محسن نامجو در یکی از متفاوتترین تجربههای خود در تلویزیون ایران، در تیتراژ سریال «ترش و شیرین» به کارگردانی رضا عطاران حضور داشت. حضوری که نوروز ۱۳۸۶ صدای او را به خانههای میلیونها ایرانی رساند، اما در بازپخشهای بعدی با سانسور همراه شد.
«ترش و شیرین» از سریالهای نوروزی تلویزیون در سال ۱۳۸۶ بود که به کارگردانی رضا عطاران و با بازی چهرههایی مانند مریم امیرجلالی، حمید لولایی، رضا شفیعیجم و علی صادقی روی آنتن رفت. تیتراژ این مجموعه نیز با همکاری عطاران و محسن نامجو اجرا شد؛ ترکیبی که در آن زمان برای یک محصول تلویزیونی اتفاقی متفاوت به حساب میآمد.
نامجو در آن مقطع هنوز در ابتدای مسیری قرار داشت که بعدها او را به یکی از شناختهشدهترین چهرههای موسیقی مستقل و تلفیقی ایران تبدیل کرد. صدای متفاوت او در تیتراژ یک سریال مناسبتی، در کنار اجرای رضا عطاران، باعث شد «ترش و شیرین» به یکی از نمونههای قابل توجه حضور نامجو در رسانهی رسمی تبدیل شود.
این حضور البته فقط به پخش نخست سریال محدود نماند. در بازپخشهای بعدی «ترش و شیرین»، صدای نامجو از تیتراژ حذف شد؛ اتفاقی که عملاً باعث شد نسخهای که مخاطبان سالهای بعد از این سریال میدیدند، با نسخهی پخش نوروز ۱۳۸۶ تفاوت داشته باشد.
حذف صدای نامجو را باید در کنار مسیر متفاوتی که این خواننده در سالهای بعد طی کرد دید. نامجو پس از انتشار آثار مختلف و شکل دادن به سبک شخصی خود، بیش از پیش از فضای رسمی موسیقی ایران فاصله گرفت و فعالیت حرفهای خود را خارج از ساختار رسمی ادامه داد. همین مسئله باعث شده بازگشت به آرشیو تلویزیون و پیدا کردن نام او در تیتراژ یک سریال پربیننده، امروز جذابیت بیشتری پیدا کند.
ماجرای «ترش و شیرین» البته نخستین و آخرین برخورد نامجو با سانسور تلویزیونی نبود. در همان سالها، نام او در ارتباط با تیتراژ سریال «چارخونه» نیز خبرساز شد و گزارشهایی دربارهی حذف صدا و نام او از تیتراژ این مجموعه منتشر شد. به این ترتیب، همکاریهای کوتاه نامجو با تلویزیون در فاصلهای نهچندان طولانی، هم با حضور او در یک سریال پربیننده همراه شد و هم با حذف بخشی از این حضور در ادامه مواجه شد.
اهمیت ماجرا در این است که «ترش و شیرین» متعلق به دورهای است که تلویزیون هنوز امکان استفاده از صداهای متفاوت و خارج از الگوهای رایج موسیقی رسمی را در برخی تولیدات خود داشت. حضور نامجو در کنار عطاران را میتوان نمونهای از همین فضای متفاوت دانست؛ فضایی که البته دوام چندانی نداشت.
امروز وقتی تیتراژ «ترش و شیرین» مرور میشود، نام محسن نامجو در کنار رضا عطاران بخشی از تاریخ موسیقایی این سریال است؛ اما مخاطبی که سالها بعد نسخهی بازپخششدهی مجموعه را دیده، لزوماً همان چیزی را نشنیده که بینندگان نوروز ۱۳۸۶ شنیدند.
این ماجرا، «ترش و شیرین» را از یک سریال خاطرهانگیز نوروزی فراتر میبرد: اثری که در مقطعی صدای یکی از متفاوتترین خوانندگان موسیقی معاصر ایران را از تلویزیون پخش کرد و بعدها همان صدا از نسخهی پخششده حذف شد؛ روایتی کوچک اما معنادار از تغییر نسبت تلویزیون با نام و صدای محسن نامجو.
انتهای پیام
