محمدحسین خوشوقت در گفتوگو با انصاف نیوز درباره بهکارگیری تعبیر فرزند ایران از سوی مقامات نظام پس از ناآرامیها و اعتراضات دی ۱۴۰۴ تأکید کرد این تعبیر صرفاً یک عنوان عاطفی نیست، بلکه مستلزم پذیرش مسئولیت، واکاوی علل نارضایتیها و تأمین امنیت انسانی برای شهروندان است.
این تحلیلگر سیاسی ادامه داد: این تعبیر بدان معناست که نظام جمهوری اسلامی از کشتهشدن آنان عمیقاً متأثر و اندوهگین است؛ همانگونه که یک پدر از فقدان فرزند خود دچار اندوه و آشفتگی میشود.
او گفت: معنای دوم این تعبیر آن است که مسئولان نظام باید بهطور جدی بررسی کنند چرا این افراد به خیابان آمدند و چگونه در معرض سوءاستفاده دشمنان قرار گرفتند. روشن شود آن دسته از معترضان که دست به تخریب زدهاند، از چه مسائلی ناراضی بودهاند و آیا مسیرهای قانونی و رسمی برای بیان اعتراضات خود در اختیار داشتهاند یا خیر.
آقای خوشوقت با بیان اینکه باید علل شکلگیری این رخدادها واکاوی و برای رفع آنها اقدام شود، گفت: تا علت باقی باشد، معلول نیز تکرار خواهد شد. یکی از مهمترین عوامل انسداد نهادی است به این معنا که مسیرهای قانونی و رسمی برای پاسخگویی به مطالبات مردم یا بسته است یا بهشدت دشوار.
مدیرمسئول وبسایت فرارو گفت: مطالبهی اصلی مردم در سالهای اخیر امنیت انسانی بوده است. وضعیت مطلوب ذهنی و عینی ناشی از تأمین نیازهای اقتصادی، معیشتی، اجتماعی، زیستمحیطی، بهداشتی و سیاسی از سوی حاکمیت است. امنیت انسانی زیربنای امنیت ملی است و در صورت فقدان آن، امنیت سخت و فیزیکی از طریق چرخهی اعتراض، اغتشاش، سرکوب و کاهش اعتماد عمومی، بسیار پرهزینه خواهد شد.
او تاکید دارد: نظام جمهوری اسلامی باید تمامی راههای ممکن برای تحقق امنیت انسانی را بررسی و اجرا کند تا زمینه سوءاستفاده دشمنان از نارضایتیهای داخلی از بین برود و از تکرار ناآرامیها جلوگیری شود.
خوشوقت گفت: فرزندان امروز و فردای ایران طبق قانون اساسی حق دارند زندگی خوب، عادلانه و کریمانهای داشته باشند و این حق، پیش از هر قانون بشری، موهبتی الهی است. فلسفه وجودی نظام جمهوری اسلامی تأمین امنیت انسانی و روانی شهروندان است در صورت تحقق این هدف، دینداری و اخلاق عمومی نیز تقویت خواهد شد و نظام میتواند الهامبخش دیگر ملتها باشد.
او در پایان گفت: با وجود نیت خدمت از سوی مسئولان، برخی غفلتها و محدودیتهای ذهنی و عینی سبب شده بخشی از جامعه احساس کند از امنیت انسانی مطلوب برخوردار نیست. اگر این احساس با بیاعتمادی و ناامیدی از اصلاحات همراه شود، نارضایتیها به اعتراض خیابانی تبدیل خواهد شد و دشمنان ایران نیز از این بستر برای ضربهزدن به وحدت و اقتدار ملی بهره خواهند گرفت.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید