عرفان عبداللهی، روانشناس در صفحه اینستاگرام خود نوشت:
(Survivor’s Guilt):
این روزها خیلی از اطرافیان و مراجعینم رو میبینم که احساس گناه بازمانده رو تجربه میکنن؛
واکنشی عمیق که ما در شرایطی تجربهش میکنیم که از یک بحران شدید یا مرگ نجات پیدا کردیم اما خیلیها کشته شدن یا آسیب دیدن…
معمولا با نشانههای زیر مشخص میشه:
احساسگناه شدید بخاطر زندهموندن
افسردگی، اضطراب یا بیارزشی
دوری از لذت، شادی یا زندگی عادی
خودسرزنشی و حتی افکار خودکشی
مشکلات خواب، کابوس یا فلشبک
📍برای بهبودش چیکار کنیم؟
اولین قدم اینه که بدونیم الان غمگین و عصبانی هستیم و این اشکالی نداره، و این نکته که ما نه تنها مقصر نیستیم بلکه قربانی و آسیبدیده این شرایطیم و هیچ اشکالی نداره در کنار خشم و غم بتونیم از خودمون مراقبت کنیم.
صحبت کردن با افراد آسیبدیده و یا کمککردن بهشون میتونه بهتون احساس مفید بودن و معنای جدیدی بده.
تلاش برای حضور در جمع دوستان یا فعالیتهایی که حس زنده بودن میده در کنار غمگین و عصبانی بودن.
محدود کردن افکار سرزنشی و کنترل پیگیری اخبار هم میتونه منجر به جلوگیری از فرسودگی بشه.
در موارد شدید پیشنهاد میشه حتما از متخصص کمک بگیرین.
📌در نهایت؛
همونطور که وقتی کسی جسمش زخمی میشه حق داره که خودش رو مداوا کنه تا حداقل بتونه حرکت کنه و منفعل نشه، اگه تو این شرایط روانت به کمک نیاز داره هیچ گناهی نیست که بخوای بهش کمک کنی و خودت رو از حالت بیحسی و بیحرکتی در بیاری، چون از پیامدهای طولانی مدت این حالت فرسودگی و انفعال اجتماعیه
و به جای مطرح شدن این فکر که (چرا اینهمه آدم مردن؟ نباید میمردن)
این فکر ایجاد میشه که (چرا من نمردم؟ کاش میمردم)🌱💔
۷۳.5K
۱۷۵
