سعید رخ افروز در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «دوقطبیسازان در سنگرهای دیروز؛ وقتی منافع ملی قربانی تسویهحساب سیاسی میشود» نوشت:
گویا سند مالکیت تمام حقیقت، ارزشها و حتی میهنپرستی را یکجا و به نام خود زدهاند. هرچه ما بگوییم عین ثواب و مصلحت است و هر که خارج از دایره تنگ ما سخن بگوید، یا نادان است یا خائن! اگر کسی به عملکرد بیسرانجاممان نقد کند، آسمان را به زمین میدوزیم که به ارزشها توهین شد و اگر خودمان تندترین تهمتها را نثار این و آن کنیم، نامش را میگذاریم تبیین و روشنگری.
این داستان تکراری و خستهکننده اقلیتی است که حیات سیاسی خود را تنها در بحرانسازی و دشمنتراشی داخلی میبیند. کسانی که هر صدایی غیر از پژواک صدای خود را تکفیر میکنند و فراتر از رقابت سیاسی، به دنبال حذف معنوی رقبای خود هستند.
نمونه واضح این رفتار، هجمههای سازمانیافته به تلاشهای دولت برای گرهگشایی از مشکلات معیشتی و دیپلماتیک است. وقتی دولت قدمی برای کاهش تنشها یا گشایشهای اقتصادی برمیدارد، فریاد وا اسفای واگذار کردن سنگرها سر میدهند؛ اما نمیگویند خودشان در دوران صدارتشان چه گلی به سر این ملت زدند که امروز اینگونه مدعیالعموم شدهاند؟ عجب آنکه در تمام پلتفرمها و فضاهای مجازی (حتی همانهایی که فیلتر بودنش را مایه صیانت از جامعه میدانستند!) با نامهای مستعار و لشکرهای سایبری، شب و روز مشغول پمپاژ ناامیدی و تخریب هستند.
اگر واقعاً دلتان برای این مرز و بوم میتپد، چشم باز کنید و ببینید که تهدیدهای واقعی کجاست. دشمن واقعی، تحریمهای ظالمانه، فشارهای معیشتی بر گرده مردم و تهدیدهای آشکار امنیتی در مرزهاست؛ نه جریانی که با رای و اراده همین مردم روی کار آمده تا باری از دوش جامعه بردارد. چرا ترجیح میدهید به جای همافزایی برای حل بحرانها، مدام در گذشته دستوپا بزنید؟
سالهاست که فضای رقابتهای انتخاباتی تمام شده، اما انگار ساعتهای شما روی همان روزهای مناظره و دوقطبیسازی قفل مانده است. بیایید برای یکبار هم که شده، منافع ملی را فدای سهمخواهیهای جریانی نکنید. کینهها و عقدههای پساانتخاباتی را دفن کنید و توانی را که صرف تضعیف خودی میکنید، برای ایستادگی در برابر زیادهخواهیهای بیگانه به کار بگیرید.
وقتی دشمن ببیند ما در داخل کشور، فراتر از سلیقهها، زیر یک پرچم متحد ایستادهایم، ناچار به عقبنشینی خواهد شد. قدرت واقعی ما در انسجام داخلی است، نه در یقهگیریهای فرسایشی در بهارستان و پاستور و رسانهها. یکبار مصلحت این مردم صبور را بر منافع باندی خود ترجیح دهید؛ باور کنید برای دعوا، تسویهحساب و تخریب همیشه وقت هست، اما فرصت بازسازی این وطن، ناگهان چقدر زود، دیر میشود.
در پایان، نباید از نظر دور داشت که تأکیدات حکیمانه رهبر معظم انقلاب اسلامی بر ضرورت حمایت از سران قوا و صیانت از وحدت مقدس میان ارکان نظام، فراتر از یک توصیه، نقشه راهی برای عبور موفق از چالشهای پیشرو و شتاببخشی به قطار توسعه کشور است. در شرایطی که دولت وفاق ملی با رویکردی عقلانی و مبتنی بر همافزایی در پی گرهگشایی از مشکلات معیشتی و عمرانی است، این همدلی و یکپارچگی، سرمایهای راهبردی برای کارگزاران در تمام سطوح به شمار میرود. بر این اساس، تمسک به این وحدت برآمده از درایت رهبری، نه تنها یک ضرورت سیاسی، بلکه تکلیفی ملی است تا با پرهیز از حاشیهسازیها، تمام ظرفیتها در مسیر خدمت صادقانه به مردم و پیشبرد اهداف عالیه نظام مقدس جمهوری اسلامی بسیج گردد.
انتهای پیام
