رهبر شهید در آخرین سخنرانی خود سخنانی را دربارهی متهمان و جانباختگان ناآرامیها و اعتراضات دی ۱۴۰۴ خطاب به دستگاههای مسئول بیان کرده بودند.
به گزارش انصاف نیوز، آیت الله سیدعلی خامنهای در این سخنرانی تاکید داشتند که لازم است افرادی محاکمه و مجازات شوند که از «دستهی مفسد اصلی» باشند.
ایشان در بخش دیگری از سخنان خود دربارهی ویژگیهای این گروه تاکید داشتند آنها افرادی هستند که ۱. دستگاههای جاسوسی آمریکا و اسرائیل آنها را به خارج برده باشند، ۲. به آنها پول داده باشند، ۳. به آنها آموزش خرابکاری داده باشند، ۴. به آنها آموزش ورود به مراکز نظامی یا دولتی را داده باشند، ۵. پس از این آموزشها از سوی آمریکا و اسرائیل به ایران فرستاده شده باشند تا هرگاه فرصتی پیدا شد کار خود را شروع کنند.
آیت الله سیدعلی خامنهای دربارهی نحوهی عملکرد این افراد که خواستار محاکمه و مجازات آنها شده بودند، گفتند که آنها جوانان سادهدل و بیتجربه را وادار به ورود به میدان و حرکت به سوی مراکز حساس دولتی و نظامی میکردند و خودشان با سلاحهایی مثل سلاح کمری، تفنگ و نارنجک وارد میشدند و انسان زنده را آتش میزدند، بچه را در بغل پدرش میکشتند و …
ایشان دربارهی جانباختگان ناآرامیها و اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی نیز از تعبیر دایرهی وسیع شهدا استفاده کرده و علاوه بر مدافعان امنیت و رهگذران، کسانی که «فریب خوردند، سادگی به خرج دادند، بیتجربه بودند و با فتنهگرها همراه شدند» را نیز فرزندان خود خواندند و شهید دانستهاند.
متن کامل این بخش از سخنان رهبر شهید که در ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ بیان شده را میتوانید در ادامه بخوانید:
دستگاههای اطّلاعاتی و جاسوسیِ دو کشورِ آمریکا و فلسطین اشغالی، یعنی همین رژیم صهیونیِ باطل، به کمک دستگاههای اطّلاعاتی بعضی از کشورهای دیگر ــ که بعضی از آن کشورها را هم ما میشناسیم ــ در طول زمان گشتهاند یک تعدادی افراد شرور یا دارای زمینههای شرارت را در کشورمان پیدا کردهاند، اینها را بردهاند، به آنها پول دادهاند، اسلحه دادهاند، آموزشِ خرابکاری دادهاند، آموزشِ ورود در مراکز نظامی یا مراکز دولتی دادهاند، و فرستادهاند به ایران، منتظر برای یک فرصت، که هر گاه یک فرصتی پیدا شد، اینها کار خودشان را شروع کنند.
کار آنها هم عبارت است از اینکه یک عدّه مخاطبِ سادهدل را ــ یا جوان یا غیر جوان را ــ تحت تأثیر قرار بدهند، عصبانی کنند و آنها را وادار کنند به ورود در میدانهای سخت. این فرصت برایشان پیش آمد؛ در حدود یک ماه و نیم قبل وارد میدان شدند و این جوانهای سادهدل و بیتجربه را جلو انداختند؛ به کجا؟ به [سوی] مراکز حسّاس: مراکز نظامی، مراکز زیربنائی، مراکز انبارهای بنزین، مراکز حسّاس نظامی و دولتی.
اینها را آنجا [جلو] انداختند و خودشان هم با سلاحهای مختلف ــ سلاح کمری، سلاح شخصی، تفنگ، نارنجک و غیرذلک ــ وارد میدان شدند و سیاستشان این بود که حرکت، حرکت خشن و بیملاحظه باشد؛ مثل حرکت داعش. تصمیم گرفتند که خشن عمل کنند؛ لذا انسانِ زنده را آتش میزنند، بچّه را در بغل پدرش میکُشند؛ کارهای خشن میکنند. و متأسّفانه یک عدّهای از هممیهنان ما به خاطر حرکت اینها به دیار باقی رفتند و جان باختند.
هدف چه بود؟ هدف این بود که پایههای نظام را سست کنند، متزلزل کنند، مراکز حسّاس را بگیرند، صداوسیما را بگیرند و از این قبیل؛ این کاری بود که اینها میخواستند بکنند. نیروهای انتظامی، بسیج، سپاه و تعداد زیادی جوان که نه جزو بسیج بودند، نه جزو سپاه بودند، در مقابل اینها قرار گرفتند. بعضی با دست خالی با اینها برخورد کردند، بعضی هم شهید شدند؛ لکن در نهایت چه شد؟ در نهایت، دشمن چه قبول بکند، چه قبول نکند، این کودتایی که با اینهمه زحمت، با اینهمه خرج، با اینهمه پیشبینی، آن را در داخل کشور فراهم کرده بودند، به خاک نشست و شکست خورد و ساقط شد. این اتّفاقی بوده که افتاده. قضیّه، قضیّهی مهمّی است، قضیّهی کوچکی نیست.
خب آنچه پیش آمد، شکست دشمن و پیروزی ملّت ایران بود؛ این، معلوم و مشخّص است. بعد هم که آن راهپیمایی عجیب بیستودوّم دی و بعد هم بیستودوّم بهمن که واقعاً آیت الهی بود این حرکت عظیم و متراکم مردم. این [یک] سیاست. سیاستهای بعدی هم هست. بنده نمیخواهم به طور قاطع بگویم، لکن میخواهم بگویم ملّت ایران که توانسته از بدخواهی دشمن و توطئهی دشمن اینجور پیروز بیرون بیاید، این پیروزی را باید حفظ کند که آن هم با آمادگی است، با هوشیاری است، با اتّحاد ملّی است.
امّا خونهایی بر زمین ریخته شد. ما داغداریم، ما عزاداریم به خاطر خونهایی که ریخته شد. [البتّه] یک عدّهای خودِ آن مفسدین و فتنهگران و کودتاچیها بودند؛ یک عدّهای آنها بودند که اجل مهلتشان نداد و به درک واصل شدند و سروکارشان با خدا است؛ با آنها کاری نداریم. لکن یک عدّهای دیگر بودند که جزو آنها نبودند، سه گروه بودند، سه دسته بودند؛ من کشتهها و جانباختهها را به سه دسته تقسیم میکنم: یک دسته، نیروهای مدافع امنیّت و مدافع سلامت نظام بودند؛ چه نیروهای انتظامی، چه نیروهای بسیجی و سپاهی و چه کسانی که در کنار اینها حرکت میکردند و شهید شدند؛ اینها جزو برترین شهدائند؛ یک دسته اینها هستند.
یک دسته، رهگذرها هستند. وقتی که فتنهگر در داخل شهر فتنه بر پا میکند، فقط افرادی که مواجه با او هستند از بین نمیروند؛ ازمردم بیگناه [طرف] در خیابان دارد راه میرود به طرف محلّ کسبش و طرف خانهاش؛ یک عدّه هم از اینها شهید شدند؛ اینها هم شهیدند، به خاطر اینکه در فتنهی دشمن به شهادت رسیدند. این گلوله از هر جا آمده باشد، در فتنهی دشمن این اتّفاق افتاده است و [لذا] این دستهی دوّم هم شهیدند.
دستهی سوّم آن کسانی هستند که فریب خوردند، سادگی به خرج دادند، بیتجربه بودند، با فتنهگرها همراه شدند. من میخواهم بگویم آنها هم از ما هستند، آنها هم بچّههای ما هستند. یک عدّهای از آنها هم پشیمان شدند. بعضیشان به من نامه نوشتند که ما آن روز آمدیم در خیابان و چه و چه و چه، ما را حلال کن! در زندان هم نبودند، آزاد بودند، [امّا] پشیمان شدند، اشتباه کردند.
آن کسانی از اینها که کشته شدند، مسئولین آنها را هم شهید محسوب کردند؛ خوب کردند. بنابراین دایرهی جانباختگان ما که اینها را به عنوان «شهید» حساب میکنیم، دایرهی وسیعی است: بجز آن اصحاب فتنه و سردستهها و کسانی که از دشمن پول گرفتند، اسلحه گرفتند، به غیر آنها، بقیّه: چه عناصر مدافع امنیّت، چه رهگذرها، و چه حتّی کسانی که با فتنهگرها چند قدمی حرکت کردند که اینها [هم] فرزندان ما هستند، و ما برای اینها طلب رحمت میکنیم، طلب مغفرت میکنیم؛ اشتباه کردند، خدای متعال از اشتباه اینها درگذرد؛ انشاءالله.
خب، پس ببینید یک پدیدهای به وجود آمد به دست آمریکاییها به نام داعش، که آمریکاییها اقرار کردند، اعتراف کردند که داعش را آنها به وجود آوردند؛ با شیوههای معیّنی. داعش کموبیش از بین رفته امّا این گروه جدید، اینها هم داعشهای جدیدند؛ باید مراقب بود، باید مواظب بود! مسئولین یک جور، مردم یک جور. بخصوص جوانها حواسشان جمع باشد که چه کسی با آنها صحبت میکند، چه کسی به آنها پیشنهاد میکند.
اگر از این دستهی مفسدِ اصلی کسانی هنوز در کشور باشند ــ که لابد هم هستند ــ اینها باید تعقیب بشوند، باید مجازات بشوند، باید محاکمه بشوند؛ ملّت، طلبکار این قضیّه است.
دیدگاهتان را بنویسید