صادق کوشکی: مذاکره در شرایط کنونی ممکن است به زیان ایران تمام شود

صادق کوشکی، استاد دانشگاه تهران در گفتگو با انصاف نیوز با تأکید بر نبود ابزارهای فشار مؤثر برای وادارسازی طرف مقابل به اجرای تعهدات، معتقد است هرگونه مذاکره در شرایط کنونی، بدون تضمین‌های اجرایی، نمی‌تواند منافع ملی را تأمین کند و حتی ممکن است به زیان ایران تمام شود.

آقای کوشکی  با اشاره به تجربه مذاکرات پیشین گفت: دستیابی به توافقی پایدار، منوط به وجود سازوکارهای مشخص برای تضمین اجرای تعهدات از سوی طرف مقابل است. ضمانت اجرا صرفاً یک مفهوم حقوقی نیست، بلکه مجموعه‌ای از ابزارهای فشار است که بتواند طرف مقابل را ناگزیر به پایبندی کند.

او با بیان اینکه ایالات متحده ابزارهای متنوعی برای اعمال فشار در اختیار دارد، گفت: در مقابل، ایران فاقد اهرم‌هایی است که بتواند واشنگتن را به اجرای تعهداتش ملزم سازد. از همین رو، هر نوع توافق یا مذاکره در چنین شرایط نامتوازنی، بعید است به تحقق اهداف مورد نظر ایران بینجامد.

کوشکی در ادامه به موضوع تنگه هرمز اشاره کرد و گفت: ایران بر اساس حقوق بین‌الملل دریاها، همواره اشراف حقوقی بر این گذرگاه راهبردی داشته و حق عبور بی‌ضرر نیز موضوعی تازه محسوب نمی‌شود. این ظرفیت‌ها به‌تنهایی برای ایجاد فشار مؤثر در مذاکرات کافی نیستند.

او در پایان گفت: در نبود اهرم‌های فشار کارآمد، هرگونه ورود به فرآیند مذاکره، بیش از آنکه به تأمین منافع ملی منجر شود، می‌تواند به تقویت موقعیت طرف مقابل و تضعیف جایگاه ایران بینجامد.

انتهای پیام

اشتراک گذاری

۵ Comments

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  1. تو چقدر نماز شب می خونی جناب کوشکی!! خوف خداوند باعث شده پوستی بشی روی استخون! طفلی، یه چیزی بخور خو!

    ۱۷
    ۵
  2. به یک عبارتی درست است.
    اگر از گذشته های دور آمریکا در ایران داد و ستد یا سرمایه گذاری اقتصادی انجام داده بود،شاید ترس از هدر رفت سرمایه، مانع از ایجاد جنگ میشد.

    ۱۴
    ۱
  3. حق با شماست: وقتی اهرم فشار نداری، در مذاکره کم میاری.
    حق با شما نیست، مطلقاً: شما تمثال شما از کسانی هستید که باعث شدین همه اهرمهای فشار از دست ایران دربیاد. پیش از ۷ اگتبر، پیش از حمله حزب‌الله، پیش از سقوط بشار اسد.
    پس بشینین کنار، کسانی که عقلشون از امثال شما بیشتره، کارشون رو بکنن.

    ۵
    ۱