حمید شجاعی در آرمان ملی نوشت: جامعه امروز به جهات مختلفی به برخی رویکردها و عملکردها معترض است و بعضا نیز نارضایتیهای خود را چه به دلیل مسائل و مشکلات اقتصادی و چه سایر مسائل بیان میکند. اما در این میان جامعهشناسان و کارشناسان امر بدین باورند که برای ایجاد نوعی رضایتمندی در جامعه باید حاکمیت به مطالبات جامعه توجه و از در مرتفعسازی آن برآید. قدر مسلم گفتوگویی که چندی است از سوی مسئولان و چهرههای سیاسی بدان تاکید میگردد اگر با سازو کار درستی انجام شود میتواند ثمرات خوبی برای کشور داشته باشد.
گفتوگوی منتج به نتیجه
بسیاری معتقدند که در حال حاضر یکی از موثرترین راهکارهای برون رفت از شرایط فعلی جامعه استقرارو ایجاد ابزار و لوازم گفتوگو در کشور است. گفتوگویی که بتواند تمامی افکار و جریانات جامعه را نمایندگی کند و همه اقشار و لایههای مختلف جامعه بدین احساس برسند که صدایشان شنیده میشود و میتوانند طرفی درست از این گفتوگوها ببندند و در نهایت مطالبات خود را بیان کنند. از این همینرو است که اکثر مسئولان در حوزههای مختلف نیز به این امر قائلند که شرایط فعلی جامعه گفتوگو میطلبد. در این میان شاید نخستین کسی که به این مساله اشاره و بر آن تاکید کرد حجتالاسلام محسنی اژهای، رئیس قوه قضائیه بود که ازهمه گروهها، اقشار، احزاب و مردم عادی برای گفتوگو دعوت بعمل آورد. هر چند که رئیسجمهور نیز لزوم گفتوگو با جامعه و اقشار مختلف سخن به میان آورده است. اما آنچه مسلم است از مرحله نظر تا عمل باید فرآیندی طی شود و تا زمانی که این گفتوگوها حالت اجرایی و عملیاتی به خود نگیرد نمیتوان انتظار تغییر شرایط یا حل وفصل مشکلات و مطالبات جامعه را داشت. قدر مسلم همانطور که بارها کارشناسان و صاحبنظران به این امر اذعان داشتهاند امروز مجموعه دولت و حاکمیت با جامعهای متکثر که دارای افکار، عقاید و آراء مختلف است روبهرو است. لذا برای اینکه ابزار و لوازم این گفتوگو فراهمآید؛ در مرحله نخست باید همه این نوع نگرشها، عقاید و افکاربه رسمیت شناخته شوند؛ اعتراضشان شنیده شود و برای همه در جای خود کرسی برای گفتوگو در نظر گرفته شود. واقعیت مطالب بر آن است که امروز اگر صحبت از گفتوگو میشود ناظر بر گفتوگو با آنهایی است که به وضعیت موجود به نحوی معترضند و راهکار را در اصلاح میبینند. چرا که با حامیان و همراهان گفتوگو چندان معنایی ندارد و اساسا آنها مواضع یکسانی با وضع حاکم دارند. لذا باید شرایط برای گفتوگو با مردم و جریاناتی که نسبت به شرایط فعلی، عملکردها و رویکردها انتقادات و اعتراضاتی دارند فراهم شود و مهمتر آنکه گفتوگویی اقناعی بدون محدودیت و ایجاد برخی مسائل حاشیهای برگزار گردد. مساله قابل توجه اینجاست که اگر حرف مردم و انتقاداتشان شنیده شود میتوان امیدوار بود که با حل مسائل و مطالبات مردم و ایجاد آرامش در جامعه نوعی گفتوگوی برد- برد میان جامعه و مجموعه حاکمیت انجام شده است.
گفتوگو باید با منتقدان و مخالفان باشد
یک فعال سیاسی در خصوص چگونگی برگزاری و ابزار و لوازم گفتوگوی موثر میان حاکمیت و جامعه اظهار داشت: کسانی که در گفتوگو شرکت میکنند باید هیچ محدودیت و مشکلی بر آنها نباشد. اما اکنون چنین اعتمادی وجود ندارد و به همین دلیل هم کرسیهای آزاد اندیشی که مطرح میشد تحقق نیافت. شاید در جمعی که گفتوگو صورت میگیرد همان موقع کسانی وارد شوند . سید مصطفی هاشمیطبا به«آرمان ملی» گفت: البته من نمیگویم که در حال حاضر چنین رویکردی وجود دارد؛ اما معتقدم که به دلایل مختلفی چنبن اطمینانی از سوی جامعه نیست. آنهایی که نسبت به وضع موجود ناراضی و مخالفند و راهکار ارائه میدهند نیز بعضا مورد برخی بیمهریها قرار میگیرند. لذا گفتوگو این نیست که همه صرفا با هم به خوش و بش بپردازند بلکه گفتوگو در این است که مسائل بهطور جدی مطرح شود و مخالفتهای عینی و واقعی صورت بگیرد. معاون رئیسجمهور در دولتهای سازندگی و اصلاحات بیان کرد: بعضا مطرح میشود که به شرطی گفتوگو صورت میگیرد که برخی خطوط قرمز رعایت شود در حالی که مهم این است با کسانی که احیانا برخی خطوط قرمز را نیز قبول ندارند گفتوگو شود. اگر قرار باشد با کسی که همه چیز را قبول دارد گفتوگو صورت گیرد ماهیت گفتوگو از بین میرود. این فعال سیاسی اظهار کرد: بحث این است که اعتماد بینافراد در کشورمان وجود ندارد و این بزرگترین لطمهای است که جامعه ما به خود زده و باید این جلب اعتماد به صورت واقعی از سوی مسئولان صورت بگیرد. این مساله زمان بر است و باید هر دو طرف در شرایط برابر گفتوگو کنند. هاشمی طبا در خصوص تحقق یگ گفتوگوی موثر از سوی حاکمیت تصریح کرد: متأسفانه با گذشت زمان اعتماد آسیب دیده است باید این مساله به نحوی جبران شود.
انتهای پیام
