است، اما این حق باید در چارچوب قواعد حرفه‌ای و قانونی اعمال شود.

هژبری در بخش دیگری از گفت‌وگو به مفهوم «بی‌طرفی» در روزنامه‌نگاری ورزشی پرداخت و گفت: در موضوعات ملی، از جمله زمانی که تیم ملی ایران در مسابقات بین‌المللی حاضر است، رسانه نمی‌تواند کاملاً بی‌تفاوت باشد و باید از منافع ملی حمایت کند؛ هرچند این حمایت به معنای چشم‌پوشی از نقد فنی نیست.

او در پایان بار دیگر تأکید کرد که مسئله اصلی او شخص عادل فردوسی‌پور نیست، بلکه اصل برابری در اجرای قانون» است. به گفته هژبری، اگر جامعه رسانه‌ای بپذیرد که برخی افراد به دلیل محبوبیت یا نفوذ از قواعد مستثنا هستند، دیگر نمی‌توان از عدالت رسانه‌ای و رقابت برابر سخن گفت.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *