یک افسر نیروی هوایی آمریکا که جنگندهاش در جریان جنگ ۴۰ روزه بر فراز ایران سرنگون شده بود، در نخستین مصاحبه علنی خود با برنامه «۶۰ دقیقه» شبکه سیبیاس، جزئیات تازهای از ۵۰ ساعت بقا در ایران و عملیات پیچیده نجات خود و همخدمت خلبانش را روایت کرده است؛ روایتی که انصاف نیوز امکان تایید و رد آن را ندارد و فقط گزارشی از ترجمهی آن به فارسی را منتشر میکند.
این افسر که در این مصاحبه فقط با نام مستعار «براوو» (Bravo) و به عنوان افسر سلاحهای جنگنده F-15E معرفی شده، با نورا اودانل، خبرنگار «۶۰ دقیقه» گفتوگو کرده است. همخدمت خلبان او نیز با نام مستعار «آلفا» (Alpha) شناخته میشود. هر دو نفر پس از اصابت موشک ایران، با صندلی پرتاب از جنگنده خارج شده و در منطقهای کوهستانی و بیابانی در فاصلهای چند مایلی از یکدیگر فرود آمده بودند.
«مثل برخورد با یک قطار باری»
براوو درباره لحظه اصابت موشک گفت: «بدون هیچ شکی، وقتی اتفاق افتاد، برایم روشن بود که به ما اصابت کردهاند… بهترین توصیفی که توانستهام برای آن لحظه پیدا کنم، برخورد با یک قطار باری است.» او افزود که تلاش کردند جنگنده را نجات دهند، اما مشخص بود که این امکانپذیر نیست و بهسرعت تصمیم به پرتاب گرفته شد.
او تأکید کرد که جان خود را مدیون خلبان همخدمتش، آلفا، است که «در همان لحظه تصمیم درست را گرفت.»
سقوط با سرعت ۷۰ تا ۱۰۰ مایل در ساعت
یکی از تکاندهندهترین بخشهای این مصاحبه، روایت براوو از سقوط با چتر نجات آسیبدیده است. او گفت که در حمله اولیه، چتر نجاتش آسیب دید و زمانی که به بالا نگاه کرد، هیچ چتری ندید: «ترسناکترین چیزی بود که تا به حال دیدهام.» او در آن لحظه دعا کرد و سپس تلاش کرد تا قطعات چتر را باز کند.
بر اساس توصیف او و آسیبهایی که متحمل شده، کارشناسان پزشکی تخمین زدهاند که او با سرعت تقریبی ۷۰ تا ۱۰۰ مایل در ساعت (حدود ۱۱۳ تا ۱۶۱ کیلومتر در ساعت) به زمین برخورد کرده است. سقوط، ستون فقرات او را شکست و او دچار شکستگی دست، شانه، پیچخوردگی مچ پا و خونریزی از سر و صورت شد.
او درباره زنده ماندنش گفت: «یک معجزه مدرن… من معتقدم که این نشانه لطف خدا در زندگی من است.»
«هرگز نگذریم که کمانگیزگی مرا به تلویزیون ایران بکشاند»
براوو پس از سقوط، با وجود جراحات شدید، تصمیم گرفت به سمت ارتفاعات حرکت کند. او گفت: «هرگز نگذارید کمبود انگیزه شما را به تلویزیون ایران بکشاند.» او با استناد به آموزشهای بقا در نیروی هوایی (SERE)، بر اولویتبندی تمرکز کرد: دور شدن از محل فرود، یافتن محل اختفا، و برقراری ارتباط.
او درباره انگیزهاش گفت: «من این کار را به خاطر روحیه جنگندگیای که دربارهاش صحبت میکردیم، انجام دادم. به هواپیماهای زیردستم مدیون بودم که همان روحیه را در عمل نشان دهم.»
گروههای جستوجوی ایرانی تا چند صد متری او رسیدند
بر اساس گزارش «۶۰ دقیقه»، پس از سرنگونی جنگنده، یک مجری خبری ایرانی برای دستگیری آمریکاییها جایزه تعیین کرد و ویدئوهایی از گروههای مسلح در حال جستوجو در اینترنت منتشر شد. منابع نظامی آمریکا میگویند نیروهای ایرانی تا فاصله چند صد متری براوو رسیده بودند.
براوو تأیید کرد: «میدانستم که آنها میآیند. دیدم و مطمئن بودم که به دنبال من میگردند.» او مسلح بود، اما گفت که تمرکز خود را بر «قدم بعدی» گذاشته بود: «من حتی ذرهای به چیزهایی که خارج از کنترل من بودند، تمرکز نکردم.»
نجات آلفا: «غرورآمیزترین لحظه پدری من»
شش ساعت پس از سرنگونی، نیروهای آمریکایی موفق شدند آلفا، خلبان جنگنده، را در یک عملیات خطرناک روزانه نجات دهند. براوو که خود شاهد این عملیات بود، آن را «غرورآمیزترین لحظه پدری زندگیام» توصیف کرد و گفت: «دانستن اینکه آمریکا به وعدهاش عمل میکند، به بقای من کمک کرد.»
عملیات نجات براوو: ۵۰ ساعت بعد
سیبیاس مدعی است نزدیک به دو روز پس از سرنگونی، نیروهای آمریکایی با استفاده از فناوری فوقمحرمانه و کمپین فریبنده سیا برای گیج کردن نیروهای ایرانی، محل دقیق براوو را شناسایی کردند. بمبافکنها و پهپادهای آمریکایی مواضع نیروهای سپاه در نزدیکی او را هدف قرار دادند تا مسیر نجات را باز کنند.
دو هواپیمای بزرگ جستوجو و نجات در یک باند فرودگاه موقت در بیابان فرود آمدند و هلیکوپترهای کوچک «لیتل برد» را برای رسیدن به براوو در خط الراس کوه اعزام کردند. دو اپراتور نجات نیروی هوایی (PJs) به او رسیدند. براوو درباره آن لحظه گفت: «لحظهای که یک PJ به من رسید، یکی از بزرگترین لحظات زندگی من بود… نمیدانم چطور بگویم، جز اینکه از آنها برای همه کارهایی که کردند، تشکر کنم.»
وقتی از او پرسیدند به نجاتدهندگانش چه گفت، پاسخ داد: «برویم.»
بمباران هواپیمای خودی برای جلوگیری از افتادن فناوری به دست ایران
پس از نجات براوو، چرخهای فرود هواپیمای نجات در شنهای بیابان گیر کرد و هواپیماها نتوانستند بلند شوند. یک واحد clandestine نیروی هوایی آمریکا براوو و بیش از ۹۰ اپراتور ویژه را از ایران خارج کرد. سپس آمریکا هواپیمای بهجامانده خود را بمباران کرد تا فناوریاش به دست ایران نیفتد.
براوو ۵۰ ساعت پس از سرنگونی، در حالی که خورشید روز عید پاک طلوع میکرد، به امنیت رسید. همسرش در آمریکا منتظر تماس او بود.
«این داستان من نیست»
براوو در پایان این مصاحبه گفت: «این داستان آنچه من از سر گذراندم نیست. این داستان کار تیمی، آموزش، ایمان، تصمیمها و رهبری برای انجام کاری است که در تاریخ به عنوان نمونهای از آنچه آمریکا حاضر است برای وفاداری به وعدهاش انجام دهد، ثبت خواهد شد: هیچکس را جا نگذاریم.»
او درباره ایمانش گفت: «من بدون ایمان این داستان را نداشتم. ایمان جایگزین آموزش نیست، بلکه پشتوانه همه اقدامات من در طول حضور در ایران بود.»
آلفا: «کلمات نمیتوانند قدردانی من را بیان کنند»
آلفا، خلبان همخدمت براوو، از مصاحبه خودداری کرد اما بیانیهای ارائه داد: «من هنوز از حرفهایگری و مهارت تاکتیکی متخصصان جستوجو و نجات رزمی و نیروی مشترک که مأموریتهای نجات من و براوو را اجرا کردند، در شگفتم. کلمات نمیتوانند قدردانی خانواده من و افتخار من برای خدمت در کنار تکتک آنها را بیان کنند.»
بر اساس این گزارش، آلفا هماکنون دوباره برای نیروی هوایی پرواز میکند.
«هرگز شک نکردم»
براوو در پاسخ به این پرسش که آیا هرگز شک کرده بود که ارتش آمریکا به دنبال او میآید، گفت: «هرگز شک نکردم. این کاری است که ما انجام میدهیم. من ایمان زیادی به خالقم دارم. ایمانم به مردان و زنان ارتش آمریکا برای انجام آنچه میگویند انجام میدهند، در جایگاه دوم قرار دارد.»
او درباره ادامه خدمت گفت: «قصد دارم در هر ظرفیتی که بتوانم به خدمت ادامه دهم… وقتی قسم یاد میکنیم که از این ملت و قانون اساسی دفاع کنیم، دانستن اینکه این کار را به عنوان یک تیم انجام میدهیم، آسانتر است.»
انتهای پیام
