این روزها از گوشه و کنار خبرهایی درباره احتمال بررسی پایان یافتن تجمعات شبانه به گوش میرسد. علی باقری، دبیرکل حزب عهد با بیان اینکه تجمعات شبانه مانند تنگه هرمز حائز اهمیت بود، گفت: تشخیص اینکه این زمان دقیقاً چه تاریخی است با مراجعی است که نزدیکترین و قویترین ارتباط را با هستههای اصلی قدرت در حاکمیت دارند.
او ادامه داد: اگر عدهای نخواهند این تصمیم را بپذیرند شک برانگیز است که شاید هدف آن افراد چیزی جز اهداف ملی بوده و شاید نگاهشان به این تجمعات ابزاری برای پیگیری مطالبات شخصی و جریانی بوده است.
به تازگی خبرهایی درباره امکان پایان یافتن تجمعات شبانه در روزهای آینده منتشر شده است. اهمیت حضور مردم در ۱۶۰ روز گذشته را چطور تعریف میکنید؟
حضور و حمایت مردم به طور کلی و به شکل خاص حضور شبانه آنها در سراسر کشور طعاً یکی از مؤلفههای پیروزی ایران در نبرد اخیر بود. احتمالاً هیچکس نمیتواند این را انکار کند.
آنچه در ۱۶۰ روز گذشته در خیابانها دیدیم با تجمعات گذشته تفاوتهایی دارد. خودانگیخته بودن علی رغم تشویق از سوی نهادهای حاکمیتی، استمرار و متکثر بودن آن تفاوتهای این تجمعات با تجمعات گذشته بود.
تکثری که در ۱۶۰ روز گذشته دیدیم احتمالاً تنها همانندش تشییع سردار شهید سلیمانی بود. این تکثر زیر پرچم سه رنگ ایران اتفاق افتاد.
البته این مؤلفههای مثبت طی روزهای گذشته فراز و فرود بسیاری داشته. بنظر بعد از توقف جنگ نظامی و اصطلاحا غیرملموس شدن جنگ این تجمعات تحت الشعاع برخی رفتارهای جناحی و فردی قرار گرفت.
برای مثال سمبولیک این موضوع میتوان به کمتر دیده شدن پرچم جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد. در ۴۰ روز اول جنگ پرچم جمهوری اسلامی ایران به تمام نواع پرچمها غلبه داشت اما دیگر اینطور نیست.
من البته مشکلی با این پرچمهای تک رنگ ندارم اما پرچم جمهوری اسلامی ایران مبنای وحدت شده بود.
سوال: ممکن است خبر پایان تجمعات با واکنشهای منفی همراه شود؟
به هر حال تجمعات که مادام العمر نیستند، کارکردی داشتند و تاریخ مصرفی دارند. احتمالاً همه در این موضوع توافق دارند که زمانی دیگر نیازی به حمایت نمایان مردمی از حاکمیت ملی به این شکل نیست.
اما تشخیص اینکه این زمان دقیقاً چه تاریخی است با مراجعی است که نزدیکترین و قویترین ارتباط را با هستههای اصلی قدرت در حاکمیت دارند.
زمانی که آن هسته تشخیص بدهد که دیگر نیازی به حمایت علنی به شکل تجمعات نیست دیگر قابل پذیرش است.
اگر عدهای نخواهند بپذیرند شک برانگیز است که شاید هدف آن افراد چیزی جز اهداف ملی بوده شاید نگاهشان به این تجمعات ابزاری برای پیگیری مطالبات شخصی و جریانی بوده. ذهن انسان به این سمت میرود.
این نکته را هم اضافه کنم که این تجمعات هم مانند آنچه از دفاع نظامیمان دیدیم یک توان ملی ماندگار برای این کشور شده است.
ما در موضوع دفاع نظامی به دنیا نشان دادیم که هر زمان لازم باشد برای دفاع از کشور خود تنگه هرمز را میبندیم و امکان بستن آن را داریم. این توان دیگر مولفهای ملی و اثبات شده است.
تجمعات شبانه ۱۶۰ روز گذشته نیز درست مانند این موضوع بود. ما توان جمع کردن مدافعین حاکمیت ملی به این شکل و در چنین مواقع اضطراری در خیابان را داریم. این توان دیگر ثبت شده است.
انتهای پیام
اره ولی اون مال موقعی است که آمار مستاجرین کشور از شصت و هفتاد میلیون نفر به نصف تقلیل پیدا کند یعنی تازه بعد از نیم قرن شعار و تبلیغات قبل و بعد ۵۷ فرقی نکرده است که باید فرق بکند