کانال تلگرامی «جامعه‌ای بهتر بسازیم» نوشت:
زنانگی و ارزش انسانی یک زن، با توانایی باروری او تعریف نمی‌شود. باروری یکی از قابلیت‌های زیستی بدن است، نه معیار ارزش‌گذاری انسان. پایان این قابلیت، نه از هویت زنانه چیزی کم می‌کند و نه به معنای پایان رشد، خلاقیت، عشق، تجربه‌اندوزی و مشارکت اجتماعی است. هیچ زنی صرفا به دلیل امکان مادر شدن ارزشمند نیست و با پایان این امکان نیز ارزش خود را از دست نمی‌دهد.
زنی که دیگر امکان بارداری ندارد، همچنان می‌تواند بیاموزد، بیافریند، عشق بورزد، اثرگذار باشد و مسیرهای تازه‌ای در زندگی خود بسازد. تقلیل زنانگی به باروری، نادیده گرفتن تمام ابعاد انسانی زنی است که هویت و زندگی‌اش بسیار فراتر از کارکردهای زیستی بدن اوست.
دشواری‌های دوران یائسگی نباید نادیده گرفته شود
این مرحله برای همه زنان تجربه‌ای یکسان نیست. برخی آن را آرام و رهایی‌بخش می‌یابند و برخی دیگر با علائم جسمی و روانی آزاردهنده‌ای روبه‌رو می‌شوند که بر کیفیت زندگی‌شان اثر می‌گذارد. نمی‌توان از زنی که با اختلال خواب، گرگرفتگی یا دیگر مشکلات این دوران دست‌وپنجه نرم می‌کند انتظار داشت که صرفا با مثبت‌اندیشی از کنار رنج خود بگذرد؛ همان‌طور که نباید این مرحله را از پیش، دوران افول و ناامیدی دانست.
احترام به زنان یعنی شنیدن تجربه واقعی آنان، جدی گرفتن دشواری‌هایشان و فراهم کردن حمایت پزشکی و اجتماعی لازم، بدون آنکه رنجشان را کوچک بشماریم یا تمام هویتشان را به آن فروبکاهیم.
آنچه اهمیت دارد، رهایی از دو نگاه نادرست است؛ نگاهی که ارزش زن را به توانایی تولیدمثل وابسته می‌کند و نگاهی که به نام مثبت‌اندیشی، دشواری‌های جسمی و روانی او را انکار می‌کند.
زن نه ابزار تولیدمثل است و نه موظف به تجربه کردن همیشگیِ قدرت و سرزندگی. او انسانی است با حق تجربه کردن، حق رنج کشیدن، حق دریافت حمایت و حق ساختن زندگی خویش در هر مرحله از عمر.
پایان باروری، پایان زنانگی نیست؛ و پذیرش دشواری‌های یائسگی نیز با امید به زندگی و امکان رشد منافاتی ندارد.
انتهای پیام
