دو مخاطب انصاف نیوز در زیر خبر «دختر میرحسین [موسوی] از ملاقات سه شنبه شب نوشت» [لینک]، کامنتی گذاشتهاند که با توجه به چالش طرح شده، در پی میآید:
مخاطبی به نام «سروش» نوشته است:
عاقبت کسی که هم مملکت را تا آستانهی جنگ داخلی برد و هم خودش و خانواده اش را دچار این مشکلات کرد.
مخاطب دیگری به نام «ایرانی» در پاسخ نوشته است:
برطبق اصل ۳۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل برائت است و هیچکس از نظر قانون مجرم شناخته نمی شود مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.
چرا حصر و به چه جرمی؟ و کدام دادگاه صالح به آن رای داده، متهمین توانسته اند، چه خود و یا وکیلشان، از خود دفاع کنند؟
بعضی از مدافعین حصر می گویند اینها باید اعدام می شدند به اینها لطف شده و باید شکر گزار هم باشند که در حصر بسر می برند.
این طرف قضیه هم خواستار این لطف و سخاوت نبوده و از روز اول خواستار محاکمه ی عادلانه و حق دفاع از خود بوده است.
و اینجا یک سوال مهم که امیدوارم سروش عزیز و سروش ها، بتوانند به آن پاسخ گویند:
این حرکت یا جنبش یا فتنه یا به هر اسمی که نامیده می شود میلیون ها انسان هم وطن من و شما را در بر گرفته بود.
اینها کجایند؟
چه فکر می کنند؟
قانع شده اند؟
سوالی ندارند؟
موضع گیری شما آنها را قانع کرده و با شما هستند؟
در پیش برد وفاق ملی با شما همدلی و همکاری دارند؟
بدون نگرانی می توانند رو راست نظر خودشان را بیان کنند؟
با پاک کردن صورت مساله، مساله حل نخواهد شد، فقط هر چه بیشتر زمان بگذرد، تاًثیرات مخرب و غیر قابل جبران، برای آیندگان به ارث خواهد گذاشت.
انتهای پیام
بسیار زیبا نوشتید.حرف دل ۹۰ درصد جامعه رو دزدید.