محمد شریف در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «یادداشت کوتاهی به بهانه نمایش اولین قسمت از سریال “کلاغ”» نوشت:
سریال تازه “کلاغ” که جدیدترین ساخته محمدحسین مهدویان است، در قسمت اول، آغازی پُر اطناب اما نسبتاً گیرا دارد.
بعضی از صحنهها بیش از حدِ ظرفیتِ کشش آنها ادامه پیدا میکنند و سبب کندی ضربآهنگِ نمایش میشوند. نویسنده که همان کارگردان سریال است، سعی در طراحی یک ملودرام پیچیده ولی در عین حال باورپذیر داشته و لطافت و خشونت را در لایههای مختلف روایت و شخصیتپردازی در تقابلی خاکستری و نه خیر و شر گونه به نمایش درآورده است.
شخصیتهای اصلی سریال، در دوگانگی و کشمکشی دائمی میان کهنالگوهای مفهومی “عشق” و “عقل” و “حقیقت” و “مصلحت” شکل گرفتهاند و به نظر میرسد این نوع از طراحی شخصیت، برای ایجاد تعلیق بیشتر در ذهن مخاطب و قضاوتگریزی درباره شخصیتها انجام شده است.
روایت مهدویان در این سریال، تار و پودی هرچند ریزبافت ولی مشترک با سریال “تاسیان” دارد، با این تفاوت که بنا دارد به نبرد روایت سیاسی و اجتماعی “تاسیان” برود، هرچند به نظر میرسد این مرزبندی و رویارویی بدون مقدمات و عجولانه آغاز شده است؛ آنهم در قالب یک سکانس نسبتاً پُرحجم و گل درشت که این تقابل عقیدتی را فریاد میزند.
مهمترین نقطه ضعف سریال تا اینجای کار، ضعف محسوس و عدم تناسب سطح بازیگری بازیگران زن در برابر بازیگران مرد است. نوع و جزئیات فیلمبرداری در “کلاغ” هم به میزان زیادی از روش همیشگی کارهای مهدویان پیروی میکند؛ یعنی سعی در القاء بیشتر احساسات مختلف در صحنهها به کمک میزانسن و قاببندیهای متناسب. ناگفته نماند که موسیقی متن هم مانند دیگرهای کارهای او، نقش پُررنگی در تداعی معانی و تنظیم و مدیریتِ بارِ احساسی بزنگاههای نمایش دارد.
در مجموع، بستر روایی سریال کلاغ بکر نیست و در سالهای اخیر نمونههای مشابهی داشته مگر خلاقیتی در ساختار و پرداختِ روایت چاشنی کار شود تا ادامه متفاوتی پیشروی مخاطب قرار بگیرد وگرنه مانند بسیاری از نمونههای دیگر به پرتگاه ملالآوری سقوط خواهد کرد.
انتهای پیام
