رحمان بیات، روزنامه نگار در یادداشتی با عنوان «ترامپ به مثابه فرعون؛ چه باید کرد؟ » که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
خداوند در چندین آیه و سوره از قرآن کریم، به داستان شکافتن دریا برای قوم موسی و غرق شدن لشکریان فرعون اشاره کرده است؛ از جمله به‌طور مشخص در آیه ۶۳ سوره شعرا می‌فرماید: «فَأَوْحَیْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاکَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَکَانَ کُلُّ فِرْقٍ کَالطَّوْدِ الْعَظِیمِ» (پس به موسی وحی کردیم که با عصای خود بر دریا بزن، تا از هم شکافت و هر پاره‌ای همچون کوهی سترگ بود).
در تفسیر این آیه آمده است که بنی‌اسرائیل میان فرعونیان و دریا محاصره شدند و دچار اضطراب و وحشت گشتند؛ اما موسی (ع) تشویش آن‌ها را بی‌جا دانست و وعده‌ی هدایت الهی را به آن‌ها داد. سپس بر اساس وحی، عصای خود را به دریا زد و دریا به‌گونه‌ای شکافت که ۱۲ راه در آن ظاهر شد و هر گروهی از بنی‌اسرائیل از یکی از این راه‌ها عبور کرد.
این یک واقعیت روشنی است که ترامپ، همچون فرعون که در صدد نابودی قوم موسی بود، در صدد نابودی مردم و تمدن ایران ما می‌باشد. با تأمل در رفتار و گفتار ترامپ، به‌وضوح دیده می‌شود که چگونه با تکبر و غرور، چنان از قدرت ارتش آمریکا می‌گوید که گویی هیچ نیرویی نمی‌تواند آن را شکست دهد؛ اما با بازخوانی داستان و سرنوشت فرعون در قرآن، به‌یقین می‌توان گفت که اگر خدا اراده کند، همین ارتش قدرتمند آمریکا در یک آن نابود می‌شود.
گرچه ممکن است این‌گونه مباحث برای برخی به هر دلیلی چندان جذاب نباشد، اما با توجه به اینکه در باب مشکلات موجود جامعه و سرانجام جنگ تحمیلی صهیونیستی و آمریکایی، به‌اندازه کافی در رسانه‌ها و فضای مجازی بحث می‌شود، چه اشکالی دارد که از زاویه‌ای دیگر به موضوع نگاه کنیم؟ در کنار تدابیر زمینی، باید به توکل به خدا و توسل به مولایمان حضرت حجت ابن‌الحسن العسکری (ع) هم فکر کنیم و به این واقعیت ایمان داشته باشیم که گاهی در زندگی فردی و اجتماعی، شرایطی پیش می‌آید که تدبیر انسان به تنهایی کارساز نیست؛ و انسان چنان سردرگم و مستاصل می‌شود که چاره‌ای جز پناه بر خدا و توکل به او ندارد.
از این منظر، وقتی داستان هجوم لشکریان فرعون و گیر افتادن قوم موسی میان دریا و دشمن را دوباره بازخوانی می‌کنیم، به‌خوبی روشن می‌گردد که از نظر عقل و تدبیر بشری، کاری نمی‌شد کرد؛ جز اینکه قوم موسی یا باید تسلیم فرعون می‌شدند و یا در دریا غرق می‌شدند.
اما قوم موسی، گرچه در شرایط پرالتهابی قرار داشتند، به‌جای تسلیم فرعون، خود را تسلیم خدا و اوامر امام خود نمودند؛ پس با فرمان الهی، دریا شکافته شد و به‌جای قوم موسی، لشکریان فرعون در دریا غرق شدند. با تأمل در این داستان که خداوند در قرآن روایت می‌کند، دو درس و یا عبرت برای شرایط امروز ما وجود دارد: یک طرف، داستانِ غرور و تکبر فرعون و تهدید و تحریمِ قوم موسی است که خدا در یک آنی، لشکریان فرعون را با همه غرور و ابهتش درهم شکسته و در دریا غرق می‌کند.
اما در سوی دیگر، داستانِ قوم موسی قرار دارد که از تهدید و محاصره‌ی فرعون، دچار ترس و وحشت شده است.
حال سؤال این است: اگر ترامپ در عصر ما نقش فرعون را به‌خوبی بازی می‌کند و بر اساس وعده حتمی خداوند، دچار سرنوشت فرعون خواهد شد (ان‌شاءالله)، آیا مردم ایران هم همچون قوم موسی، به وعده خدا و امام خود ایمان و اعتقاد قلبی دارند؟ آیا به ایشان رجوع کرده و درخواست دعا برای دفع شرِ فرعون زمان دارند؟
پیش از ادامه بحث، اشاره به این نکته را ضروری می‌دانم که با وجود دو گروه اقلیت در جامعه، که در نگاه اول انسان را می‌ترساند: آیا با وجود این دو گروه، خدا به مردم رحم خواهد کرد و ما را از شر فرعون زمان نجات می‌دهد؟ گروه اول، دلزده‌شدگان از دین و مذهب هستند و گروه دوم، سوءاستفاده‌کنندگان از دین و مذهب. از جهاتی از گروه اول چندان بیمی نیست، اما نگرانی از گروه دوم است؛ کسانی که با رفتار و گفتار خود، اولاً بر تعداد دلزده‌شدگان از دین و مذهب می‌افزایند و دوماً با دلِ ناصاف و ذهنِ بیمار خود، همه را جهنمی می‌دانند. روشن است که اگر امر ظهور هم در این شرایط محقق شود، چنین کسانی به این سادگی تن به بیعت و ترک موقعیت خود نخواهند داد.
اما با وجود این دلنگرانی، وقتی به معدل ایمان و اعتقاد مردم ایران نظر می‌کنیم، باید به وعده و رحمت خدا امیدوار باشیم؛ چنان‌که حضرت امام (ره) فرموده بودند که: «من با جرات مدعی هستم که ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر، بهتر از ملت حجاز در عهد رسول‌الله (ص) و مردم کوفه در عهد امیرالمؤمنین (ع) هستند.»
شاید در شرایط کنونی، تنها اشکال یا بهتر بگوییم «گیر» ما در این است که همچون قوم موسی، با باور و ایمان قلبی به امام و مولای خود رجوع نمی‌کنیم تا ایشان برای دفع شر فرعون زمان دعا کنند؛ در حالی که بنا بر روایات، امام زمان ما نه تنها برتر از عیسی و موسی، بلکه عصاره همه پیامبران و معصومین می‌باشند.
انتهای پیام
