مسیح عقیلی خراسانی در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز نوشت:
فضای سیاسی کشور در اوج دفاع مقدس یک ماهه ملت ایران با انتشار یادداشت دکتر ظریف در یک نشریه بین المللی موجب التهاب در فضای جامعه شد و موج حملات به این یادداشت سپهر سیاسی کشور را از کانالها و گروه های فضای مجازی گرفته تا صداوسیما و میدان های شهرها را درنوردید.
تا آنجا که یکی از مداحان شناختهشده که ید نسبتا طولایی در اهانت به مسئولین رسمی کشور دارد نسبت به شخصیت دکتر ظریف توهینها و تهدیدهای جدیدی را طرح کرد.
فارغ از اینکه به عنوان یک شهروند با بخشی یا تمام محتوای یادداشت ظریف موافق یا مخالف باشم از منظر دیگری بایستی این رخداد را مورد توجه قرارداد.
آنها که با سپهر سیاست و جامعه در ایران آشنا هستند به خوبی میدانند که این رفتارها اولین در نوع خود نبوده و آخرین نیز نخواهد بود
و طبعا تنها یک خطای فردی بدون پشتوانه معرفتی و سیاسی نیز محسوب نمیشود؛ بلکه میبایست آن را نشانهای از یک الگوی تکرارشونده و نگرانکننده در سالهای متمادی دانست که متأسفانه فضای عمومی کشور و خصوصا جریان متعصب و جزم اندیش را تحت تأثیر قرار داده است.
بنابرین توجه به چند نکته مهم در ضمن نگاهی گذرا به سوابق مشابه خالی از لطف نیست.
۱. تعرض به کارگزاران نظام و بزرگان انقلاب:
تأسفبار است که در سالهای گذشته شاهد بودهایم، گاه بر روی منبرهای مذهبی، سخنانی برخلاف موازین شرعی و اخلاقی به کار رفته است. تشبیه ناروای کارگزاران به چهرههای منفور تاریخ (همانگونه که در مسجد ارک نسبت به آقای قالیباف رخ داد و با عمر سعد مقایسه شد)، یا بیاحترامیهای آشکار نسبت به مقامات و بزرگان نظام، تنها نمونههایی از این جریان هستند. همچنین استوانه انقلاب مرحوم هاشمی رفسنجانی، و بستگانش با قطع نظر از اینکه دیدگاه هایشان راقبول داشته باشیم یا نه، از اهانتهای چنین جریانهایی آن هم در مجالس یا مکان های مقدس در امان نماندند.
۲. اهانت به شهدای فداکار نظام و انقلاب:
حتی شهدای والامقام نیز از این هجمهها در امان نماندند.
شهید حاج قاسم سلیمانی به دلیل نگاه پدرانه و جذبحداکثریشان، و سردار شهید باقری به دلیل سخنانشان درباره صلحطلبی و تعامل با جهان، هر دو مورد طعن و تعرض و حمله این جماعت خود حق پندار قرار گرفتند.
و یا شهید لاریجانی توسط همین جماعت تندرو در حرم حضرت معصومه(س) مورد اهانت قرار گرفت و به سویش مهر پرتاب کردند.
۳. هشدارهای رهبر شهید:
در این میان، باید به سخنان بصیرتآمیز رهبر شهید توجه ویژه داشت.
ایشان بارها بر این نکته تأکید کردند که:
«ما باید مراقب باشیم که هرگز اجازه ندهیم اختلافنظرها، به دشمنی و کینهتوزی تبدیل شود.»
«نظام اسلامی نباید به جایی برسد که مداحان و سخنوران، به جای ترویج وحدت، باعث تفرقه و ترویج کینه شوند.»
«هرگاه کسی که وظیفهاش ترویج دین است، باعث تفرقه شود، دیگر تشریفاتی ندارد و باید مورد پاسخگویی باشد.»
این سخنان نشان میدهد که رهبر شهید، همواره نسبت به خطر «تفرقهافکنی» توسط کسانی که از تریبونهای مقدس و عمومی سخن سوءاستفاده میکردند، هشدار داده بودند و خط قرمزهایی را مشخص کرده بودند که امروز بیش از هر زمان دیگری قابل توجه است.
حال این پرسش مهم مطرح است: اگر در آیندهای نه چندان دور، مشیت الهی بر آن قرار گیرد که جناب ظریف نیز همچون شهید لاریجانی یا شهید باقری یا کمال خرازی ترور و یا به درجهی شهادت نائل گردد، با چه رویی میتوانند در محضر ملت حاضر شوند؟ آیا جز شرمندگی در پیشگاه تاریخ، پاسخی خواهند داشت؟
نظام جمهوری اسلامی لااقل بر روی کاغذ نظامی قانونمند و دارای ساختارهای مشخص است و نمیتوان با افزودن غیررسمی، یا فراساختاری برای آن سازوکار جدیدی ایجاد نمود. خلاصه آنکه
جناب ظریف، به عنوان دیپلمات و کارشناس با سابقه، میتوانند نظرات و دیدگاههای خود را بیان کنند که یقینا مثل هر تجربه انسانی احتمال خطا و اشتباه دارد اما نمی توان برای مخالفت با این دیدگاه تخریب و توهین و تهدید کرد. راه درست نقد محترمانه و منطقی به دور از تعصب و جزم اندیشی است.
ایران ما خصوصا در شرایط امروز نیازمند گفتوگوی منطقی و تحلیلی است، نه کینهافشانی و توهین در رسانه ملی و یا تهدید از طریق مداحانی که خیابان را در اختیار دارند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، صیانت از هویت اخلاقی جامعه و جلوگیری از آلوده شدن فضای عمومی به بذر تفرقه و بیاحترامی، وظیفهای ملی و شرعی است. ایران عزیز ما تنها در سایه وحدت، احترام متقابل و پاسداشت سرمایههای انسانی خود میتواند به سوی افقهای روشن و تقابل با دشمن جنایتکار و مکار صهیونیستی حرکت کند.
بنابراین بر مسئولان امر است که اجازه ندهند که هیچ جریان یا فردی، حتی با پشتوانهی مذهبی، ساختارهای قانونی نظام مستقر را به چالش بکشد.
واز طرفی خیابانها و میادین شهرها در این شبها محل تجمعاتی ملی با اهداف ملی بود، اجازه ندهیم با بیتدبیری کدورت و نفرت و تفرقه به این تجمعات واردشود. مسئولان ترتیبی اتخاذ کنند تا این تجمعات همچنان ملی بماند و همه اقشار با تفکرات مختلف، با اتحاد کنار هم بمانند و شعارهایی سر دهند که شعار همه باشد وعده ای تندرو کاری نکنند تا گروهی از جانفدایان ایران، این تجمعات را جای خود ندانند.
با آرزوی اعتلای اخلاق و سربلندی ایران عزیز و پیروزی قاطع در برابر دشمنان ایران و اسلام.
انتهای پیام
