کانال تلگرامی ترجمان نوشت:
برنی سندرز، آتلانتیک — آیا بشر باید همچنان کنترل سیارۀ زمین را در دست داشته باشد؟ یا وقت آن رسیده که جایگاه خود را به‌عنوان گونۀ حاکم به موجودات دیگری واگذار کند؟ این پرسش‌ها شاید عجیب و پاسخشان بدیهی به نظر برسد، اما غول‌های فناوری که هزینۀ انقلاب هوش مصنوعی را تأمین می‌کنند، اظهاراتی داشته‌اند که باید زنگ خطر را برای همۀ ما به صدا درآورد.
سَم آلتمن، مدیرعامل اُپن‌اِی‌آی، در سال ۲۰۱۷ نوشت که هوش مصنوعی به انسان امکان می‌دهد «نخستین گونه در تاریخ باشد که نسل‌های بعد از خود را به دست خود طراحی می‌کند». به گفتۀ آلتمن، «ما یا هوش دیجیتال را به وجود می‌آوریم و سپس، همچون شاخه‌ای از درخت تکامل، محو و فراموش می‌شویم، یا راه درستِ ادغام انسان و ماشین را پیدا می‌کنیم».
اوایل همین ماه، ایلان ماسک انسان‌ها را به برنامه‌نویسی تشبیه کرد که سیستم‌عامل یک رایانه را راه‌اندازی می‌کند. به بیان ساده، از نظر ماسک، انسان‌ها صرفاً مرحله‌ای در مسیر پیدایش ابرهوش دیجیتال‌اند. سال گذشته نیز وقتی از پیتر تیل، میلیاردر و هم‌بنیان‌گذار پالانتیر، پرسیدند آیا ترجیح می‌دهد نسل بشر همچنان زنده بماند، مکث کرد و با تردید گفت: «اِمم… خب، نمی‌دانم. من می‌خواستم… یعنی… کلی پرسش پشت این قضیه خوابیده». سرانجام با بی‌میلی پذیرفت که بهتر است انسان‌ها زنده بمانند!
این دیدگاه‌ها ریشه در ایدئولوژی قدیمیِ «فراانسان‌گرایی» دارند که پیش‌تر در سیلیکون‌ولی جریانی حاشیه‌ای به شمار می‌رفت. طرفداران این ایدئولوژی معتقدند فناوری به ما امکان می‌دهد با خلق گونه‌ای جدید یا ادغام با ماشین‌ها، از محدودیت‌های انسانی فراتر برویم. اما اصلاً چرا باید از انسان فراتر رفت؟ چون به باور آن‌ها، این انسان‌های جدید یا «پساانسان‌ها» قرار است از ما باهوش‌تر باشند، هرگز اشتباه نکنند، به ستارگان سفر کنند، جهان را به تسخیر درآورند و تا ابد زنده بمانند.
اگر این‌ها صرفاً خیالبافی‌های چند نوجوان شیفتۀ فیلم‌های علمی‌تخیلی بود، می‌شد به آن‌ها خندید و از کنارشان گذشت. اما واقعیت این است که چنین باورهایی در میان قدرتمندترین افراد جهان رواج دارند؛ کسانی که تریلیون‌ها دلار سرمایه را به میدان آورده‌اند تا این رؤیاها را به واقعیت تبدیل کنند.
چشم‌اندازی که الیگارش‌های فناوری برای آینده در سر دارند، روزبه‌روز ترسناک‌تر می‌شود. ایلان ماسک با شرکت نورالینک در پی کاشت تراشه در مغز انسان‌هاست تا به «همزیستی با هوش مصنوعی» دست یابد. پیتر تیل به آرژانتین نقل مکان کرده است؛ کشوری که رئیس‌جمهورش، خاویر میلی، خواستار تأسیس «شرکت‌های غیرانسانی» شده است که عامل‌های هوش مصنوعی آن‌ها را اداره کنند. کریستوفر اولاه، یکی از هم‌بنیان‌گذاران آنتروپیک، نیز تلاش کرده رهبران مذهبی، از جمله پاپ، را متقاعد کند که هوش مصنوعی ممکن است دارای آگاهی باشد.
تقریباً هیچ‌کس بیرون از سیلیکون‌ولی خواهان چنین آینده‌ای نیست. به همین دلیل، ۹۱ درصد آمریکایی‌ها معتقدند باید قوانینی وضع شود تا جلوی خطرات هوش مصنوعی گرفته شود، ۷۴ درصد به مدیران شرکت‌های هوش مصنوعی اعتماد ندارند و ۷۳ درصد نگران‌اند که این فناوری بقای بشر را به خطر بیندازد.
بشریت نباید اجازه دهد چند میلیاردر خودخواه، بی‌پروا برای حذف و جایگزینی انسان‌ها نقشه بکشند. باید همین حالا توسعۀ هوش مصنوعی پیشرفته را متوقف کنیم و ساخت «ابرهوش مصنوعی» را ممنوع کنیم؛ یعنی هوش ماشینی‌ای که از هر انسانی باهوش‌تر است و می‌تواند مستقل از ارادۀ ما و خارج از کنترل انسان عمل کند. این ممنوعیت باید تا زمانی ادامه یابد که نهادی ملی بتواند ایمنی این فناوری را تضمین کند. هوش مصنوعی تهدیدی علیه موجودیت بشر است و باید با آن به همین اندازه جدی برخورد کنیم.
آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Big Tech Oligarchs Have a Terrible Plan for Humanity» نوشتۀ برنی سندرز است که در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ در آتلانتیک منتشر شده است.
انتهای پیام
