سندروم «کپی‌کاری» از پوست شیر

مصطفی قاسمیان در روزنامه خراسان نوشت:

«چهار سال از آغاز پخش «پوست شیر» می‌گذرد؛ سریالی که با محوریت ربوده شدن یک دختر و تلاش پدر او برای یافتن فرزندش، به یکی از آثار پرمخاطب نمایش خانگی تبدیل شد. حالا در میان سریال‌های سال‌های اخیر و آثاری که این روزها به نمایش خانگی آمده‌اند، می‌توان رد پای برخی از عناصر اصلی داستانی این مجموعه را در چند اثر دیگر هم پیدا کرد؛ از ربوده شدن کودکان و نوجوانان تا جنایت‌هایی با انگیزه‌های نامعلوم که ریشه در گذشته دارند و رازهایشان به تدریج آشکار می‌شود.

«برتا»، «کوری»، «بیست‌ویک» و «بازنده» از جمله این سریال‌هایی‌اند که هرکدام به شکلی از این الگوی داستانی بهره گرفته یا پی کاری کرده‌اند و جالب آن که اغلب‌شان در همان پلتفرم پخش‌کننده سریال اصلی تولید شدند. سازندگان «پوست شیر» نیز بعد از ۴ سال، از جمعه با سریال جدیدی به نام «یل» به نمایش خانگی آمده‌اند که به نظر می‌رسد بیش از دیگر آثار سعی کرده شبیه به محصول موفق گذشته باشد و حتی در تبلیغاتش، «پوست شیر» را بازسازی کند.

بازگشت انتقامی مجرم «کوری»
«کوری» نیز که به تازگی تمام شد، داستان خود را با ربوده شدن یک کودک آغاز می‌کند و در ادامه، پس از گذشت چند قسمت، یک کودک دیگر و دختری نوجوان هم ربوده می‌شوند. این اتفاق‌ها در بستری جنایی روایت می‌شوند و به‌تدریج مشخص می‌شود که برای فهمیدن ماجرای امروز، باید به گذشته بازگشت؛ گذشته‌ای که از ابتدا اطلاعات روشنی درباره آن وجود ندارد و ابعادش با پیشرفت داستان آشکار می‌شود.

این جا هم شیوه پیشبرد داستان در مقاطعی به الگوی سریال برادران محمودی نزدیک است؛ چراکه در «کوری»، مأمور رسمی و فردی که پیگیر ماجراست، در ابتدا یک نفر هستند، ولی از جایی به بعد، مأمور از ادامه مسیر به شکل قبلی کنار گذاشته می‌شود و پیگیری ماجرا در دو مسیر موازی ادامه پیدا می‌کند.

جنایت «بیست‌ویک» با انگیزه‌ای پنهان
در «بیست‌ویک» محصول ۱۴۰۴ هم مخاطب با مجرمی روبه‌رو می‌شود که در ابتدا دلیل روشنی برای ارتکاب جنایت‌هایش وجود ندارد. این ابهام، بخشی از معمای اصلی سریال را شکل می‌دهد؛ معمایی که پاسخ آن را باید در گذشته جست‌وجو کرد. به تدریج روشن می‌شود که جنایت‌ها با انگیزه انتقام مرتبط هستند، اما مخاطب از ابتدا نمی‌داند چه اتفاقی در گذشته رخ داده. ربوده شدن یک دختربچه که ماجرای ربایش به چند سال قبل بازمی‌گردد، از دیگر عناصر داستانی این مجموعه است.

جست‌وجوی پدر «برتا»
«برتا: داستان یک اسلحه» محصول ۱۴۰۴، اگرچه در اصل ماجرای گم شدن یک اسلحه را روایت می‌کند، در بخشی از قصه خود با گم شدن یک دختر، پدرش را در موقعیت جست‌وجو و تلاش برای یافتن او قرار می‌دهد، اما ماجرای آن صرفا به پیدا کردن دختری گم‌شده محدود نمی‌ماند و به تدریج پای اتفاقی در گذشته به میان می‌آید که ابعاد و انگیزه‌های آن در ابتدا روشن نیست. وجه اشتراک دیگر «برتا» با «پوست شیر»، به ژانر جنایی اثر و البته پیگیری همزمان ماجرا از سوی نیروی پلیس و شخصی نیز که خود به شکلی درگیر ماجرا شده برمی‌گردد. در این ساختار، مخاطب همزمان با دنبال کردن سرنخ‌های پرونده، با گذشته‌ای مواجه می‌شود که هنوز بخش‌هایی از آن پنهان مانده.

ربایش نوزاد «بازنده»
در «بازنده» محصول ۱۴۰۳ ربوده شدن یک نوزاد، محور شکل‌گیری معماست و هویت کسی که نوزاد را ربوده، در ابتدا مشخص نیست و همین مسئله پرسش‌های متعددی را درباره عامل این اتفاق و انگیزه او به وجود می‌آورد. در ادامه، نشانه‌هایی از پیوند این ماجرا با اتفاق‌هایی در گذشته و انگیزه‌ای انتقامی آشکار می‌شود. در این جا هم ربایش کودک، تنها یک اتفاق تکان‌دهنده برای شروع داستان نیست، بلکه نقطه ورود به معمایی بزرگ‌تر است که پاسخ آن در گذشته شخصیت‌ها قرار دارد.

یادآوری جدی «پوست شیر» در «یل»
«یل» سریال تازه برادران محمودی که باز هم توسط جمشید محمودی و رضا بهاروند نوشته شده، داستان خود را با ربوده شدن یک دختربچه و انگیزه‌هایی نامشخص پیش می‌برد که آن را از همان ابتدا در کنار مجموعه‌هایی قرار می‌دهد که از ربایش کودک و رازهای پنهان برای پیشبرد روایت استفاده می‌کنند. البته این سریال هنوز به قسمت‌های بیشتری نیاز دارد تا بتوان درباره ساختار کامل داستان، ارتباط اتفاق‌ها و انگیزه شخصیت‌ها با الگوی «پوست شیر» قضاوت کرد، ولی یک نکته از همین حالا قابل تأیید است: نحوه معرفی و تبلیغات «یل»، سریال پیشین سازندگان را به یاد می‌آورد.

به این ترتیب، حتی پیش از آن که داستان سریال فرصت کافی برای شنیده شدن پیدا کند، مقایسه آن با «پوست شیر» آغاز شد و این کار از سوی سازندگان کلید خورد؛ چراکه در مرحله تبلیغات پیش از پخش هم سعی کردند شبیه به «پوست شیر» باشد و آن صحنه آشنای «محب» با پیکر فرزندش در مزرعه را بازسازی کنند.

به نظر می‌رسد چون برادران محمودی سازندگان همان سریال اصلی‌اند، خود را حتی در تکرار هویت تبلیغاتی محصول نیز محق می‌دانند، بدون آن که ارتباط مشخص این اثر را با مجموعه موفق «پوست شیر» روشن کنند.»

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *