صوفیا نصراللهی: ملاحظات امنیتی در موضوع قطع اینترنت برای مردم قانع‌کننده نیست [+فیلم]

صوفیا نصراللهی، فعال حوزه کسب‌وکارهای دیجیتال و دیجیتال مارکتینگ در این گفتگو با انصاف نیوز گفت که ضربه‌ای که قطعی اینترنت به این کسب‌وکارها زده قطعا بیشتر از اصل وقوع جنگ ایران و آمریکاست.

متن زیر گزارشی از مصاحبه‌ی انصاف نیوز با صوفیا نصراللهی‌ست. فیلم کامل این مصاحبه را در آپارات انصاف نیوز [لینک] ببینید.

تعدیل نیرو؛ پیامد قابل پیش‌بینی قطع اینترنت

صوفیا نصراللهی، فعال حوزه اقتصاد دیجیتال، معتقد است موج تعدیل نیرو در کسب‌وکارهای آنلاین در پی قطعی اینترنت، اتفاقی قابل پیش‌بینی بوده است. به گفته او، نشانه‌های این بحران در بازار کار نمایان شد؛ از جمله ثبت چند صد هزار درخواست شغل در یک روز در جاب‌ویژن. او این تعداد را به سه، چهار استادیوم آزادی پر از آدم تشبیه و این فضا را «ترسناک» توصیف می‌کرد.

اینترنت پرو؛ راه‌حل یا توهم راه‌حل؟

نصراللهی با انتقاد از طرح «اینترنت پرو» آن را ناکارآمد می‌دانست و معتقد بود چنین راهکاری نه در کوتاه‌مدت و نه در بلندمدت پاسخ‌گو نیست.

به گفته او، ارائه اینترنت محدود به گروهی خاص، در حالی که مخاطب نهایی بسیاری از کسب‌وکارها به اینترنت آزاد دسترسی ندارد، عملاً بی‌فایده است؛ وضعیتی که او آن را به ویترینی تشبیه می‌کند که چیده شده اما کسی امکان دیدنش را ندارد.

او همچنین به نابرابری در تخصیص این نوع اینترنت اشاره می‌کرد و می‌گفت مثلاً بسیاری از مشاغل خرد و خانگی اساساً از چنین امکانی بی‌بهره‌اند. این موضوع شکاف موجود در اقتصاد دیجیتال را عمیق‌تر می‌کند.

پلتفرم‌های داخلی؛ جایگزین یا نسخه ضعیف؟

این فعال حوزه اقتصاد دیجیتال با اشاره به تجربه خود در مقایسه پلتفرم‌ها، عملکرد نمونه‌های داخلی را قابل دفاع نمی‌دانست. به باور او، این پلتفرم‌ها نه‌تنها نتوانسته‌اند جایگزین مؤثری باشند، بلکه در بهترین حالت نسخه‌ای ضعیف از نمونه‌های خارجی‌اند و همین مسئله باعث شده کاربران و کسب‌وکارها نتوانند به آن‌ها تکیه کنند.

ابهام در توجیهات امنیتی

نصراللهی یکی از مسائل مهم در این میان را نبود شفافیت درباره دلایل قطعی اینترنت می‌داند. او می‌گوید اگرچه مسئولان به «ملاحظات امنیتی» اشاره می‌کنند، اما توضیح دقیقی درباره ماهیت این تهدیدها و نسبت آن با محدودیت‌های اعمال‌شده ارائه نمی‌شود.

اینترانت بیشتر شبیه به یک گروه خانوادگی‌ست

به اعتقاد او، این ابهام خود به افزایش بی‌اعتمادی دامن می‌زند. او وضعیت فعلی را نه «اینترنت»، بلکه نوعی «اینترانت» توصیف می‌کند که در آن تنها دسترسی به تعداد محدودی از سایت‌ها ممکن است؛ شرایطی که به گفته او، بیشتر به فضای محدود یک گروه خانوادگی شبیه است تا شبکه‌ای جهانی.

قطع اینترنت؛ عامل اصلی آسیب، نه جنگ

نصراللهی در مقایسه تأثیر جنگ و قطعی اینترنت بر کسب‌وکارهای آنلاین، دومی را عامل اصلی آسیب می‌دانست. به گفته او، هرچند جنگ فشار اقتصادی بر مردم را افزایش داده، اما تقاضا برای کالاها و خدمات—به‌ویژه در کسب‌وکارهای کوچک—به‌طور کامل از بین نرفته است. در مقابل، قطعی اینترنت عملاً امکان فعالیت را از این کسب‌وکارها سلب می‌کند.

بگذارید مردم خودشان دست‌وپایی بزنند

او با طرح این پرسش که آیا دولت توان پرداخت گسترده بیمه بیکاری را دارد یا نه، بر محدودیت منابع مالی تأکید می‌کند. به باور او، در این شرایط «بی‌پولی» دولت، باید اجازه داده شود حداقل مردم خودشان دست و پایی بزنند.

بقا به بهای از دست دادن سود

نصراللهی در عین حال به نمونه‌هایی از مقاومت در میان کسب‌وکارها اشاره می‌کند؛ از جمله یک مجموعه تولید دارو که با وجود فشارها، نیروهای خود را تعدیل نکرده و برای ادامه فعالیت از حاشیه سود خود گذشته است. او این نوع رفتار را نیازمند نگاهی فراتر از منطق معمول کسب‌وکار می‌داند؛ نگاهی که به گفته او، نمی‌توان انتظار داشت در همه بنگاه‌ها وجود داشته باشد.

لزوم پاسخ‌گویی و بازنگری در سیاست‌ها

این فعال حوزه اقتصاد دیجیتال در پایان بر ضرورت پاسخ‌گویی شفاف تأکید می‌کند و می‌گوید باید مشخص شود چه نهاد یا افرادی مسئول تصمیم‌گیری درباره قطعی اینترنت هستند و بر چه اساسی چنین تصمیماتی گرفته می‌شود.

او هشدار می‌دهد که ادامه این روند می‌تواند به کل ساختار اقتصادی و در ادامه به ساختار سیاسی آسیب بزند. به اعتقاد نصراللهی، راهکار اصلی در چنین شرایطی، بازگشت به اینترنت آزاد و رفع تمام محدودیت‌هاست.

انتهای پیام