پاچه‌خاری یا پاچه‌خواری؟

مهراب قاسمخانی، نویسنده‌ی سریال «پاورچین»، درباره‌ی ماجرای شکل‌گیری یکی از اصطلاحات ماندگار این مجموعه یعنی «پاچه‌خاری» توضیح داد و گفت که این واژه در جریان پیدا کردن جایگزینی برای یک عبارت غیرقابل پخش در تلویزیون به وجود آمد.

قاسمخانی در برنامه‌ی یوتیوبی احسان منصوری، راوی سینما گفت که در زمان نگارش «پاورچین»، گروه نویسندگان برای واژه‌ی «تملق» به دنبال اصطلاحی بودند که بتواند در تلویزیون پخش شود و در عین حال بار معنایی مشابهی داشته باشد و هم‌وزن همان اصطلاح غیرقابل پخش.

او توضیح داد: در آن زمان من پیشنهادی را مطرح کردم و گفتم «پاچه‌خواری»؛ چون به لحاظ وزن و ساختار به واژه‌ای که نمی‌توانستیم استفاده کنیم نزدیک بود. اما نکته‌ی جالب این بود که من در ذهنم «پاچه خوردن» را تصور کرده بودم و به همین دلیل این واژه را با «خواری» نوشتم، در حالی که پیمان قاسمخانی، سرپرست نویسندگان سریال، آن را به معنای «پاچه خاراندن» برداشت کرده بود و شکل «پاچه‌خاری» را نوشت.

قاسمخانی افزود که در نهایت چون پیمان قاسمخانی سرپرست تیم نویسندگان بود، همان شکل «پاچه‌خاری» در متن نهایی سریال باقی ماند و بعدها به اصطلاحی شناخته‌شده در زبان محاوره تبدیل شد.

او همچنین درباره‌ی توضیحی که پیش‌تر درباره‌ی ریشه‌ی این واژه داده بود، گفت: اینکه گفته بودم این اصطلاح وارد لغت‌نامه‌ی دهخدا شده، اشتباه من بوده و این واژه در یکی از لغت‌نامه‌های آنلاین ثبت شده است، نه در لغت‌نامه‌ی دهخدا.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *