محمدحسین خوشوقت در گفتوگو با انصاف نیوز درباره بهکارگیری تعبیر فرزند ایران از سوی مقامات نظام پس از ناآرامیها و اعتراضات دی ۱۴۰۴ تأکید کرد این تعبیر صرفاً یک عنوان عاطفی نیست، بلکه مستلزم پذیرش مسئولیت، واکاوی علل نارضایتیها و تأمین امنیت انسانی برای شهروندان است.
این تحلیلگر سیاسی ادامه داد: این تعبیر بدان معناست که نظام جمهوری اسلامی از کشتهشدن آنان عمیقاً متأثر و اندوهگین است؛ همانگونه که یک پدر از فقدان فرزند خود دچار اندوه و آشفتگی میشود.
او گفت: معنای دوم این تعبیر آن است که مسئولان نظام باید بهطور جدی بررسی کنند چرا این افراد به خیابان آمدند و چگونه در معرض سوءاستفاده دشمنان قرار گرفتند. روشن شود آن دسته از معترضان که دست به تخریب زدهاند، از چه مسائلی ناراضی بودهاند و آیا مسیرهای قانونی و رسمی برای بیان اعتراضات خود در اختیار داشتهاند یا خیر.
آقای خوشوقت با بیان اینکه باید علل شکلگیری این رخدادها واکاوی و برای رفع آنها اقدام شود، گفت: تا علت باقی باشد، معلول نیز تکرار خواهد شد. یکی از مهمترین عوامل انسداد نهادی است به این معنا که مسیرهای قانونی و رسمی برای پاسخگویی به مطالبات مردم یا بسته است یا بهشدت دشوار.
مدیرمسئول وبسایت فرارو گفت: مطالبهی اصلی مردم در سالهای اخیر امنیت انسانی بوده است. وضعیت مطلوب ذهنی و عینی ناشی از تأمین نیازهای اقتصادی، معیشتی، اجتماعی، زیستمحیطی، بهداشتی و سیاسی از سوی حاکمیت است. امنیت انسانی زیربنای امنیت ملی است و در صورت فقدان آن، امنیت سخت و فیزیکی از طریق چرخهی اعتراض، اغتشاش، سرکوب و کاهش اعتماد عمومی، بسیار پرهزینه خواهد شد.
او تاکید دارد: نظام جمهوری اسلامی باید تمامی راههای ممکن برای تحقق امنیت انسانی را بررسی و اجرا کند تا زمینه سوءاستفاده دشمنان از نارضایتیهای داخلی از بین برود و از تکرار ناآرامیها جلوگیری شود.
خوشوقت گفت: فرزندان امروز و فردای ایران طبق قانون اساسی حق دارند زندگی خوب، عادلانه و کریمانهای داشته باشند و این حق، پیش از هر قانون بشری، موهبتی الهی است. فلسفه وجودی نظام جمهوری اسلامی تأمین امنیت انسانی و روانی شهروندان است در صورت تحقق این هدف، دینداری و اخلاق عمومی نیز تقویت خواهد شد و نظام میتواند الهامبخش دیگر ملتها باشد.
او در پایان گفت: با وجود نیت خدمت از سوی مسئولان، برخی غفلتها و محدودیتهای ذهنی و عینی سبب شده بخشی از جامعه احساس کند از امنیت انسانی مطلوب برخوردار نیست. اگر این احساس با بیاعتمادی و ناامیدی از اصلاحات همراه شود، نارضایتیها به اعتراض خیابانی تبدیل خواهد شد و دشمنان ایران نیز از این بستر برای ضربهزدن به وحدت و اقتدار ملی بهره خواهند گرفت.
انتهای پیام
من با آن ها صحبت کردم. می گویند اگر غیرمسلحانه تجمع کنیم ما را در گونی کرده و می برند. اگر دوربین را تخریب نکنیم ما را شناسایی می کنند.
اگر این جناب خوشوقت نسبتی با آن خوشوقت مرحوم و منسوب سببی به بیت رهبری دارند، بفرمائند چقدر تلاش کرده اند این مواضع منطقی و درست و لازم العمل را به تصمیم گیران اصلی منتقل کنند. از جمله: حذف نظارت استصوابی را که خلاف بین قانون اساسی و تحمیلی و مستکبرانه و انحصارطلبانه بود، چنان که مجلس از به سقوط کشانید و من تبعش شد دولتهای احمدی نژاد و رئیسی که ویرانگر تر از هر دولتی حتی دول قاجاری بودند
اگر مداخله خارجی نبود مردم به کف خیابونها نمی اومدن، البته باید اذعان کنیم گرانی های اخیر هم نقش مقدمه ای داشتند که می بایستی علاجی برایش پیدا کرد که مردم دچار مشکلات معیشتی نشوند.
هر بار مردم به خیابون اومدن یک بهانهای بوده برای به رسمیت نشناختن اعتراض. دیگه چند بار؟
من نمیدونم دیگه چطور مردم باید اعتراض کنن که یه عده باور کنن مردم از همه چی ناراضی هستن، حالا گیریم رئیس جمهور بیکفایته، بقیه مقامات چه کارن این وسط؟ آیا مسئولیتی در قبال اوضاع کشور ندارن؟
اتفاقا مردمی که اعتراض کردن ربطی به خارج نداشتن، ولی شما که اینطور حرف میزنی فکر کنم جای دیگه زندگی میکنی، چون فقیر و غنی و پیر و جوان از مملکت داری آقایون راضی نیست
معترضان اگر اعتراض نکنند و چشم و گوش بسته، ما را اطاعت کنند، فرزندان هستند؛ اما اگر با نظرات ما مخالفت کنند، فرزندان نیستند،