احسان امینی در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز نوشت:
تفسیر و تاویلی که جریان مخالف توافق از یک عبارت مندرج در پیام رهبری نظام دنبال می کند و “علی الاصول” ابتدایی را از باب “نومن ببعض” دستاویزی برای طغیان علیه ارکان تصمیم گیری کشور و مصادره خیابان قرارداده و نتیجه گیری و سایر مفاد این پیام که در بردارنده ی مصالح کشور است را از باب “نکفر ببعض” وانهاده است بازتولید مشی و منش جریان های سلفی در تاریخ اندیشهی دینی و فرقه های التقاطی در تاریخ سیاسی معاصر است.
جریان های فکری سلفی با توسل و تاکید غلیظ بر نص کتاب مقدس و سنت از یک سو و تحریم و تکفیر هر نوع اجتهاد و تفقه در اوضاع و احوال از سوی دیگر، زمینه ساز ظهور نزاع های بی پایانی بوده اند که در عمل جز قربانی کردن مصالح عامه و انسداد فکری فرهنگی جامعه حاصلی به همراه نداشته است.
سخت گیری و تعصب خامی است تا جنینی کار خون آشامی است
از سویی دیگر قرائت های افراطی که تفسیری منجمد از آموزه های دینی و انقلابی داشته و عموما خود را “دیندارتر” از دینداران و “انقلابی تر” از انقلابیون می دانند یک فصل مشترک دارند و آن اینکه نزد آنان موضوع اداره امور جامعه، رفاه و رفع نیاز مردمان و اقتضائات حکمرانی فرع بر آرمان و ایدئولوژی ست به جای آنکه آرمان ها در جهت سعادت اجتماع و خدمت به مصالح عامه باشند این مصلحت اجتماعی است که باید در خدمت آرمان ها درآید.
مگر نه این است که غایت همهی مکاتب فکری و ایدئولوژی ها و بالاتر از آن ظهور ادیان غایات اصیلی چون عدالت، آزادی ،سعادت بشر و کاستن از رنج انسان است، نه آنکه ایدئولوژی، آرمان ها و شعارهای حاصل از آن فی نفسه ارزشمند باشد، آرمان ها و شعارها ابزارند در جهت تحقق خیر عمومی از این رو جایی که عمل آرمان زده شد و مصلحت در جایگاه ضد ارزش نشست و عقلانیت عمل گرا در حصار مصلحت ستیزی گرفتار شد درست همان نقطهایست که جریان هایی چون فرقان و سازمان مجاهدین خلق در تاریخ معاصر و فرقهی خوارج در زمانهی حکومت امام علی(ع) ظهور می کنند که همواره خاستگاه و آبشخورشان قرآن سر نیزه است.
امیر حسین ثابتی در نامهای که به دکتر قالیباف نوشته است عبارتی را بیان می کند که آیینهی تمام نمای اندیشه ی خطرناک این جریان است، ثابتی میگوید: “امثال ما به خاطر فهم جلوتر از زمان خودمان و مطالبه خطوط قرمز رهبرانقلاب، اول از رسانههای پرشمار شما که منابع مالی شان هم شفاف نیست فحش خوردیم و بعد هم از اینترنشنال و پهلوی و …” فهم خود را جلوتر از زمان ارزیابی کردن و خود مقدس پنداری خود از نشانه های بارز التقاط است، التقاطی که می تواند در آینده به بهانهی مطالبه ی اصول و آرمان ها، توسل به هر وسیله و اقدامی را توجیه و تجویز کند.
تعجب برانگیز اینکه جولان این جریان در ارکان و تریبون های رسمی کشور، صدا و سیما و تجمعات خیابان در حالی با شدت تمام در حال سازماندهی و صورتبندی ست که سیاست سکوت و انفعال در برابر این غوغاسالاری در پیش گرفته شده است که تداوم آن، وقایع تلخ و هزینه های گزاف برای کشور به همراه خواهد داشت.
سرچشمه شاید گرفتن به بیل / چو پرگشت نتوان گرفتن به پیل
انتهای پیام
